ปลดประจำการคู่ทุกข์คู่ยาก

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     ย้อนไปเมื่อ 17 ธันวาคม 2546 ได้นำพาเธอออกจากร้านด้วยราคาสี่หมื่นกว่า จำราคาที่แน่นอนไม่ได้เพราะมันนานเหลือเกินแล้ว ด้วยเหตุที่ผมไม่ชอบใช้ของบริษัท ใช้ของส่วนตัวทำงานให้บริษัทสบายใจกว่า ตั้งแต่วันที่เอาเธออกมาจากร้านก็ต้องเดินทางไปด้วยกันตลอด ไม่ว่ามาทำงานหรือเดินทางไปต่างจังหวัดทั่วไทย ปี 50 ลาออกจากงานมาทำสวน

    เวลาเผาถ่านดึกดื่นก็มีเธอเป็นเพื่อน  เธอไม่เคยเกเรแม้แต่น้อยไม่ว่าผมจะใช้งานหนักแค่ไหน แต่ก็มีส่วนประกอบในร่างกายเธอบางชิ้นส่วนที่เสียไป ก็มีบ้างที่ต้องเปลี่ยน ถึงตอนนี้ออกมาช่วยงานเพื่อนเธอก็รับใช้ผมได้ดี แต่ก็มีงอแงบ้าง อาทิตย์ที่ผ่านมาเธองอแงหนักขึ้น จนไม่มั่นใจที่จะใช้งานเธอต่อไป ทั้งๆที่ใช้งานได้ดี แต่อยู่ๆเธอจะงอแงขึ้นมาจนเสียงาน ถ้าเธอทนอีกหน่อยเแค่ไม่ถึงสามเดือนเธอก็จะมีอายุครบ 7 ปี

   ทำให้ต้องตัดสินใจหาเพื่อนใหม่ให้เธอ  แต่อยากบอกเธอว่าถึงแม้จะมีเพื่อนใหม่มาให้ แต่ยังรักเธอเหมือนเดิมนะ ตลอดเวลา 7 ปีมันผูกพันนะ เพราะเธอแข็งแกร่ง เสียดายที่เผ่าพันธุ์ของเธอมันไม่มีแล้ว ถ้ายังมีก็จะหาเพื่อนใหม่ที่เหมือนกับเผ่าพันธุ์ของเธอมาให้

เพื่อนใหม่

 

เผาถ่านก็มีเธอเป็นเพื่อน

ความเห็น

ผู้ใหญ่ใช้ของทนมาก ๆ เลย...

...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...

ของมันทนต่างหาก ถ้ามันไม่รวนก็จะใช้งานต่ออยู่ครับ

ขอเสนอค่ะ ถ้าเลิกใช้น่าจะเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์บ้านสวน 


วันข้างหน้าลูกหลานมาเห็นได้เป็นแรงบันดาลใจ ได้เห็นตำนานแห่งบ้านสวนแห่งนี้ แล้วช่วยกันสร้างชุมชนบ้านสวนอีกหลายๆชุมชน

ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาขนาดนี้ ผมเก็บไว้แน่นอนครับ

ใช้โน๊ตบุ๊กได้ทนมาก แสดงว่าดูแลดีมาก


แก้วใช้โน๊ตบุ๊คมาแล้ว5เครื่อง ทุกเครื่องอายุไม่เกิน4ปีเลย ก็มีอันต้องเทิร์น


ผู้ใหญ่...สุดยอด


ปล.ตอนเปลี่ยนถ่ายข้อมูล น่าเบื่อที่สุดเลย อยากให้ใช้ได้ทนๆแบบของผู้ใหญ่บ้าง

 

ไม่ได้ดูแลดีอะไรเลยครับพี่แก้ว ผมใช้คอมหยาบอยู่
แต่เพราะ IBM มันทน

ใช้มาตั้ง 7 ปี  คุ้มค่ามาก ๆ 

คุ้มจริงๆ ครับเจ้โส

ได้เวลาปลดแล้วหรือ ..Cry น้องใหม่สู้ๆ นะ ผู้ใหญ่ใช้งานหนัก ฮ่าๆ Laughing

น้องใหม่ไม่รู้จะทนเท่าพี่ใหญ่หรือเปล่า ได้สักครึ่งก็ยังดี

หน้า