รบกวนอีกที...

หมวดหมู่ของบล็อก: 

“โครงการเกษตรยั่งยืน เกษตรอินทรีย์ ทฤษฎีใหม่ เกษตรพอเพียง ฯลฯ”        บ่อยครั้ง...เหล่านี้ล้วนแล้วแต่ถูกนำมาอ้างอิงเกี่ยวข้องเทียบเท่ากับปรัชญาเศรษฐกิจเพียงพอทั้งสิ้น


 แท้ที่จริงแล้วทุกอย่างที่กล่าวมาข้างต้น ล้วนแล้วแต่ เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งที่อาศัยอยู่ใต้ร่มเงาของปรัชญานี้


กิจกรรมใต้กรอบแห่งปรัชญา  อันที่จะนำเรา ศึกษาเรียนรู้ ด้วยตนเอง เพื่อที่จะให้เรา ได้ตั้งโจทก์เป็น เรียนรู้เป็น  ทดลอง ทดสอบแบบฝึกหัด ปรับปรุง ในระหว่างที่เราปฏิบัติการจริงในทุกส่วนกิจกรรม ไถ่ถาม เตรียมพร้อม และรองรับกับสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นต่อคนเองและคนรอบข้างในทุกสภาวการณ์ แลกเปลี่ยน ปักปัน เข้าด้วยชุมชน แข็งเข้ม  เปิดรับ เชื่อมโยง และยั่งยืน  ให้เข้าสู่ห้วงสู่ความสมจริงของชีวิต ในมิติ แห่งความต้องการที่สอดรับ สนองในเหตุในผล ในสภาวะของชีวิตที่ดำรง


เรามักใช้คุณค่าของปรัชญาเหล่านั้นมาโยงยึดมากน้อยแล้วแต่กิจกรรมเพื่อให้สิ่งที่เป็นอยู่นั้นมีราคา มูลค่า  ทั้งต่อตนเองและต่อสายตาผู้อื่นเพื่อแลกกับความสนใจและชื่นชม


“ราคาที่ถูกเพิ่มมูลค่าจากแบรนด์พอเพียง แทนที่จะเป็นค่าของมูลค่าของตัวมันเอง”


 ทั้งที่จริงบางครั้งกิจกรรมที่ทำอยู่นั้นอาจเป็นเรื่องแค่ โครงการๆหนึ่งเกี่ยวกับการเกษตร โดยมีวัตถุประสงค์ยาวเฟื้อย และเป้าหมายที่อาจมีเนื้อหาสาระบางข้อ  ที่บ่งบอกเสริมค่า  ว่าเพื่อ พออยู่พอกิน ลดต้นทุน การซื้อหา


ทั้งที่โครงการกิจกรรมบางกิจกรรมทางเกษตรนั้น เราแค่ทำมันขึ้นมาเพื่อจรรโลงใจ สนองความต้องการที่จะได้ผ่อนพักหย่อนใจพบปะสังสรรค์จากการงานที่เหนื่อยหนักเท่านั้น ในแต่ละวัน แต่ละช่วง หรือในแต่ละปีของเราเอง


 ถ้าหากกิจกรรมทางการเกษตรนั่นคือ คือเรื่องราวส่วนหนึ่งแห่งความพอเพียงของเราเอง  ก็เห็นว่าดี ว่าใช่ เพราะเรามิได้เอาทุน เอาทรัพย์ ไปพุ้งเฟ้อ ท่องเที่ยว หรือเสาะหาสิ้นค้าแบรนด์เนมที่ไหนให้เป็นภาระถ่ายผ่อนให้กับตัวเองจนเกินตัวไร้สาระ และยังเหลือเก็บพอที่จะเป็นหลักประกันพยุงตัวเองให้อยู่ได้ในอนาคต ซึ่งเป็นเรื่องที่ถูกต้องและชื่นชมอย่างหลักการประมาณตนอย่างพอเพียง


 แต่สำหรับกิจกรรมจรรโลงใจของเรานั้น ต้องแยกจาก นั่นมันไม่ได้หมายความว่า  กิจกรรมเกษตรใดๆที่เราสร้าง ที่เราทำจะแปลงร่างเป็นความพอเพียง ตามอย่างที่เราเป็นและเข้าใจเอาเองไม่


ตัวเราเองอาจจะพอเพียงทึ่เลือกทำกิจกรรมทางเกษตรนี้ แต่กิจกรรมเกษตรที่เราทำ อาจจะมิได้พอเพียงตามไปด้วย


กิจกรรมแห่งความพอเพียงของเรา อาจจะไปกระทบรบกวนสิทธิ เบียดเบียน ต่อความเป็น ความมีของคนอื่น ที่แวดล้อมดำรง หรือมิได้ดำรงอยู่ในสถานะใดตามข้อความกรอบแห่งปรัชญา นั่นก็คงสภาพได้เพียงแค่หนึ่งคือ  โครงการ


ดังนั้นการกล่าวอ้างถึงกิจกรรมใดก็ตาม ว่านี่คือความพอเพียง จำจักต้องรู้จักและทำความเข้าใจต่อสิ่งที่เป็นเนื้อแท้ของปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงอย่างลึกซึ้งว่าคืออะไร  และนำมาปรับใช้อย่างไร ให้ได้อย่างมีประสิทธิภาพและดุลยภาพกับสิ่งแวดล้อมที่เรามี เราเป็น และเกี่ยวข้องกัน


ผมนำเสนอเกี่ยวกับการทำเกษตรต่างๆที่มักถูกนำไปแอบอ้างเสมอกับปรัชญาเศรษฐกิจแบบพอเพียง


แท้บ้าง มิแท้บ้าง ในสมรภูมิที่ต่างคนต่างก็ยาก ที่จะทราบว่าใครกันแน่.....ที่รู้จริง.....


 

ความเห็น

 

แท้บ้าง มิแท้บ้าง ในสมรภูมิที่ต่างคนต่างก็ยาก ที่จะทราบว่าใครกันแน่.....ที่รู้จริง.....


สำหรับผมเศรษฐกิจพอเพียงคือการเริ่มวางแผนการใช้ชีวิตให้พึ่งตัวเองให้มาก และพึ่งคนอื่นให้น้อยที่สุด

ให้เราอยู่ได้อย่างมีความสุขในโลกใบนี้ โดยเอาความสุขเป็นที่ตั้ง

ถึงแม้ตอนนี้เรายังทำไม่ได้ แต่เราต้องเริ่มตั้งแต่วันนี้ เพื่อไปให้ถึงจุดมุ่งหมายในอนาคตที่เราหวังไว้

...ก่อนจะก้าวที่สอง ต้องก้าวที่หนึ่งก่อนเสมอ.... ในความคิดของผม

เศรฐกิจพอเพียงในแบบของหวานก็คงจะเน้นทำตามพระราชดำรัสของในหลวงค่ะ


แม้ว่าจะทำไม่ได้ทั้งหมดเลยแต่ก็จะยังคงยึดมั่นพยายามทำให้ได้บ้างสักครึ่งก็คงจะดี


แต่ว่าตอนนี้ยังไม่ได้เริ่มลงมือทำเลยค่ะ  กลัวจะแก่ซะก่อนจังเลยเนี่ย..............

 

ชักไม่แน่ใจว่า..คำนี้..มันเป็นแฟชั่นหรือกระแส..หรือเปล่า..แต่เฉพาะตัวผมนะ..เริ่มชักจะไม่ให้ความสำคัญกับคำนี้แล้ว..กลับมาสนใจเนื้อหาแทน..ไม่สนใจรูปแบบ..ไม่ต้องยึดติดกับหน้าตาของคำนี้..แต่เลยไปที่หัวใจมันเลยดีกว่า...

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

ใช่แล้วครับบางคนยังไม่เข้าใจลึกซึ่ง ตีความหมายของคำว่าเศษฐกิจพอเพียง

ไม่ออกเกิดอาการฮิตตามกระแสเหมือนพี่ตั้มว่ามาข้างต้น จริงๆแล้ว

ปรัชญาคำว่าเศษฐกิจพอเพียง ส่วนหนึ่งก็คือการใช้ชิวิตแบบพอเพียง

คือพอเพียงจริงๆไม่ใช่ไปเบียดเบียนใครเขามา ผมเป็นห่วงเหลือเกินว่าใน

อนาคตจะมีคนใช้คำว่าเศษฐกิจพอเพียงไปในทางที่ผิด คือมุ่งหวัง

ใช้ไปในทางธุระกิจ เมื่อถึงขั้นนี้ก็น่าเป็นห่วงมาก ในอนาคต

ทำความดีนะครับ จะได้มีความสบายใจ   msn/krawmovie@hotmail.com

     แบ่งปัน   เอื้อเฟื้อ  จริงใจ  สร้างสรรค์    ความสุข  ยั่งยืน   มีสติ   ใช้เวลา    มีน้ำใจ   ไม่หลอกลวง   ไม่หลงทาง  มีเหตุผล  ดูคนให้ออก

 

ขอบคุณมานะ

สำหรับของผม ผมยอมรับว่า ในห้วงเวลานี้ ทำยากมากที่จะให้เป็นไปตามทฤษฎี เพราะไม่ได้อยู่กับบ้าน เราต้องทำงานที่อื่น ต้องหาเงินเลี้ยงครอบครัวแต่ถ้าเราคิดแค่ว่าปลูกผัก ทำปุ๋ยเอง เลี้ยงปลา ทำอาหาร กินเอง เหลือแล้วแจก หรือใครจะซื้อก็ขายในราคาที่หมาะสม หากเราตีความว่า เศรษฐกิจพอเพียงว่า ทำการเกษตร เพื่อให้ตัวเองอยู่รอด และไม่เบียดเบียนคนอื่น เหลือขาย แต่ สมช.บ้านสวนฯของเราไม่ขาย เราแจกอย่างเดียว ผมว่าน่าจะเพียงพอในเบื้องต้นแล้ว จึงเสมือนว่าเรานำทฤษฎีเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ เพียงแค่ผิวเผิน ก็อย่าห่วงไปเลย  ขอพวกเรายึดหลัก "แบ่งปัน สร้างสรรค์ พอเพียง"  เป็นยุทธศาสตร์ เป็นนโยบาย เป็นกลยุทธ์ เป็นอะไรก็ได้ ม้นแค่คำพูดที่สวยหรู แต่เนื้อแท้ต้องอย่างที่ป้าเล็กว่า ทำให้ได้ครบ  สุดยอดแล้ว

อ่านข้อความคุณ มานะ แล้ว พยายาม เขาใจตัวเอง มาก ขึ้น ข้อคิดดีๆ มีมาก ในข้อความคุณมานะ ทุกวันนี้ผมไม่เคย คิด เรียก อะไรเลย รู้ แค่ ว่าเช้าตื่นมาทำ สิ่งที่เราชอบ ตอนเย็น ทำสิ่งที่ เราชอบ มีก็แบ่งปัน ช่วยเหลือใครได้ก็ยินดี  ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร อยู่อย่างนี่ มี ความสุขมากมาย กว่า ความสุขที่ต้อง ซื้อ หา มีเพื่อน อ่านบล็อก ข้อความดีๆ แค่นี่ผมก็ พอเพียง

ผมมีใจให้กับการเกษตรตั้งเด็กๆ ผมได้อ่าน ทฤษฎีงานเกษตรที่เรียกว่า "ไร่นาสวนผสม" ซึ่งเมื่อสามสิบกว่าปีที่ผ่านมา รูปการทำไร่นาสวนนั้น เหมือนได้เปลี่ยนชื่อเป็น เกษตรทฤษฎีใหม่ เกษตรพอเพียง เกษตรอินทรีย์ เกษตรยั่งยืน ผมก็งงๆเหมือนกัน


จากสมองที่เหลือน้อยของผม คิดไม่ถึงว่าทฤษฎีไร่นาสวนผสมนั้นเคยเป็นโครงการ หรือพระราชดำรัส ของในหลวง ซึ่งท่านหวังเพียงว่าให้ราษฎรของท่าน มีชีวิตที่ดีขึ้น รู้จักพึ่งตนเอง


หลังจากโลกสื่อสารได้เติบโตขึ้นมาก เราได้เห็นในหลวงของเราได้ดำริโครงการต่างๆ ทำตัวอย่างมากมาย แม้แต่พระองค์ท่านก็ปฏิบัติให้เห็นว่าทำได้จริง และดำรัส เกี่ยวกับการพึ่งตนเองมากขึ้น ซึ่งคำสรุปสุดท้าย คือให้อยู่อย่างพอเพียง


ซึ่งคำว่า"พอเพียง"นี้ในปัจจุบันได้นำไปใช้ ได้หลากหลาย ในทุกเหตุการณ์ 

อยากหลอกแม้กระทั้งตัวเองใช่ไหมค่ะคุณมานีมานะ ไม่มีใครรุ้จริงเท่าตัวเราเองว่าเราพอเพียง หรือเพียงหรือยัง

ทุกวินาทีมีค่า ถ้าเรามีความหวังเราจะไม่เคยพ่ายแพ้

เป็นกระบวนการเรียนรู้ ที่มีทั้งคุณค่าและประโยชน์ เข้ามาย่อย เสร็จก็นำไปปรับใช้ ให้ได้ประโยชน์ ต่อตนเอง สังคม และประเทศชาติ  ขอบคุณทุกความเห็น

ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ