เจอคำถาม ช่วยตอบทีครับ

ผมจะตอบไปว่า อันนี้คงจะตอบไม่ได้อ่ะ เพราะว่าการที่เราไปเรียนก็ไม่ได้หมายความว่าเราอยากเรียน แต่บางครั้งการที่คนเราได้ไปเรียน มันทำให้เราได้เห็นได้รู้่อะไรหลายๆอย่าง  จนมันทำให้เราได้รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเรา ว่าแท้จริงแล้ว เรารักและชอบที่จะทำอะไร...

อันนี้ตอบกรณีคนที่เด็กกว่า หรือ รุ่นราวคราวเดียวกันนะ ถ้าเป็นคนแก่ถาม ก็จะบอกว่า ไปเรียนมาเพื่อไม่ให้เค้าหลอกเค้าต้มเอา ^^

อีกไม่นานผมคงเจอคำถามแบบพี่แน่..

ถ้าผมเจอสถานการณ์แบบคุณโสทรนะครับ คงตอบ(แบบกวนๆ)...ก็เรียนมาเพื่อให้ไอ้น้องถามคำถามอันนี้นี่แหละ  หรือตอบ(แบบมีอุดมการณื)...ก็จะตอบแบบที่ชาวบ้านสวนตอบกันนั่นแหละครับ(ขี้เกียจพิมพ์เลยถือโอกาสลอกเลยครับ ฮิๆๆ)

การเรียนหนังสือในระบบตามขบวนการของรัฐที่พวกเราคุยกันอยู่นั้นเป็นการเรียนในระบบ ซึ่งเป็นแนวทางที่เราประเทศไทยเราใช้อยู่ เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษานะ เป็นนิดเดียวเอง  การศึกษาที่แท้จริงคือการเรียนรู้ตลอดชีวิตคะ แต่ยายอิ๊ดคิดว่ายุคสมัยเปลี่ยนไป องค์ประกอบให้คนคิด และกระทำเป็นไปตามยุคสมัยและองค์ประกอบมากมายที่ให้คนในยุคสมัยต่างๆมีค่านิยมตามสิ่งที่ตัวเองได้รับเป็นตัวกระตุ้นภายใน สู่การสำแดงออกมาภายนอก โทษใครไม่ได้หรอกคะ บางคนก็โทษนักวิชาการ บางคนก็โทษสังคม บางคนก็โทษความคิดของแต่ละคน ว่ากันไม่ได้หรอก เข้าประเด็นนะ

บางครั้งการที่จะตัดสินใจว่าใครเป็นอย่างไรต้องดูพื้นฐานของคนด้วยค่ะ คนเราร้อยพ่อพันแม่ วิถีชีวิต หลักการคิดไม่เหมือนกัน เพราะวิถีที่เขาดำรงอยู่ อาจจะเป็นวิถีและมาตรฐานที่เขาคิดว่าถูกต้อง แต่พอมาดูวิถีทางของเรา  มาตรฐานความถูกต้องไม่เหมือนของเขา เราหาว่าเขาไม่ถูกไม่ดีก็ได้คะ

เพราะฉะนั้นต้องตอบเขาที่ต้องดูว่าเขาเป็นอย่างไรและตอบในแนวทางสร้างสรรค์ ที่จะช่วยเขาได้ด้วย

ยกตัวอย่างนะคะ หากมีใครนินทาเรา คนที่พาเรื่องเราไปนินทานั้น เขาก็มีความสุขนะ ดีจังเรื่องของเราทำให้คนมีความสุข หากคิดแบบนี้ แล้วเราก็จะมีความสุขด้วยค่ะ

1.จัดกระบวนการคิดให้เป็นระบบ เป็นขั้น เป็นตอน
2.นำความรู้ที่ได้มาพัฒนาบ้านเฮา ดูอย่างยายฮาย ศึกษากฏหมายเพื่อต่อสู้สิทธิของตน จนสำเร็จ อาจยังไม่เสร็จดี แต่ทุกคนยกย่องนับถือ
3.ไม่โดนนายทุนหลอก

คำตอบพอไหวไหมคะ

      เพื่อให้มองเห็นอะไรกว้างขึ้น มีแนวคิดและกระบวนการจัดการที่ดีขึ้น ที่สำคัญเรียนแล้วมาทำไม่ผิด แต่ถ้าเรียนแล้วหยุดนิ่งอันนี้สิ...