เดินทางขึ้นเขาเจ็ดยอด รูปแรกบนยอดเขา

   หลังจากที่ได้ชื่นชมกับธรรมชาติก่อนถึงยอดเขาในบล็อกนี้ ในการเดินทางต่อก็ต้องเก็บกล้องถ่ายรูปครับ ถึงแม้จะเจออะไรสวยงามขนาดไหน แต่ถ้าไม่ใช่ช่วงพักก็ไม่มีโอกาสได้ถ่ายรูปเพราะกลัวจะเดินไม่ทันคนข้างหน้า ยิ่งพอใกล้ถึงยอดเขาผมมีพี่ศักดิ์เป็นคนนำทางและผมตามหลังเท่านั้น ถ้าผมมัวแต่ถ่ายรูปผมอาจพลัดหลงกับพี่ศักดิ์ได้

   ก่อนถึงยอดเขาเจ้าป่าเจ้าเขาให้การต้อนรับผมด้วยท่อนไม้ผุขนาดเท่าโคนขา หล่นมาลงบนต้นคอผม ผมลงไปกองอยู่บนพื้นไม่ได้เจ็บอะไรมากแต่ก็เพิ่มความเหนื่อยขึ้นมาอีก หลังจากนั้นก็คลานสี่ขาขึ้นยอดเขา พอถึงยอดเขามันจะไม่มีต้นไม้เลยมีแต่หญ้า ซึ่งเขาว่าเป็นป่ากระจูด(ใช่กระจูดที่ทำเสื่อหรือไม่ไม่แน่ใจ) จากป่าที่มีต้นไม้โผล่ออกมาอีกทีเป็นทุ่งหญ้าช่างเป็นอะไรที่แปลกมาก พอพี่ศักดิ์กับผมออกมาถึงทุ่งหญ้า ฝนก็ปรอยลงมาให้พอชุ่มฉ่ำใจ เหมือนเทวดาให้พร(คิดเอาเอง) พอฝนหยุดจึงได้หยิบกล้องถ่ายรูปออกมา

และนี่ก็รูปแรกที่อยู่บนยอดเขา สวยไม่สวยไม่รู้แต่นี่ก็คือรูปแรก

พี่ศักดิ์ผู้พิชิตเขาเจ็ดยอดเป็นคนแรกในทีม

บนยอดเขามีแต่หมอก

ขณะที่ผมกับพี่ศักดิ์นั่งพัก สักพักน้องจากับออซซี่ก็ตามมา
ผมหมดสภาพ

น้องจาเก็บรูป

วิวหมอกเพียบ

ดอกไม้บนยอดเขา

   ตกลงว่ายอดเขาตรงนี้ไม่ใช่จุดหมายครับ ยังต้องเดินทางต่ออีกเยอะเพื่อไปยังจุดพักแรม กล้องถ่ายรูปก็ต้องเก็บไปอีกครั้งเพื่อเดินทางต่อ