ขอคิดด้วยสักหนึ่งเรื่อง

ขอคิดด้วยสักหนึ่งเรื่อง


สืบเนื่องจากติดตามข่าวทีวีพบปัญหาน้ำท่วมทั่วไทย


เห็นใจมากจริง ๆ พืชผักไร่นาเสียหายกันเป็นส่วนใหญ่


ปัจจัยสี่ที่อยู่อาศัยก็ถูกจำกัดด้วยภัยน้ำท่วม หน่วยงานต่าง ๆ ออกมารับบริจาคสิ่งของเงินทอง


ไหนน้ำลดก็ยังจะต้องเจอภัยโรคระบาด ฟังแล้วเศร้าใจ


คิดว่าจะช่วยกันอย่างไรยามพ่อแม่พี่น้องร่วมชาติเดือดร้อน


นึกถึงครั้งที่ญี่ปุ่นเจอภัยพิบัติครั้งใหญ่ ประเทศไทยมีการส่งข้าวหลามไปยังญี่ปุ่นหลายกระบอกพอประทังชีวิตไปได้อีกหลายมื้อ


วันนี้บ้านเมืองไทยกำลังเจอภัยกัน หากว่าเรามีโอกาสได้ช่วยกันบรรเทาทุกข์ที่กำลังคุกคามอยู่ ต้องเป็นเรื่องที่ดีมาก


ก็มาคิดว่า เออนะ วิธีการถนอมอาหารแบบไทย ๆ จากพืชผักหญ้าที่ผลิตมาได้มากบ้างน้อยบ้าง หากพอมีเหลือแบ่งปัน นำดองเค็มบ้าง ตากแห้งกันบ้าง หรือจะทำวิธีใดสุดแล้วแต่


 วันไหนบ้านไหนในถิ่นใกล้ ๆ สมช.บ้านสวนฯ เจอภัยพิบัติอย่างนี้ เราคงได้ระดมช่วยกันส่งเสบียงอาหารที่พอมีหรือมีมากพอเพื่อส่งต่อให้เครือข่ายชาวบ้านสวนฯที่อยู่ใกล้ได้ติดไม้ติดมือไปฝากผู้ประสบภัยกันบ้าง ...


วันนี้ขอคิดด้วยสักเรื่อง ... คิดว่าทำอย่างไรได้บ้างให้พ่อแม่พี่น้องร่วมชาติที่กำลังลำบากกัน ... หรือว่าอย่างไรดี...


 

โอ้โฮ ตรงใจเป๊ะเลย  อยากให้ช่วยแบ่งปันวิธีการการเก็บถอมอาหารกันไว้  คิดเอาไว้ว่าผลที่ออกมาแสนจะงาม ... กินไม่หมด แจกก็ไม่หมด เก็บไว้อย่างไรได้บ้าง จะได้แจกกันได้นานยิ่งขึ้น   อย่างเวลานี้ ถ้าเราพอจะมีของแห้ง ของดองบ้างจะได้ส่งไปช่วยเหลือกันยามยาก ค่ะ 


   อีกประการ การเก็บถอมอาหารของ ปู่ย่าตายายของเรา นับวันจะหายตายไปกับตัว ..เสียดายภูมิปัญญานี้เหลือเกิน 

ขอบคุณมากค่ะ คิดตรงกันเรื่องการถนอมอาหารยิ่งทุกวันนี้นับวันจะยากลำบากขึ้น เมืองไทยนับว่าโชคดีเป็นแหล่งอาหารได้เนื่องจากลมฟ้าอากาศแดดดีทั้งปี มาช่วงหลังนี้ภัยพิบัติดูว่ามีให้เห็นกันบ่อย ๆ ยิ่งขึ้น ซึ่งมีขึ้นทั่วโลก หากว่าสามารถถนอมอาหารและช่วยสนับสนุนให้คนในชาติที่ประสบภัยมีอาหารกิน วันข้างหน้าเราแก้ปัญหาเรื่องน้ำท่วมได้ เรายังจะได้ช่วยกันถนอมอาหารด้วยวิธีการของปู่ย่าตายาย(เห็นด้วยค่ะ ที่นับวันก็เลือนหาย สูญหายไปทุกที) แล้วนำอาหารที่ถนอมได้มีมากพอแบ่งปันให้กับชาวโลกอย่างเช่นถิ่นที่ขาดแคลนทุรกันดารจนเด็กตัวเล็ก ๆ เหลือแต่เพียงเห็นเป็นหนังหุ้มกระดูกตามหน้าสื่อ ...


ขอบคุณมากค่ะ เข้ามาร่วมเป็นกำลังใจและช่วยกันแสดงความเห็นค่ะ คุณ Mamod

เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ สมัยนี้ต้องทำยังไงก็ได้ให้มีอาหารไว้กินได้ตลอดในช่วงที่หาอยากค่ะ:cheer3:

 

 

msn:lekonshore@hotmail.com

ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก จงมีความสุข สนุกกับชีวิต อย่ามัวคิดอิจฉาใคร

น้องเล็ก อาหารเป็นหนึ่งในโลกเลยนะคะ

เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยค่ะพี่สายพิน  และต้องขอบคุณที่ช่วยจุดประกายความคิดนี้ เพราะปกติน่ะก็คิดแต่การช่วยด้วยข้าวสารอาหารแห้งทั่ว ๆ ไปที่เขาแจกถุงยังชีพกัน แต่ก็ไม่เคยคิดว่าทำไมเราไม่ถนอมอาหารไว้ช่วยเหลือเขาแบบนี้บ้าง ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ

แบ่งปัน สร้างสรรค์ พอเพียง

 

ขอบคุณมากค่ะ น้องโน่ ... หากว่าเราปลูกเองมีมากพอนอกเหนือจากกิน หรือขาย หรือไม่ขาย เรามาถนอมอาหารกันเพื่อช่วยเหลือกันยามมีภัย ... หากเราแต่ละคน คนละไม้ละมือช่วยอย่างที่เราทำได้ สักวันเราก็ย่อมก้าวข้ามปัญหานี้ได้

ขอบคุณพี่สายพินมากนะคะ แค่ดูในข่าวยังเดือดร้อนแทนพวกเรา สำหรับคนที่อยู่ในพื้นที่จริง ๆ แล้วทุกคนก็พยายามช่วยเหลือตัวเองรวมทั้งช่วยเหลือกันเองอยู่แล้ว แต่บางครั้งก็เกินกว่าจะช่วยได้ในพื้นที่เราท่วมมาถึงครึ่งเดือนแล้วและเมื่อวันที่ 6 สูงขึ้นมาก วันนี้มากขึ้นอีก ของเราไม่ได้เป็นแบบน้ำหลากมาเร็วไปเร็วแต่มาแบบเนิบ ๆ แล้วอยู่นานน่ะค่ะ ไม่มีที่ระบายไปทางไหนได้แล้ว เจอน้ำทะเลหนุนด้วย อ๊อดก็ลงพื้นที่เพิ่งกลับมาดูเรื่องเอกสารที่ที่ทำงานเดี๋ยวนี้เองพาน้อง ๆ ไปช่วยขนย้ายข้าวของ พวกทหารมาช่วยด้วย บางครอบครัวต้องย้ายไปอยู่ที่วัดด้วยระยะเวลาที่ท่วมยาวนานแบบนี้ต้องเดินลุยน้ำตลอด ห้องน้ำเข้าไม่ได้ผู้สูงอายุที่ป่วยอยู่แล้วก็แย่เข้าไปอีกปัญหาอื่น ๆ ก็ตามมาอีกมากมาย เรื่องบ่อปลา นาข้าวไม่ต้องพูดถึงเรียบไปแล้ว ก็ได้แต่หวังว่าน้ำจะลดในเร็ววันค่ะ ที่แอบเข้าบ้านสวนก็หวังจะมาขอกำลังใจนี่ละค่ะ 


ขอขอบคุณน้องอ๊อดมากกับความคิดเห็นในครั้งนี้ค่ะ เมื่อได้อ่านความเห็นน้องอ๊อด ก็อ่านหลายรอบมาก อ่านกลับไปกลับมา คิดต่อว่าจะทำอย่างไรดี เราต่างเป็นเพื่อน สมช.บ้านสวนฯด้วยกัน เป็นพี่น้องคนไทยร่วมชาติกัน ยามมีภัย แต่ละคนมีแรง เราจะร่วมใจกันบ้างคนละไม้ละมือทำอะไรได้บ้าง ขออนุญาตน้องอ๊อด(OOD)ในการนำข้อคิดเห็นที่ได้แสดงไว้นี้


ไปแสดงในบล็อก "...แอบเข้าบ้านสวนก็หวังจะมาขอกำลังใจ..." เป็นการเปิดประเด็นกรณีสถานการณ์น้ำท่วมเพื่อเป็นโอกาสนำสู่การระดมกำลังทั้งความคิดแรงกายและแรงใจร่วมกัน ต่อปัญหาที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองไทย



 


 


เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยครับ


ขอบคุณมากค่ะ คุณรุท แวะมาเยี่ยมชมให้กำลังใจกัน ... มาช่วยกันคนละไม้ละมือนะคะ

หน้า