สวนรอบบ้านในวันสงกรานต์

หยุดยาวเทศกาลสงกรานต์ ก็มีเวลาได้อยู่บ้าน ได้เล่นกับลูกๆ

ซึ่งไม่รู้ว่าลูกเสือ ลูกหมาหรือว่าลูกแดร็กคูล่า

มีเวลาเดินชมสวนเล็กๆ รอบๆ บ้าน ที่มีผลผลิตออกมาให้ชื่นใจเสมอๆ

กระท้อนและชมพู่ก็ได้เวลาที่จะต้องห่อ เพื่อป้องกันหนอนแมลงวันผลไม้ เขาว่ากระท้อนให้ห่อเมื่อลูกได้ขนาดเท่าลูกมะนาว ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามะนาวพันธุ์อะไรและเบอร์ไหน ผมจึงขอห่อในวัยที่มีขนาดเท่าลูกปิงปองดีกว่า ตัวอ้างอิงชัดเจนกว่า ส่วนชมพู่เขาว่าให้ห่อเมื่อลักษณะของลูกชมพู่คล้ายกลองโทน ผมผู้ Native speak ขแมร์ ก็นึกไม่ออกว่ากลองโทนหน้าตาเป็นอย่างไร

เรื่องห่อชมพู่และห่อกระท้อนนั้น เขามีถุงสำหรับห่อผลไม้ขายเหมือนกัน แต่ผมไม่เคยได้อุดหนุน (อิอิ) และเคยพับถุงกระดาษหนังสือพิมพ์ไปห่ออยู่ครั้งหนึ่ง แต่เกษตรกรเสาร์-อาทิตย์อย่างผมนั้นดูไม่ออกว่า ผลไม้ในห่อนั้นได้เวลาเก็บหรือยัง ปีนี้จึงกลับมาโปร่งใสเมือนเดิม คือใช้ถุงหิ้วพลาสติกใส เจาะก้นถุงไปห่อเหมือนเดิม ซึ่งผิวพรรณของผลผลิตที่ได้อาจจะไม่สวยเหมือนห่อด้วยถุงห่อผลไม้โดยเฉพาะ แต่เราปลูกเองกินเอง สวยไม่สวยเราก็ไม่สนใจอยู่แล้ว สนใจอยู่อย่างเดียวคือต้องไม่มีโปรตีนเสริมเท่านั้นเป็นพอ อิอิ

สับปะรดภูแลที่เอาจุกจากลูกที่ซื้อเขามากินปักไว้ที่กระถางหน้าบ้าน 3 ต้น ให้ผล 2ต้น สุกงอมจนก้านผลเริ่มเหี่ยว เป็นผลไม้อีกอย่างถัดจากมะละกอที่พบว่า ปลูกเองกินเองแล้วอร่อยกว่าซื้อเขากิน แต่พันธุ์ภูแลรู้สึกว่าจะมีขนาดเล็กไปหน่อย คนละคำสองคำก็หมดเสียแล้ว

พูดถึงมะละกอ มะละกอกิ่งตอนที่ เคยเขียนถึง วันนี้ก็ยังยืนต้นได้ดีอยู่ แต่ยังไม่ติดดอกออกผลอะไร ก็ต้องรอดูกันต่อไป แต่เพื่อป้องกันไม่ให้มันเหงาจนเกินไป ก็เอาพริกไปปลูกใกล้ๆ สักต้น เมื่อถึงเวลาตำส้มตำจะได้ไม่ต้องหาเครื่องปรุงให้ลำบาก

สุดท้ายหลังจากรอมานาน ดอกสลิดหรือดอกขจรก็มีดอกให้เห็น แต่เช้าสายบ่ายเย็นไม่เห็นหมู่แมลงมาผสมเกษรเลย คิดว่าคงจะติดฝักน้อยถึงน้อยจริงๆ ไม่อยากใช้คำว่าน้อยมาก อีกคำที่งงๆ อยู่ คือสองต่อสอง สงสัยว่าเขานับลูกตา สองตาต่อสองตาจ้องกันปิ๊งๆ วันนี้จบดีกว่า เริ่มออกจากสวนเข้าป่าไปแล้ว (ฮา)