เก็บพริกไทย

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     พริกไทย คิดว่าคงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับทุกครอบครัว ที่บ้านไม่เคยซื้อพริกไทยเลย เพราะบริเวณบ้านมีพริกไทยที่ปล่อยให้ขึ้นต้นไม้อยู่ประมาณ 10 ค้าง ซึ่งแค่นี้ก็เหลือกินบางปีที่พริกไทยเป็นดกก็เหลือได้ขายบ้าง ปีนี้พริกไทยเป็นไม่ดก แต่คิดว่าคงพอกินสำหรับปีนี้ ผมกลับมาถึงบ้านพริกไทยก็สุกรอเก็บอยู่แล้ว

พริกไทยพันธุ์พื้นบ้าน พวงไม่ใหญ่

พริกไทยขึ้นต้นไม้อยู่สูงมาก

ต้องใช้อุปกรณ์ช่วยในการปีนขึ้นไปเก็บ

    พริกไทยนี้มีอยู่ในบริเวณบ้านตั้งแต่ผมจำความได้ ใส่ปุ๋ยบ้าง ลืมใส่ปุ๋ยบ้าง มันก็ให้ผลผลิตอยู่ทุกๆ ปี เพียงแต่หน้าแล้งคอยประคับประคองรดน้ำอย่าให้มันตายเท่านั้นก็พอ  อีกหนึ่งอย่างที่ไม่ต้องซื้อ

ความเห็น

บางช่วงแพงมากๆ  ชอบใส่ในคั่วกลิ้ง

พริกไทแห้งเคยขายโล 200 ครับ

พริกไทยผู้ใหญ่ดกจังเลย ว่าแต่มันเลื้อยขึ้นต้นขนุนหรือเปล่านี่ แถวบ้านผม(ที่ใต้)เขาจะปลูกไว้ใต้ต้นขนุนและต้นจำปาดะ มันเลื้อยขึ้นไปเรื่อยๆเวลาเก็บลูกต้องใช้บันไดพาดกับต้นขนุนถึงจะเก็บได้

ค้างพริกไทยผม มี ต้นหยี ต้นแคหางค่าง ต้นยอ ต้นหนุน ต้นเทียม ต้นม่าว หนักใจที่สุดคือต้นหยี สูงกว่าเพื่อน

สงสารคนปีน...กลัวอุปกรณ์ช่วยแบกรับน้ำหนักไม่ไหว :uhuhuh: ปล.อยากกินหมูกระเทียมพริกไทยจัง พี่โสทำให้กินหน่อยจิ :sweating:

สุดมือสอย ก็ปล่อยมันไป^^ ธรรมะ จากท่าน ว.วชิรเมธี

เดี๋ยวส่งกระเทียม กับพริกไทย
ส่วนหมูก็เฉีอนเอาแถวนั้นนะ :embarrassed:

เห็นบรรยากาศการเก็บแล้ว หากเป็นแก้ว คงอดกิน


ถ้าเราทำค้างให้อยู่เลยก็ได้ใช่ไหมคะ ผู้ใหญ่ เอาแบบไม่สูงมาก

 

ทำค้างก็ได้ครับพี่แก้ว ไม่ต้องสูงมากมันก็อยู่

ได้ปลูกไว้ประมาณ 2 ปีแล้ว ยังสูงไม่ถึงเมตรเลย แต่มีผลอยู่ 1 ช่อ อ่านบล็อกนี้แล้วเป็นการเตือนว่า เมื่อมีสีแดงแล้ว อย่าลืมไปเก็บน๊ะ

พริกไทยมีสีแดง ก็เก็บได้แล้วครับ เอาไปตากแดดต่อ ก็จะเป็นพริกแห้ง

หน้า