........ที่มา ๑๗ ความยิ่งใหญ่ของงานเล็กๆ #๒.......

๑.

ช่วงเวลาที่อ่อนแอที่สุดของแต่ละคน มีช่วงจังหวะที่แตกต่างกันครับ..บางคนอาจจะเป็นช่วงป่วยไข้ บางคนอยู่ในช่วงวัยที่ต้องออกจากบ้านไปเผชิญโชคในถิ่นอื่น บางคนอยู่ในช่วงที่อกหักพลาดหวังกับชีวิตรัก บางคนอยู่ในช่วงวัยที่ป่วยไข้ปางตาย

ความอ่อนแอของผมไม่ได้แตกต่างจากเหตุเหล่านั้นครับ เจอมาแล้วหลากหลาย จ่อมจม คลุกเคล้าความทุกข์จนใจอ่อนไหวร่างกายอ่อนแอ

ในช่วงเดียวกันนี้เองที่คนแก่วัย ๙๗ ขวบกว่าที่บ้านผมกำลังอยู่ในช่วงหลงลืม ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันทั้งสองคน ผมเองปวดหัวจนแทบจะระเบิด คนแก่ลุกนั่งก็เวียนหัว งานการที่จดจ่อรอจบก็ยืดระยะออกไปจนน่ารำคาญตัวเอง

น่าแปลก...ในยามที่ร่างกายและจิตใจอ่อนล้ามักเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่อากาศเป็นใจให้เหงาหงีดไร้ชีวิตชีวา ฟ้าครึ้มเหมือนฝนจะตกแต่ไม่ตก ชวนให้เกียจคร้านเบื่อหน่ายไปหมด ไม่มีแม้สมองที่ขีดเขียนบันทึกความคิด

๒.

ผมเคยเขียนและพูดกับใครๆ บ่อยครั้งเรื่องของการทำมีดขนาดต่างกันราวฟ้ากับเหวว่าความยากง่ายบางทีอาจจะเท่ากัน หรือบางครั้งมีดหรืออุปกรณ์การเกษตรบางอย่างเช่นเหล็กแทง(ตัด)ปาล์มอันเบ้อเริ่มอาจง่ายกว่าการตีมีดอันเล็กๆ อย่างมีดแกะสลักผมไม้ที่เคยทำส่งคุณไม้หอมและอีกหลายคนในลำดับต่อมา

อาจเพราะขั้นตอน รายละเอียด มิติ การจบงาน(เพื่อที่จะพบว่างานยังไม่อาจจบได้โดยง่าย)

กว่าที่จะถึงขั้นตอนการแพ็คลงกล่องเขียนจ่าหน้า หอบหิ้วไปไปรษณีย์ จ่ายเงินค่าส่ง กลับมาบ้านพร้อมกับหมายเลขพัสดุภัณฑ์ รอลุ้นอยู่ที่บ้านด้วยใจจดจ่อว่าของถึงมือผู้รับ ผู้รับพึงพอใจหรือไม่อย่างไร ก็ลุ้นจนตัวโก่ง

ครับ..ผมไม่ใช่นักขาย ผมแค่เพียงคนทำงานศิลปะคนหนึ่ง งานที่รับใช้คนอื่นๆ ตามความพึงพอใจร่วมกันของผมกับผู้รับงานไป ผมไม่มีความสามารถ(และไม่มีความชมชอบ)ในอาชีพค้าขายเป็นพื้นฐาน  แม้อยากได้รายได้มาเลี้ยงชีวิตในแต่ละวันตามความจำเป็นก็ตาม

งานที่ทำเอาผมเครียดลงตับมากกว่างานหลายชิ้นที่ผ่านมาคืองานมีดแกะสลักนี่เองครับ แม้จะไม่เปลืองทรัพยากรเหล็ก,ถ่าน ฯลฯ ในการผลิตออกมาในแต่ละชิ้นแต่ความเครียดมันเกิดระหว่างกระบวนการอบชุบ เข้าด้ามและจบงานอย่างที่เล่าครับ

๓.

น่าแปลกที่ช่วงเวลาที่น่าจะมีความโล่งโปร่งและไม่มีความเครียดใดสะสมอยู่น่าจะเป็นเวลาที่ผมจบงานมีดแกะสลัก ๑๒ ชิ้นของคุณมายและคุณอิ๋วได้อย่างไม่มีอะไรมาทำให้เสียจังหวะ

แต่ชีวิตไม่มีอะไรแน่นอนเสมอ

ช่วงเวลาที่อ่อนแอที่สุดของแต่ละคน มีช่วงจังหวะที่แตกต่างกันครับ..บางคนอาจจะเป็นช่วงป่วยไข้ บางคนอยู่ในช่วงวัยที่ต้องออกจากบ้านไปเผชิญโชคในถิ่นอื่น บางคนอยู่ในช่วงที่อกหักพลาดหวังกับชีวิตรัก บางคนอยู่ในช่วงวัยที่ป่วยไข้ปางตาย

ความอ่อนแอของผมไม่ได้แตกต่างจากเหตุเหล่านั้นครับ เจอมาแล้วหลากหลาย จ่อมจม คลุกเคล้าความทุกข์จนใจอ่อนไหวร่างกายอ่อนแอ

ในช่วงเดียวกันนี้เองที่คนแก่วัย ๙๗ ขวบกว่าที่บ้านผมกำลังอยู่ในช่วงหลงลืม ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันทั้งสองคน ผมเองปวดหัวจนแทบจะระเบิด คนแก่ลุกนั่งก็เวียนหัว งานการที่จดจ่อรอจบก็ยืดระยะออกไปจนน่ารำคาญตัวเอง

ขอโทษนะครับคุณมายและคุณอิ๋ว งานชิ้นนี้ล่าช้าเกินกว่าที่ผมจะควบคุมได้ หวังว่าผลงานของผมพอที่จะช่วยให้ช่วยงานของคุณอิ๋วและคุณมายบรรลุวัตถุกระสงค์ได้ตามสมควร

            ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

มีดคุณมายในฝัก

มีดคุณอิ๋วในฝัก

มีดคุณอิ๋วนอกฝัก