...ละและวาง...

หมวดหมู่ของบล็อก: 
Keywords: 

...เช้านี้มีโทรศัพท์จากนายที่ใหญ่ ๆ บอกว่ามีเรื่องจะปรึกษา ใจก็แป่ว ๆ ว่าเรือ่งอะไรหนา ไม่เคยโทรมาก็โทร สุดท้ายก็คือเรื่องที่รอฟังมานานแล้ว เค้ามาขอตัวลูกน้องไปทำงานด้วย ซึ่งเราพอทราบเรื่องมาร่วมเดือน แต่ก็รอวันที่เค้าจะมาจริง ๆ


เรื่องของเรื่องมีคนระดับหัวหน้าลาออก ลูกน้องเรามีคุณสมบัติครบทั้งความรู้ด้านวิชาชีพ และภาษาอังกฤษ บอกตัวเองว่าโอกาสของน้องเค้าให้น้องเค้าตัดสินใจว่าจะไปรับตำแหนง หรืออยู่เป็นผู้ช่วยเราต่อไป คิด ๆ ก็เศร้าและเสียดาย เพราะน้องเป็นคนดี การหาคนดีในหน่วยงานบางครั้งมันยากจัง   สุดท้ายก็คงต้องรอคำตอบ

ความเห็น

    ไม่มีอะไร ได้ หรือ เสีย ทั้งหมดหรอกหลานก้อย

:cheer3:   ต้องคิดเสียว่าไม่มีอะไรอยู่กับเราถาวร

และปล่อยวาง....ธรรมะมาแล้วจ้า

บางทีการทำงาน  ทีมงานก็สำคัญมากนะ  ลูกน้องเก่ง  แสดงว่า  หัวหน้าเก่งด้วยค่ะ  จงภูมิใจ   

วันนี้เวลาบ่ายโมง โทรหาผู้ใหญ่ว่าน้องมาทำงานแล้วให้ไปพบไหม ผู้ใหญ่บอกว่าให้มาบ่ายสอง


หลังการพบผู้ใหญ่ น้องหน้าเศร้า เราได้แต่ปลอบ เศร้าทำไม สรุปว่า น้องยินดีรับตำแหน่งคะ แต่เสียใจที่จะไม่ได้อยู่สำนักงานเดียวกัน  ....วันนี้นั่งคุยกัน น้องร้องไห้ ร้องไห้ซึ้งใจที่เราไม่ปริปากว่าไปพบผู้ใหญ่ทำไม ทำให้เค้ารู้ว่าเราเปิดโอกาสให้เค้าตัดสินใจเองทั้งหมด   ร้องไห้ที่เราสอนงานแบบดุ ๆ คริ คริ ดีใจกับน้อง ต้องไปเริ่มงานใหม่ต้นเดือน และกลับมาสานต่องานเก่าสัปดาห์ละวัน จนกว่าที่แผนกจะรับคนใหม่ ด่านต่อไปก็คือต้องบอกลูกน้องคนอื่น ๆ อีกคนที่สนิทกันมาก ๆ คงเศร้ากันอีก....

...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...

หน้า