Meeting สมช. กทม. (ภาคเช้า)
ภาพนี้ลุงโรส แจกไข่ยักษ์ให้เพื่อนสมาชิก หลังจากพี่ดา ลุงพี และพี่ตั้มแจกของกันไปบ้างแล้ว...งานนี้ได้หนังสือธรรมะมาหลายเล่ม..
พี่ตั้มก็แจกด้วย....ก้อยจินตนาการว่าพี่ตั้มต้องท้วม ๆ นิด เจอตัวจริงผิดคาด ....หล่อเพียวเหมือนหนุ่มเกาหลี ขี้เล่นจริง ๆ พูดเก่งมาก ๆ ^ - ^
รวมพลพร้อม ลุงโรสก็พาไปสวนเฉลิมฯ ด้วยการขับรถตาม ๆ กันไป....สังเกต สมช. ขับรถสีทองกะสีดำทั้งนั้นเลย.... ริมซ้ายสุดน้องเอ๋นะ มาดคุณนายนิดนึง ตามด้วยพี่ตั้ม น้องนีเสื้อขาว และแฟนน้องนี พี่ดาใส่หมวกปีกกว้าง ที่น้องเอ๋แบ่ง ๆ เพื่อนสมาชิกใส่กัน พี่แก้วแอบหลังน้องนี อิอิ
ต้นแรกที่เห็นที่พี่ตั้มวิ่งไปดู ก็ "โด่ไม่รู้ล้ม".... คิดว่าในใจอยากถอนไปปลูกบ้าง
อันนี้ต้น "นมช้าง" ไม่ได้ทะลึ่งนะคะ แต่คิดถึงพี่จันทร์เจ้า เลยในฐานะที่เป็นคู่กัดกะพี่ตั้ม
ลุงโรสบอกว่า ต้นสามสิบสรรพคุณพอ ๆ กับโด่ไม่รู้ล้ม แต่เหมาะสำหรับคุณสุภาพสตรี...เอ๊ะ ทะลึ่งไปหรือเปล่าเนี้ยะ
ลูกพิลังกาสา ลุงพีบอกว่า หากเอามาทำไวน์จะได้รสชาตดีมาก ๆ เค้ากำลังส่งเสริมให้ปลูก
ต้นมะเขือยักษ์ เพราะต้นสูงใหญ๋เหมือนไม้ยืนต้น แต่ไม่รู้ว่าพันธ์อะไร ลูกเค้าแปลก ๆ นะคะ เปลือกสีเขียวเข้ม
ลุงพีกะลังลงชื่อเยี่ยมสวน ตอนนี้เดินมาอีกฝั่งของโครงการฯ มาส่วนพืช ผักสวนครัว
พี่ดาตื่นเต้นกับผักสด ๆ มาก ๆ ขอเหมาเกือบหมด พี่ตั้มก็เป็นหน้าม้า หาตาชั่งให้ อิอิ ......เฮฮากันได้ตลอดนะคะ
นางแบบกิติมศักดิ์จากญี่ปุ่น "พี่ดา"
กะลังเมาท์แตก คุยกันได้ตลอด ถึงแม้ว่าจะร้อนและอบอ้าวมาก ๆ
เหนื่อยได้ที่ก็กลับมาเติมพลังด้วยน้ำ "ฟักข้าว" ของพี่รัตนพงษ์ สังเกตุพี่ตั้มติดใจจนต้องมองขวดว่าทำไม "อร่อย" ขนาดนี้ ส่วนพี่ดาไม่ค่อยงก มือซ้ายหนึ่งขวด อยู่ที่ปากอีกขวดคร้า....
พระเอกของงาน น้องต้นกล้า น่ารักและไม่งอแง น้องเอ๋เลี้ยงลูกเก่งมาก ๆ เลย ลูกชายเจอหน้า (คน) แปลก ๆ ต้นกล้าไม่ยักกะร้อง อิอิ แถมไม่กลัว อีกอย่างต้นกล้าชอบน้ำฟักข้าวมาก ๆ จนวิ่งมาขอป้านีอีกขวดเลย....โทรบอกพี่รัตนพงษ์พี่เค้าก็ดีใจนะคะที่ สมช. ชอบรสชาตน้ำฟักข้าว...
กะลังซดอย่างเอร็ดอร่อย ทั้งคุณแม่และคุณลูก ภาพนี้ถ่ายโดยคุณพ่อแต่ใช้กล้องป้าก้อย... ^ - ^
ก้อยและนีมีภาระ เลยไม่ไปกินข้าวเย็นด้วย อีกอย่างบ้านอยู่บ้านไกลด้วย เลยแยกกลับก่อน....ขับรถหลงนิดหน่อยพอได้ผจญภัยกับการจราจรของกรุงเทพ...บรรยาโพล้เพล้อย่างที่เห็น...
ตามสัญญานะคะ ที่จะเอารูปมาแบ่งปันบรรยกาศการพบปะสังสรรค์พี่ ๆ เพื่อน ๆ สมาชิก กทม. ก้อยตื่นเต้นมาก ๆ และรู้ว่าอยู่ไกลบ่ายโมงกว่า ๆ รีบบึ่งไป สรุปไปถึงคนแรก ....
ขอบคุณลุงโรส: ที่ให้โทรถามทางตลอดและออกมารับที่หน้าประตู สุดท้าย....ก้อยไปถึงเป็นคนแรก อิอิ และเป็นไกด์จำเป็นด้วยนะคะ
ขอบคุณพี่ตั้ม: พี่ใหญ่สไตล์เกาหลี (ไม่ใช่อาแป๊ะ) และต้นไม้อันแสนน่ารัก พี่ตั้มเฮฮาได้ตลอด รอพี่ตั้มกะพี่จันทร์เจ้ามาปะทะมุขสด ๆ กัน
ขอบคุณพี่แก้ว: สุดยอดของการประสาน..หากไม่มีพี่แก้วคงไม่ได้พบกันเยอะขนาดนี้
ขอบคุณพี่ดา: สาวห้าวจากญี่ปุ่น พี่ดาน่ารักเป็นกันเองมาก ๆ คะ ดีใจที่ได้ชาเขียวเดียว อิอิ
ขอบคุณลุงพี: ลุงพีความรู้มากมาย ค่อย ๆ ปล่อย และยินดีบอกตลอด และถ่ายภาพได้น่ารักด้วยคะ
ขอบคุณน้องเอ๋และครอบครัว: ที่มาอยู่เป็นเพื่อนพี่ก้อยพักใหญ่ ลูกชายน่ารักมาก ๆ เลย เอ๋กะสามีก็น่ารักด้วย
ขอบคุณน้องนีและสามี: อุตสาห์ขับตามกันมาก็คลาดกันจนได้...ตุ๊กตาน่ารักมาก ๆ ยังกะรู้ว่าพี่ชอบสีเหลืองอะ...^ ^
- บล็อกของ satjang
- อ่าน 15276 ครั้ง

ความเห็น
satjang
9 กันยายน, 2010 - 19:45
Permalink
ขอบคุณคะลุงพูน
ขอโทษนะคะลุงพูน กวนอีกครั้ง ก้อยถามไม่ละเอียดเอง..... ก้อยสงสัยว่าน้ำหมักมะกรูดหมักนาน ๆ เกินสามเดือนสามารถมาผสม N70/เกลือ ได้ใช่ไหมคะ....คือหมักทิ้งไว้นานแค่ไหนก็เอาผสม N70/เกลือ เพื่อทำน้ำยาล้างจานได้ตลอดใช่ไหมคะ
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
ลุงพูน
9 กันยายน, 2010 - 19:50
Permalink
คุณก้อย
น้ำหมักสามารถนำมาผสมใน ส่วนผสมของน้ำยาล้างจานได้ครับ หมักไว้นานก็ยังใช้ได้ครับ( ถ้าไม่เสีย คือมีกลิ่นผิดปกติ) คนอื่นเขาหมักไว้เป็นสิบปีก็มีครับ น้ำหมักลูกยอที่ผู้ใหญ่ถ่ายรูปมาให้ดูเขาก็หมักไว้ 3 ปี ครับ
ปุ๊ก
9 กันยายน, 2010 - 19:44
Permalink
ทั้งห้าค่ะ..
ทั้งห้าค่ะลุง
แต่ปุ๊กก็ยังไม่เคยเอามาทำนะคะ
ตอนนี้ที่ทำประจำก็ กะเม็ง น่ะค่ะ
โขลกทั้งห้า คั้นกับน้ำนิดหน่อย
ผสมน้ำผึ้ง..กินทุกวันพระสิ้นเดือน
ตอนแรกทำให้แม่กิน แต่ตอนนี้กินกันทั้งบ้าน
ตอนแรกน้าแนะนำ บอกว่าแก้เวียนหน้า แม่เป็นโรคน้ำในหูไม่เท่ากัน
ก็เลยลองมาหาข้อมูลดูก็ได้รู้หลายอย่างค่ะ เพราะปกติที่บ้าน
จะใช้กะเม็งสำหรับพอกหัวฝี หัวพิษต่างๆอยู่แล้ว ลองเข้าไปดูที่ลิ๊งค์นี้ก็ได้ค่ะ
http://thrai.sci.ku.ac.th/node/936
ทำแค่...พอดี
ใช้อย่าง...พอเพียง
เก็บออม...พอสมควร
3 พอ...เพื่อความสุขในชีวิต
msn kra_pook@hotmail.com
ลุงพี
9 กันยายน, 2010 - 19:29
Permalink
ขอยืนยันว่าโด่จริงๆ
ที่บ้านสวนผมมีเยอะมาก จากเดิมที่พ่อได้มาต้นนึง พอออกดอก มีเมล็ด
ผมก็เอาไปเดินโปรยเล่นๆ ปรากฏว่า เจ้าต้นโด่ไม่รู้ล้มนี่ เค้าชอบดินลูกรังครับ เลยงอกเต็มไปหมด ที่มีชื่อว่าโด่ไม่รู้ล้ม ผมว่าคงได้มาจากลักษณะของก้านดอก ที่โด่ขึ้นมาประมาณเกือบฟุต แล้วก็ตั้งตระหง่านอยู่อย่างนั้น แม้ดอกจะแห้งเหี่ยวไปนานแล้วก็ตาม
พอกิน พอใช้ พอใจ คือความหมายของ พอเพียง
satjang
9 กันยายน, 2010 - 19:36
Permalink
ลุงพี
...ขอบคุณนะคะ ที่มาช่วยยืนยัน..
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
satjang
9 กันยายน, 2010 - 19:37
Permalink
คุณปุ๊ก
ก้อยเพิงรู้นะเนี้ยะ เค้ามีสรรพคุณแบบนี้... ขอบคุณนะคะ
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
ตั้ม
9 กันยายน, 2010 - 20:27
Permalink
ปุ๊ก..พี่นึกว่า..
พี่นึกว่ากินแล้วคอแข็ง..ซะอีก..แต่น่าสนใจเรื่องล้างไตนะ..เคยเห็นพ่อไตวายแล้วเสียว..ต้องดูแลให้เค้าอยู่กะเราแบบไม่มีปัญหา..เด๋วจะศึกษาดู
แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย
แจ้ว
9 กันยายน, 2010 - 19:58
Permalink
พี่ตั้มอยากได้จริงรึเปล่า
ถ้าพี่ตั้มอยากได้เดี่ยวจัดให้....สักกำใหญ่ ๆ
ตั้ม
9 กันยายน, 2010 - 20:25
Permalink
แจ้ว..ไว้ไปที่สวนค่อยไปปลูก
ยังไม่ปลูกตอนนี้..รอไปสวน..แต่หากไปพัทลุง..จะไปเอาเองเลย..
แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย
ตั้ม
9 กันยายน, 2010 - 19:10
Permalink
ก็กลัวแก่ไง
วันก่อนมีคนโพสท์เรื่องหัวเราะแล้วสุขภาพดีไง..พี่ก็เลยปฏิบัติตาม..ถ้าเรายิ้ม..หัวเราะ..และมีความสุข..คนรอบข้างก็จะมีความสุขด้วยไง..
อ้อ..เกือบลืมไป..วันที่นัดพี่ก็ไปถึงบ่ายโมงแก่ๆเกือบบ่ายสอง..แต่ไม่มั่นใจว่ามีใครไปถึงหรือยัง บอกกับแก้วว่าถ้าถึงให้โทรบอกจะไปทันที ไม่รู้ว่าก้อยไปถึงแล้ว ไม่งั้นจะไปนั่งคุยด้วย....เลยขอมาเดินรำลึกอดีตสมัยเรียนที่นี่..แต่ดันหลงทาง..เหมือนบ้านนอกเข้ากรุง..ร่วมสามสิบปี..เปลี่ยนไปเยอะมาก..แล้วไม่ค่อยได้กลับมาที่นี่ด้วย..นี่แหละสัจธรรม..เวลาเปลี่ยน..สรรพสิ่งเปลี่ยน..เป็นอนิจจัง..
แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย
หน้า