ไปเที่ยวทะเลกันม้าย

    ทะเลแสนงาม ในน้ำมีปลา พืชพันธ์ตระการตา ไร่นารวงทองไสว ทรัพยสินมีเกลื่อนกล่น บรรพชนให้ไว้ เราลูกหลานไทย จงพร้อมใจรักษาให้มั่น

    มีความสุขครับ ฮำเพลงรักเบา ๆ ระหว่างนั่งเรือออกเล ไปคอกหอยของน้องครับผม  ( หลังจากส่งพี่เสินพี่เก้และคุณแม่กลับบ้านครับ)มาเที่ยวกันม้าย

   ขนำข้างหน้าคือจุดหมายครับผม มีคลื่นเล็กน้อยไม่สูงเกินไป ลมพัดกำลังสบาย แดดพอประมาณครับ

    บรรยากาศรอบ ๆ ขนำครับ ที่มองเห็นเป็นเงาตะคุ่มนั้นคือ ขนำคอกหอยแครง แต่ละเจ้าของ

  อาณาบริเวณ จะมีหลักแดนครับ บ่งบอกให้รู้ว่าเป็นเขตหวงห้าม ไม่มีบัตรห้ามเข้าโดยเด็ดขาด

   พอให้รู้โดยสังเขป ซึ่งแต่ละเจ้าของหวงห้ามจริง ๆ

   ด้านนี้เป็นชายฝั่งป่าชายเลนที่ยังสมบูรณ์มากครับ

  พาหนะลำเก่งครับ โต้คลื่นสนุก

  น้องเขยครับ อาชีพชาวเล อยู่บนบกไม่ค่อยเป็น

 บิ๊กไซส์ ใต้ถุนขนำเองครับ ประมาณ 20ตัวต่อกิโล

 ปีนี้น้ำดีมากครับ สารพิษน้อย การเติบโตของหอยแครงจึงโตเร็ว ( น้ำท่วมเมื่อ เมษา 54 ล้างสารพิษออกไปหมดแล้ว  ความคิดกระผม )

   นำหอยแครง และหอยขาว ตัวเล็ก ๆ ปล่อยเพื่ออนุรักษ์ต่อไป

   หว่านหยั่งงี้ก็ได้ครับ

  ไปกู้ลอบดักปูกันครับ

  คนมันดวงติได้กินครับ ยกครั้งแรกติดน้องปูครับขนาดกำลังดี

  ก้ามหักเสียแล้ว..

  ปลาดุกทะเลครับ

   สี่ปู สองปลาดุก ครับ ชวนน้องกลับ

  ได้กินเรื่อยครับ อยากกินก็มาได้ตลอด คิดถึงคุณลำใยอยากชวนมาเมาคลื่นกันสักตั้ง

   ขึ้นรถลงเรือ ครับ ถึงบ้านก็โอเค

    ถึงบ้านแล้วครับ ไข่ปัตตานี กับหอยขาว ผัดน้ำพริกเผา หยาบ ๆ ครับผม ยอมรับว่าไขปัตตานีก็แดงไม่แพ้สุราษฎร์ฯ สวัสดี

            ขอบคุณบ้านสวนพอเพียงครับ