ไม่น่าไปอยากรู้เรื่องชาวบ้านเลย..
ปลายสัปดาห์ก่อนขณะที่กุ้งนั่งอยู่หน้าจอ ได้ยินเสียงคนเอะอะโวยวายดังมากทำให้ต้องหยุดแล้วมองหาต้นทางของเสียงแต่ก็มองไม่เห็น "รึว่าเค้าจับขโมยกัน" รีบล็อคประตูหน้าบ้านหลังบ้านดูความเรียบร้อย "เอ๊ะ! รึว่าบ้านอื่นเค้าทะเลาะกัน" ด้วยความสงสัยเลยไขประตูออกไปเดินดูรอบบ้านได้ยินเสียงมาจากบ้านที่อยู่เยื้องไปด้านหลัง บ้านหลังนี้มีสามีภรรยาอยู่ด้วยกัน 2 คน ภรรยาเป็นคนไทยส่วนสามีเป็นชาวต่างชาติ (ฝรั่ง) เขาซื้อไว้นานแล้วแต่พึ่งมาอยู่ประมาณ 3-4 เดือน ไม่เคยคุยกันหรอกค่ะและไม่เคยเห็นหน้ากันชัด ๆ ด้วยซ้ำ นี่แหล่ะสังคมในเมือง วันนี้มีช่างมาติดกันสาดหน้าบ้านเขา เสียงเจ้าของบ้านบอกว่า "เรียกชื่อไว้นะ อย่าให้หลับ" ประโยคนี้ทำให้กุ้งหูผึ่ง พยายามเขย่งมองก็ไม่เห็นเพราะมีบ้านอีกหลังบังอยู่ เสียงคนงานเรียกชื่อคนเจ็บดังมาก "เต้ย เต้ย..." เสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ แถวบ้านกุ้งกลางวันจะเงียบมากทำให้ได้ยินเสียงชัดเจน กุ้งคิดขึ้นในใจน่าจะมี 2 ประเด็นไม่ไฟดูดก็งูกัด เพราะแถวบ้านกุ้งงูเห่าเยอะมาก เสียงชุลมุนสักพักเจ้าของบ้านพูดอีกว่า " ดูสีหน้าเขียวแล้ว " เสียงคนงานพูดกันว่าหน้าเขียวจริง ๆ กุ้งอยู่ไม่เป็นที่แล้วไม่รู้ว่าเขาโทรเรียกรถพยาบาลกันรึเปล่า กุ้งจะทำยังไงดีอยากช่วยเขามาก ได้ยินเสียงเขาพูดโทรศัพท์ โอ! ค่อยยังชั่วจะทันมั๊ยเนี่ย " ไม่หายใจแล้ว" เสียงคนงานตะโกนบอกกัน ใจกุ้งเต้นแรงขึ้นไปอีก มันเป็นนาทีชีวิตของคนเจ็บเลย "ปั๊มไปเรื่อย ๆ นะ" เสียงเจ้าของบ้านพูดขึ้นมาอีก มีโทรศัพท์บอกทางเข้าบ้านหลังนั้นกัน รถคงใกล้มาถึงแล้ว เสียงรถวิ่งด้วยความเร็วเข้าซอยไปแล้ว กุ้งวิ่งไปรอดูหน้าบ้านว่ารถที่มารับคนเจ็บนั้นเป็นรถอะไร แป๊บเดียวมีรถปิกอัพขับออกมามีคนงาน 2 คนนั่งตรงกระบะยังคงเรียกชื่อคนเจ็บดังลั่น โล่งอก.. ยังไงก็คงไปถึงโรงบาลในไม่ช้า แต่เท่าที่ฟังอาการหนักมาก "ไม่รู้ว่าเป็นใครแต่ขอให้เขารอด" กุ้งภาวนา... 2 วันต่อมาคนข้างบ้านกุ้งบอกว่ามีคนโทรถามที่โรงบาล พยาบาลบอกว่า "คนที่โดนไฟดูดมาอายุ 33 ปี ตายก่อนมาถึงมือหมอ คนงานบอกว่าอุปกรณ์ชำรุดระหว่างเชื่อมถูกไฟดูดตกบันไดลงมา " คนข้างบ้านกับกุ้งรู้สึกไม่สบายใจเลยค่ะจริง ๆ ก็รู้อยู่แล้วว่าไม่น่ารอด คราวนี้แหล่ะ ความกลัวมาเยือน ยิ่งกลัวก็ยิ่งชอบมองบ้านหลังนี้ ไม่รู้ทำไม ยิ่งกลัวก็ยิ่งคิดเรื่องที่ได้ยินมา คนเรานี่แปลก "เรื่องที่อยากลืมกลับจำ เรื่องที่กลัวกลับคิดถึงตลอด" เวลาจะนอนต้องรีบเข้าห้องน้ำให้เรียบร้อยก่อน เดี๋ยวปวดท้องขึ้นมาดึก ๆ ล่ะยุ่งเลย โมโหตัวเองจริง ๆ ค่ะไม่น่าจะไปอยากรู้เรื่องคนอื่นเลย ทำให้ต้องไม่สบายใจสู้ไม่รู้เลยดีกว่า เนอะ.......
- อ่าน 3343 ครั้ง

กุ้งบางบัวทอง
26 สิงหาคม, 2010 - 10:43
Permalink
ขอบคุณค่ะยายอิ๊ด
ได้ยายอิ๊ดปลอบใจหายกลัวผีเลย...หันมากลัวยายอิ๊ดแทน แฮ่ะ..แฮ่ะ...
มีความสุขกับการที่ได้ให้มากกว่าการที่ได้รับ
ป้าเล็ก..อุบล
25 สิงหาคม, 2010 - 21:03
Permalink
เรื่องกลัวผี
จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้นะ ใครที่ฝันร้าย ฝันเห็นสิ่งน่ากลัวเป็นประจำ ตื่นขึ้นมาเหนื่อย ให้กินพวกเมล็ดคั่วเช่น ถั่วลิสงคั่ว ถั่วปากอ้า มะม่วงหิมพานต์ เพราะการที่เราฝันร้าย ส่วนหนึ่งเกิดจากร่างกายขาดสมดุลย์ค่ะ ตอนเด็กๆ ป้าเล็กเป็นจนถึงขั้นไม่อยากนอน ป่วยบ่อย ตัวเหลือง ตาเหลือง นอนปุ๊บมาปั๊บ ตื่นขึ้นมา เหงื่อเต็ม สักพักก็ดีขึ้น แต่พ่อให้ฝึกสมาธิด้วยค่ะ ช่วยได้เยอะนะกุ้ง ถ้ากลัวอะไร ก็ฝึกสมาธิ สวดมนต์ แล้วก็จะเบาบางลงไปค่ะ
084-167-4671
anongrat2508@hotmail.com
กุ้งบางบัวทอง
26 สิงหาคม, 2010 - 10:49
Permalink
ขอบคุณค่ะป้าเล็ก
กุ้งต้องซื้อถั่วมาติดบ้านบ้างแล้วค่ะ แต่คงกินมากไม่ได้ เดี๋ยวไม่มีใครกล้าอยู่ใกล้ (แก๊สมันเยอะ ฮิ..ฮิ..)
มีความสุขกับการที่ได้ให้มากกว่าการที่ได้รับ
kanvara
26 สิงหาคม, 2010 - 06:53
Permalink
กลัวผี เวลาขับรถค่ะ
ขับรถกลางคืน บนภูเขา บ่อย ๆ ไม่กล้าเปิดกระจกรถ กลัวผีโยนแขน โยนหัว เข้ามาในรถ เพราะคิดว่าบนถนน มีตนตายเยอะ น่ะค่ะ
แต่จริง ๆแล้ว ในรถ จะเอากระดูกของพ่อ ใสไว้ เหมือนใส่พระในรถ น่ะค่ะ คิดว่าพ่ออยู่กับเราตลอดเวลา
kanvara
กุ้งบางบัวทอง
26 สิงหาคม, 2010 - 10:56
Permalink
กระดูกพ่อ
ที่บ้านกุ้งก็มีกระดูกของพ่อค่ะ เวลากลัวผีจะนึกถึงพ่อ ถ้ามีผีตัวอื่น ผีพ่อเราก็ต้องมี พ่อคงคุ้มครองไม่ให้ใครมาทำอะไรลูกสาวเขาแน่ ๆ พ่อเคยบอกว่าถ้าพ่อตายไม่ต้องกลัวว่าพ่อจะมาหลอก พ่อจะมาคุ้มครองลูก ๆ ทุกคน ทำให้ไม่กลัวผีพ่อเลย อยากเห็นอยากเจอเวลาฝันถึงพ่อเมื่อก่อนกุ้งจะร้องไห้ทุกครั้งที่ตื่น เพราะคิดถึงพ่อ แต่ตอนนี้เวลาฝันเห็นพ่อกุ้งจะรู้สึกดีใจมากค่ะ ( เพราะหวยจะออกอายุพ่อทุกที กุ้งไม่เคยซื้อหรอกค่ะ ไม่มีโชคทางนี้ )
มีความสุขกับการที่ได้ให้มากกว่าการที่ได้รับ
กุ้งแห่งสวนชมบุญ
26 สิงหาคม, 2010 - 11:02
Permalink
พ่อกับแม่
พ่อกับแม่ของกุ้งก้อเสียแล้วคะเคยฝันเห็นแต่แม่ตอนกลับมาอยู่บ้านใหม่(หนีไปอยู่นอกบ้าน15ปี)แม่เค้าคงดีใจที่กุ้งกลับมาอยู่ดูแลพี่สาวมั่งคะ
นงคราญ วชิรา
26 สิงหาคม, 2010 - 07:50
Permalink
กลัวผี
ตอนเด็กก็กลัวผีมั่กๆค่ะแต่พอเข้าวัด..ทำสมาธิบ้างก็ดีขึ้นต้องคอยถามตัวเองค่ะว่า..So what?แล้วไง?..มันไม่ด้กล้าขึ้น
แต่เฉยๆกับความคิดที่ผ่านเข้ามา..ความคิดเรานี่แหละหลอกเรามากกว่าไอ้ที่มาแลบลินปลิ้นตาควักใส้..หลอกเรา
กุ้งบางบัวทอง
26 สิงหาคม, 2010 - 10:59
Permalink
จะพยายามไม่กลัวแล้วค่ะ
แหม! เจอคำปลอบใจของแต่ละคนรู้สึกดีขึ้นมาก ๆขอบคุณพี่ ป้า น้า อา น้อง ยายทุกคนค่ะ นี่แหล่ะหมู่บ้านที่รักของเรา พอใครมีเรื่องทุกข์ใจก็ได้รับคำปลอบโยน อบอุ่นจริง ๆ บ้านสวนพอเพียงเนี่ย...
มีความสุขกับการที่ได้ให้มากกว่าการที่ได้รับ
หน้า