ไปจับอึ่งขาย

           เมื่อวานขนุนต้นนี้ก็ยังเขียนลงบล็อกโชว์ลูกดกเต็มต้นอยู่ แต่เมื่อคืนฝนตกลมแรง พัดกิ่งขนุนหักไปแล้ว ขนุนต้นนี้ออกลูกให้แบ่งปันเลี้ยงคนบ้านใกล้เรือนเคียงได้กินหมด เช้านี้ไปซะแล้ววันนี้เลยต้องเรียกคนที่ผ่านไปมา ใครเอาไปทำอะไรกินได้ ก็ช่วยเอาไปกินหน่อย  

       ไม่เป็นไรเพราะยังมีหลือให้กินอยู่หลายสิบลูก

        ป้าบ้านใกล้กัน มาคุยเรื่องต้นขนุนหักแต่เช้า แกบอกต้นนี้ได้กินกันรอบบ้านมาหลายปี น่าเสียดาย เมื่อวานก็แบ่งให้ป้าคนนี้ไปหนึ่งลูก

             เมื่อคืน อ้ายเวทย์ไปจับอึ่ง ได้มาเยอะแยะ ไปตั้งแต่ทุ่ม กลับมาเกือบสว่าง สาเหตุคือ ออกไปจับในป่า ไกลจากหมู่บ้านนับ 10 กม. จอดรถไว้เดินเข้าไปในป่าราว 3 กม.เดินไปไม่ระวัง ตกน้ำรองเท้าบู๊ทหาย ไหลไปตามน้ำ แบตรี่ก็หมดไฟ จะกลับก็ไม่ได้ เพราะชาวบ้านไม่มีใครกลับ เลยนั่งจับอึ่งที่โดดมาตามเสียงอึ่งที่จับได้ก่อนแล้ว  รอชาวบ้านจนเกือบสว่าง ถึงมีคนเดินกลับ พาไปที่จอดรถไว้ อ้ายเวทย์บอกถ้าจำทางไปหารถได้ คงกลับบ้านตั้งแต่สามทุ่มแล้ว และนี่คือเหตุผลที่ีอ้ายเวทย์ได้อึ่งเยอะเพราะหลงทางกลับมาหารถ

            แบ่งปันกันไป เลือกตัวที่ไข่ให้

    บางส่วนอ้ายเวทย์ให้แดงไปขายให้แม่ค้าในหมู่บ้าน

       แม่ค้าในหมู่บ้านรับซื้ออึ่ง แรก ๆ ก็จะซื้อ กก.ละ 150 พอเห็นคนได้เยอะก็ลดเหลือ กก.ละ 60 บาท แล้วก็เลือกซื้ออึ่งที่ตัวใหญ่และไข่เต็มท้องเท่านั้น

ครอบครัวนี้เอาอึ่งมาขาย แต่ก็ต้องเทออกมาคัดเพราะแม่ค้ารับซื้อเฉพาะตัวที่ไข่เท่านั้น

                  พ่อ แม่ ลูก ช่วยกันคัดอึ่ง

                  พี่คนนี้ก็นำอึ่งมาขาย

          อึ่งที่คัดแล้ว มีแต่ตัวใหญ่ ๆและไข่ทั้งนั้น เคยห่วงว่าปีหน้าจะมีอึ่งกินไหม เคยคิดแบบนี้มานานหลายสิบปีแล้ว ตั้งแต่เด็กเลยมั้ง  แต่อึ่งที่นี่ก็ยังคงมีให้จับเยอะแยะมากมาย แบบนี้ทุกปี

           นี่ขนาดจุดเดียวที่รับซื้อ วันนี้หมู่บ้านเดียวรับซื้อไม่ต่ำกว่า 5 จุด แล้วหมู่บ้านอื่นล่ะ เพราะเมื่อคืนฝนน่าจะตกทั่วทั้งตำบล

   มีรถพ่อค้ามาจากในเมืองมารับอึ่งไปขายต่อต่างจังหวัด

                  เงินที่ขายอึ่งได้

           ขอบคุณ พ่อแม่ ปู่ย่าตายาย  ที่รักษาป่าไม้และผืนแผ่นดินแห่งนี้ ให้คงความอุดมสมบูรณ์ มาถึงลูกหลาน 

                                                                                        โปรดติดตามตอนต่อไป..............