ลัลลา ที่บาหลี...^ - ^

ครั้งหนึ่งเคยไปบาหลี...เมืองที่ร่ำรวยวัฒนธรรมและรอยยิ้ม...ผู้คนน่ารักภายใต้หน้าตาอันคมเข้ม แต่จิตใจและรอยยิ้มช่างอ่อนโยน เป็นอีกหนึ่งเมืองที่อยากให้ สมช. ไปเยี่ยมไปเยือน....แล้วคุณจะหลงรักบาหลี...

 คนที่นี่ให้ความสำคัญกับศาลนามาก ๆ เค้าจะทำบุญวันละหลาย ๆ ครั้ง เอาอาหารไปถวายเทพเจ้าตามความเชื่อ หากจำไม่ผิด 1 วันชาวบาหลีจะทำบุญวันละ 3-4 ครั้ง

 ภาชนะที่ใส่อาหารทำบุญจะทำจากต้นไม้  รูปทรงเหมือนกระทงบ้านเรา เย็บเป็นทรงสี่เหลี่ยม..

 เพื่อแสดงความเคารพเทพเจ้า เค้าจะใส่เสื้อผ้าให้ด้วย ส่วนใหญ่เป็นลายผ้าขาวม้าแบบบ้านเรา

  รูปเคารพและวัด... น่าแปลกที่หลังคาวัดหรือวังบางแห่งยังมุงด้วยหญ้า...แต่จะหนามาก ๆ ทนฝน ทนแดด..

 แม่แต่สายน้ำก็มีสิ่งบูชา...  ประสาทในเขตวังเก่า

 งานบุญใหญ่ที่โชคดีได้เห็น ตื่นตาตื่นใจมาก ๆ บางครั้งความเชื่อก็ทำให้เราอยู่อย่างสงบได้  ....

 ผ้าบาติก...  งานฝึมือ...บาหลีของถูกมาก ๆ

 ภาพวาด....ชาวเมืองส่วนใหญ่จะนุ่งโสร่ง การไปเที่ยวบางที่ต้องแต่งกายให้ถูกต้องตามประเพณีจึงจะเข้าไปได้ ...ทั้งนุ่งโสร่งหรือมีผ้าสีเหลืองผูกเอว

 แม่ค้าขายข้าวโพดต้มท้องแก่...คนที่จะให้หัวในการวางของ อยากซื้อใจจะขาดแต่รถกำลังจะออก

 มื้อนี้ก็อิ่มแปล้ตามเคย  อาหารรสชาตไม่แปลกมาก แต่แน่นอนมีเครื่องเทศเยอะ

 ฉากหลังเป็นภูเขาไฟชื่อดังที่ดับแล้ว หากจำไม่ผิดเรียกว่าคิตามณี ของจริงสวยมาก ๆ เหมือนอยู่ในฝัน...อากาศเย็นสบาย