การสูญเสียและภัยในหมู่บ้าน
กลับบ้านรอบนี้ด้วยเหตุจำเป็นอีกครั้ง พี่สาวลูกสาวของลุงเสียชีวิตหลังจากป่วยด้วยโรคเบาหวานมาหลายปี เป็นพี่สาวใหญ่ที่เป็นที่พึ่งพิงของน้อง... สายวันต่อมาป้าที่นับถือเพื่อนแม่ก็จากไปอีกคน ญาติห่างที่ป่วยเป็นโรคภูมแพ้ตัวเองก็เสียไปหลายวันกำลังจะทำบุญ 7 วัน ในรอบ 1 สัปดาห์เสียชีวิตสามคน พี่สาวที่อยู่บ้านต้องเวียนกันไปงานสวดศพเพราะเป็นญาติกันทั้งนั้น....
เช้าวันอาทิตย์ได้ฟังข่าวร้าย ตำรวจกองปราบมาซุ่มจับคนค้ายาบ้า.. ส่วนหนึ่งหนีไปได้อีกส่วนหนึ่งก็ตกเป็นจำเลย ยึดรถกะบะไป สาย ๆ มีอีกข่าวโน๊ตบุคที่วัดโดนขโมย..แถวบ้านน่ากลัวมากขึ้น พี่ชายที่เพิ่งมาจากนครสวรรค์บอกว่าที่ละแวกนั้น่ากลัวกว่านี้มาก คนติดยาขโมยทุกอย่าง ถังแก๊ส ปุ๋ย อะไรก็ได้ที่ขายได้ จึงเตือนให้แม่ที่อายุเกือบแปดสีบระวังตัว...
ได้ฟังแล้วก็หดหู่ ความสงบสุขที่เคยมีกำลังจะสุญสิ้นไปเหรอ... 
- อ่าน 2751 ครั้ง

กระต่ายดำ
14 มิถุนายน, 2010 - 11:21
Permalink
สิ่งใดๆ ในโลกล้วนอนิจจัง
เสียใจด้วยกับการสูญเสียครับ แต่ชีวิตก็เป็นอย่างนี้แหละครับ คนที่อยู่ก็ต้องดิ้นรนสู้กันต่อไป อย่าคิดมากครับ
จะปลูกต้นไม้ในใจเธอ
แผน รณรงค์
14 มิถุนายน, 2010 - 11:30
Permalink
มันเป็นเช่นนั้นเอง
มันเป็นเช่นนั้นเอง ทุกที่ที่มีมนุษย์ ล้วนมีปํญหามากมาย
ตามรอยพ่อคิด ด้วยวิถีชีวิต ที่เพียงพอ
แดง อุบล
14 มิถุนายน, 2010 - 11:35
Permalink
ไม่เที่ยง
ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง ปัญหามันมีทุกที
"เชื่อในผล แห่งการทำความดี"
กระต่ายดำ
14 มิถุนายน, 2010 - 11:36
Permalink
ใช่....ไม่เที่ยง
เพิ่งจะ 11:34 เองนะ
จะปลูกต้นไม้ในใจเธอ
satjang
14 มิถุนายน, 2010 - 11:51
Permalink
อะโหพี่กระต่ายดำ
น้องแค่มารำพึงเฉย ๆ แต่มีเล่นมุขซะ อิอิ จนอดขำไม่ได้อ่ะ
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
ป้าเล็ก..อุบล
14 มิถุนายน, 2010 - 12:15
Permalink
ความน่ากลัว
มีมากขึ้นเรื่อยๆ ที่ไหนที่ยังพึ่งพาอาศัยกันได้ ช่วยกันดูแล ถือว่าโชคดี
084-167-4671
anongrat2508@hotmail.com
ann
14 มิถุนายน, 2010 - 12:19
Permalink
การสูญเสีย ที่เศร้าที่สุด
การสูญเสีย ที่เศร้าที่สุด คือการเสียชีวิต..
....ความสุขอย่างแท้จริง ด้วยหลักเศรษฐกิจพอเพียง....
9wut
14 มิถุนายน, 2010 - 12:22
Permalink
เป็นอะไรที่รับรู้มาบ่อย
เป็นอะไรที่รับรู้มาบ่อย ไม่ไม่ยอมชิน
วิธีลงรูปประจำตัว |การใช้งานเว็บบ้านสวน |การแทรกรูป |การแทรก VDO
เจ้โส
14 มิถุนายน, 2010 - 12:33
Permalink
น้องก้อย
การสูญเสียเป็นเรื่องที่แน่นอนที่สุด ไม่ว่าคนใกล้ตัว คนไกลตัว สำคัญที่ว่าเราจะต้องทำใจและยอมรับการสูญเสียนั้น ๆ ให้ได้ น้องก้อยบอกนครสวรรค์แถวไหนจ๊ะ เจ้จะได้ระวังตัว
garden_art1139@hotmail.com
satjang
14 มิถุนายน, 2010 - 13:27
Permalink
น่าจะตากฟ้านะเจ้โส
พีชายกะพี่สะใภ้อยู่ละแวกตากฟ้ากะตาคลีนะคะ ...
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
หน้า