ชีวิตกับการเดินทางกำลังใจที่คอยอยู่+ส่งใบลา 4-6 ครับ

ชีวิตผมหนีไม่พ้นที่ต้องขับรถไปไหนไกลๆบ้านไปกลับครับ เมื่อวันที่ 29 มิ.ย. ที่ผ่านมาก็ไป กทม มาครับ ไปเที่ยวนี้หรือเที่ยวไหนๆผมก็ขับเองครับไม่ให้น้องๆเขาขับครับเราขับให้เขานั่งเป็นผู้ช่วยเราครับ รถพร้อมคนพร้อมเดินทางเลยครับ

สิ่งที่ขาดไม่ได้เวลาเดินทางไปไหนไกลๆโดยที่ไม่มีครอบครัวไปด้วยคือ ของฝากติดไม้ติดมือ ไปให้ ผบ ลูกๆ ครับ

มาเที่ยวนี้ผมพา ผบ ไปประชุมสัมนาที่ กทม อีก แต่ลูกๆไม่ได้ไปด้วยครับเพราะติดเรียนหนังสือ ร้องไห้ตามพ่อตามแม่อยากจะไปด้วย ครอบครัวผมเวลาจะไปไหนต้องไปด้วยกันทั้งบ้าน สงสารลูกก็สงสารครับแต่การเรียนต้องมาก่อน ผมเป็นคนที่เดินทางขับรถบ่อยคนหนึ่ง ครอบครัวนี้เองที่ทำให้ผมไม่ประมาทครับ ไปเที่ยวนี้พ่อจะมีอะไรมาฝากลูกๆโปรดติดตามครับ

กำลังใจของผมครับ