ความสุข เล็ก ๆ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

 

อ้ายเวทย์จักตอก เตรียมไว้มัดข้าว บางส่วนก็เอาไปใช้มัดกระสอบข้าวในโรงสี

เป็นงานที่ผู้ชายในหมู่บ้านนี้ต้องทำเป็นกันทุกคนค่ะ

        จักตอก สำหรับอ้ายเวทย์เป็นเรื่องที่สบายมาก

ปุ๋ยจากเศษข้าวเปลือกที่ได้จากโรงสี ลดรายจ่ายค่าปุ๋ยไปได้มาก

มะนาวย่าวรรณ เรียบร้อยไปสวรรค์ คงผลมาจาก ขุดแล้วปลูกใหม่ถึงสองครั้ง

ถั่วฝักยาว ยังคงพอมีให้เก็บ วันก่อนนิกมาหาก็ลืมเก็บให้ เพราะมั่วแต่คุยกันเพลิน

      บางวันนั่งกินข้าวกันสองคน ดูมันเงียบและเหงามาก ๆ ไม่รู้จะมีวันนั้นไหม วันที่มีเล็กตัวเล็ก ๆ มานั่งกินข้าวด้วย แต่หลัง ๆ มานี่็ดีหน่อย บางวันก็มีน้องนิก ไป ๆ มา ๆ พอให้หัวใจคนแก่สองคนหายเหงาได้บ้าง แต่ดูเหมือนเวลาของแดงกับน้องนิกจะสวนทางกันเสมอ 

                                                                              โปรดติดตามตอนต่อไป..............

ความเห็น

บ้านจะเงียบมากค่ะ พี่มีหลานคนเดียวก็อยู่กรุงเทพค่ะ แถวนี้ชาวบ้านจะตักตอกเป็นกันทุกคนค่ะ

"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"

การไม่มีลูกเป็นลาภอันประเสริฐ อิอิ  เลี้ยงลูกเหนื่อยมาก วุ่นวายทั้งวันไม่ได้ทำอะไรหรอกค่ะ


ดีแล้ว อยู่แบบนี้ ชิวชิว

 

คนในอยากออกคนนอกอยากเข้าค่ะ พี่มีหลานคนเดียวก็อยู่กับครอบครัวเค้าที่กรุงเทพ เป็นหลานคนเดียวของสองครอบครัวค่ะ แย่งกันไปมา

จะสองขวบแล้วค่ะกำลังซนกำลังคุย คิดถึงเหลือเกินค่ะ

"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"

เอื้อยจะมามื้อใกโทรมาก่อนเด้อครับ เถื่อไม่อยู่หรือติดธุระ จะได้มาบ่เสียวเถี่ยว...ทางมันไกลเน๊าะเอื้อย  อยากให้มาแฮงๆ...

เมื่อจิตสงบ...ก็จะเห็นซึ่งปัญญา

น่าจะเป็นเดือนหน้าค่ะ เพราะช่วงนี้นิกติดเรื่องเรียนค่ะ ใกล้จะจบแล้ว สิ้นเดือนนี้สอบ ต้นเดือนหน้าต้องไปอบรมจบหนึ่งอาทิตย์ค่ะ ให้นิกเคลียร์เรื่องนี้ให้เรียบร้อยก่อนค่ะ

"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"

มนต์รักลูกทุ่ง เลยค่ะ พี่แดงหนูก็ชอบชีวิตเรียบง่ายแบบนี้


อยู่กลางป่า แวดล้อมด้วยธรรมชาติ เงียบดี


สุขภาพจิตดีด้วย

แดงก็ชอบและมีความสุขกับชีวิตแบบนี้มากค่ะ

"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"

จะเกี่ยวข้าวแล้วหรือค่ะ ที่บ้านแม่ตะวันพึ่งจะเริ่มทำนากัน


พี่แดงอยู่กันสองคนก็มีความสุขนะค่ะบางเวลาอาจจะดูเหงาๆบ้าง


 

ใกล้จะได้เวลาเกี่ยวข้าวแล้วค่ะ น่าจะไม่เกินสองอาทิตย์ค่ะ บางครั้งการที่เราอยู่สองคนมันก็มีความสุขไปอีกแบบค่ะ อยากไปไหนก็ไปได้แบบทันทีไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังค่ะ

"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"

ไม่มีอาชีพใดที่เป็นนายตัวเองได้อย่างเกษตรกร อีกแล้วหละครับ


แต่ถึงเป็นนาย แต่ก็ต้องเป็นบ่าวของเวลา


ความสุขมันอยู่ตรงนี้แหละสมหรับผม...


ถามว่า...ใครสั่งให้ผมลุกขึ้นไปกรีดยางตอนตีสาม...ผมครับ


ถามว่านอนต่ออีกนิดได้ไหมครับ...ได้ครับ


ผมมักจะนอนเถียงกับความงัวเงียของตัวเองเสมอจนบางครั้งแม่ต้องลุกขึ้นมาตัดสิน


งั้้นคืนนี้ไม่กรีดได้ไหมครับ....ได้ครับ..แต่ไม่รู้ว่า น้ำสาด หรือเสียงบ่น

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

หน้า