กลับมาแล้วครับ...สวนเกษตรบุรีรมย์เมื่อวันหยุดปีใหม่

หลายท่านคงฮำเพลง กลับมาทำไม ฉันลืมเธอไปหมดแล้ว...เพราะหายไปนาน ความจริงก็เข้ามาเยี่ยมบ้านสวนฯแห่งนี้ ทุกวันที่มีอินเตอร์เน็ตใช้งานครับ

หยุดยาวได้กลับบ้าน ก็เข้าสวนเล็กๆ หลังบ้านพร้อมกับเก็บภาพมาฝาก

กล้วยหอมทอง สุกคาต้นไม่มีใครตัด เป็นอาหารนกไปหลายลูก ส่วนขนุนสุกเน่าหล่นอยู่โคนต้น แม้น่าเสียดายแต่ไม่เป็นไร เขาดูแลลิงและค่างของเราเหนื่อยแล้ว ช่วงนี้ลิงค่างก็เป็นหวัดกันงอมแงมอีก

บางต้นเห็นเราพยายาม คงอยากชี้ช่องให้เรารวยเร็วๆ จากกล้วยก็แปลงร่างเป็นพญานาคมาใบ้หวย...จริงๆ แล้วยอมรับว่าพยายามทำทุกทาง ยกเว้นทางเดียวคือหนทางโกง และหวยไม่ต้องมาใบ้ผมหรอก ผมไม่แทงอยู่แล้ว ออกลูกออกเครือให้มันสมบูรณ์ก็พอ

ต้นนี้ผมเห็นลักษณะผิดปกติคือต้นป่องๆ คล้ายคนท้อง และใบท้ายๆ เหมือนออกไม่สุด จึงตัดสินใจตัดต้นเหนือจุดที่ดูป่องๆ 2 สัปดาห์ผ่านไป จึงได้มาแบบนี้ สรุปแล้วกล้วยต้นนี้ก็เกือบตายท้องกลม แต่มีลูกโดยไม่มีใบสังเคราะห์แสงแบบนี้ก็ไม่รู้ว่ามันจะดีหรือเปล่า?

ลูกเป็ดเทศบาล ก็ตั้งใจให้มาเป็นเทศบาลจริงๆ แต่ไม่รู้ว่าจะให้อยู่ฝ่ายไหน กองไหน แต่งานที่ตั้งใจให้ดูแลคือ กำจัดเศษอาหาร

ส่วนโครงการผักสวนครัวฯ วันนี้ข้าน้อยเริ่มก้าว ก้าวแรกแล้วคือ(เพิ่งจะ)ไปซื้อเมล็ดพันธุ์คะน้ามา เพราะอยากกินข้าวผัด ท่านใดลงมือไปเยอะแล้วก็หันหลังมามองกันด้วย รอกันหน่อยนะครับ

ว่ากันเรื่องปีใหม่ ดีใจที่สมช. บ้านสวนฯ เดินทางกันปลอดภัย ผู้ใช้รถใช้ถนนบางคนเห็นแล้วดูเหมือนเขารีบจริงๆ ขับปาดซ้ายปาดขวา

อยากจะถามพวกเขาเหมือนกัน ถ้ารีบทำไมไม่มาตั้งแต่เมื่อวาน

ปีใหม่ของผมปีนี้ก็ดูเหงาๆ เศร้าๆ ลูกๆ ก็เป็นหวัดกันงอมแงม ผมเองก็รู้สึกว่าตั้งแต่เกิดมาไม่เคยแก่ขนาดนี้มาก่อนเลย ลุงๆ ป้าๆ เคยรู้สึกแบบผมไหม อิอิ