มาทำไวน์แบบพอเพียงกันเถอะ

ผมเคยกล่าวถึงไวน์ดูไอเลิฟยูโซ ซึ่งหมักจากพิลังกาสากับมะเฟืองมาบ้างในบล็อกก่อนๆ ตั้งใจไว้นานแล้วว่าจะนำมาเขียนลงบล็อก แนะนำเพื่อนสมาชิกบ้านสวนได้นำไปทำกันบ้าง เฝ้าแต่รอๆจนลูกพิลังกาสาสุกมากพอที่จะเอามาทำไวน์ ตอนแรกก็กะว่าจะทำไวน์ลูกราม(เรียกตามภาษาใต้)ล้วนๆ เดินมาเจอมะเฟืองหล่นใต้ต้นส่งกลิ่นโชยมา นึกถึงไวน์ดูไอเลิฟยูโซที่เคยทำ เลยอดไม่ได้ที่จะเก็บมาด้วย

ผลมะเฟืองนำมาตัดส่วนที่มดแมลงกินออกทิ้งไป ท่านที่จะทำตามขอแนะนำเก็บมะเฟืองร่วงหล่นใต้ต้นนะครับ เราต้องการกลิ่นหอมของมะเฟืองหล่น (ยืนยันว่าหอมกว่ามะเฟืองบ่ม) ใช้มะเฟืองและพิลังกาสาอย่างละเท่าๆกัน คือหนึ่งหม้อขนาดเจ็ดนิ้ว สำหรับทำไวน์ห้าลิตร

นำมาลวกด้วยน้ำเดือด แบบราดผ่านๆ แล้วบีบคั้นน้ำ

กรองเอากากออก

พิลังกาสาก็ทำเช่นเดียวกัน ลวกน้ำเดือดบีบคั้นน้ำแยกกากแยกเมล็ดออก

ผสมเข้าด้วยกัน สี(พิลังกาสา)และกลิ่น(มะเฟือง)

จะได้หัวเชื้อผลไม้ปริมาตรประมาณหนึ่งลิตร ใส่ในขวดหัวเชื้อน้ำอัดลมแบบที่เค้ากดขายเป็นแก้วๆ ผมไปหาซื้อมาจากร้านแถวๆดอนเมืองในราคาขวดละไม่ถึงสี่สิบบาท

ทีนี้ก็เป็นส่วนผสมที่เหลืออีกสี่ลิตร น้ำตาลครับละลายกับน้ำแร่ต้มพออุ่นๆ (ใช้น้ำแร่นะครับรึน้ำบาดาลก็ได้ ห้ามใช้น้ำประปาหรือว่าน้ำฝนเด็ดขาด)สูตรของผมส่วนมากจะใช้น้ำตาลทรายหนึ่งกิโลต่อไวน์ห้าลิตร

ยีสต์สำหรับทำไวน์

นำมาละลายกับน้ำผลไม้ผสมน้ำเชื่อมในถ้วยก่อนเพื่อให้ยีสต์ปรับตัว ทิ้งไว้สักครู่จนมีฟองปุดขึ้นมาแสดงว่ายีสต์เริ่มมีการแบ่งตัวแล้ว จึงนำไปเทลงในขวดหมักไวน์ (ตอนเทยีสต์ผง ให้ค่อยๆเทและคนอย่างช้าๆ ถ้าเทเร็วไปยีสต์จะเกาะตัวป็นก้อน)

นำสำลีมาอุดที่ปากขวด ตั้งทิ้งไว้สองสามวัน

ใช้ Hydrometer วัดความถ่วงจำเพาะของน้ำผลไม้ตอนเริ่มหมัก(วัดได้ 1.16) ในขั้นตอนสุดท้ายของการหมักเมื่อเราทราบค่าความความแตกต่างของถ่วงจำเพาะ ก็จะสามารถคำนวณปริมาณแอลกอฮอล์ของไวน์ได้

ทิ้งไว้อีกสองสามวัน ค่อยมาอัพบล็อกต่อนะครับ งานนี้ติดตามดูความคืบหน้ากันไปแบบสดๆพร้อมกันเลยนะครับ สำหรับใครที่จะรอชิมก็ขอบอกไว้ก่อนว่า ถ้าแบบใส่ขวดก็ต้องรออีกสองปี ถ้าแบบไวน์สดก็เดือนกุมภา วาเลนไทน์พอดี