พลับจ๋า...ฉันรักเธอ

สืบเนื่องมาจากเม้นท์ของคุณนุสิจากบล็อกที่แล้วที่ว่า
" ผลไม้เมืองนอกที่มาเมืองไทย แพงมว๊ากกกกกกก รสชาติจะแตกต่างเพราะไม่คุ้นลิ้น แต่ฉันก็ซื้อกินในเวลาที่อยากกินมากจริงๆ เช่นลูกพลับแห้ง พี่อ้อยหวานเคยกินมั้ยคะ"

มันกระตุ้นต่อมความอยาก (กิน) ของอ้อยหวานค่ะ แต่จะหาลูกพลับแห้งมาจากที่ไหน มีแต่ลูกพลับสดที่ซื้อมาเมื่อวันเสาร์ 1 กล่อง 22 ลูก ก็เลยค้นหาข้อมูลในเน็ทเป็นการใหญ่ ทั้งภาคภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่น ได้ข้อมูลมามากพอที่ทำให้เกิดความคิดว่า " ฉันทำได้"

อ้อยหวานชอบลูกพลับแห้งของญี่ปุ่นค่ะ เพราะน่ากินและอร่อยกว่าของจีน ลูกพลับแห้งของญี่ปุ่นจะไม่แห้งและไม่แข็งมาก

ลูกพลับแห้งของญี่ปุ่น มีชื่อเรียกภาษาญี่ปุ่นว่า “โฮชิกาคิ” (Hoshigaki) มีกรรมวิธีที่พิถีพิถันและต้องใช้ความอดทนและเวลามาก

พิถีพิถันและต้องใช้ความอดทนมากยังไงอ้อยหวานขอเล่าให้ฟังค่ะ

ขั้นแรกคือปอกเปลือกลูกพลับ ผูกลูกพลับกับเชือกแล้วแขวนตากไว้

หลังจากตากไว้ 3 ถึง 7 วัน, ลูกพลับจะมีผิวที่แห้งและแข็งขึ้น

ต่อจากนั้นจะต้องนวดลูกพลับเพื่อที่จะกระตุ้นน้ำตาลในลูกพลับให้กระจายไปทั่วลูกและผิว

และจะต้องนวดลูกพลับทุก ๆ วันเป็นเวลา 3-5 สัปดาห์

ทำให้ลูกพลับแห้งโฮชิกาคิ มีราคาสูงมากค่ะ ลูกเล็กๆ (ประมาณ 1 คำ)

ลูกหนึ่งตกเกือบ 80-120 บาท

อันนี้เป็นลูกพลับแห้งโฮชิกาคิยัดไส้ด้วยเกาหลัดบด

เมื่อความอยากขึ้นหน้า (ปาก) อ้อยหวานก็ชวนคุณผู้ชายที่บ้านกลับไปที่ร้านอีกครั้ง ไปซื้อลูกพลับมาอีก 1 กล่อง

มีลูกพลับ 22 ลูก บวกกับของเมื่อวานอีก1 กล่อง เป็น 44 ลูก มาถึงก็จัดการเลยค่ะ ล้างให้สะอาด



แล้วปอกเปลือก



อ่านเจอบล็อกหนึ่งกรรมวิธีง่ายๆ (แบบขี้เกียจ) อ้อยหวานเลยทำตาม เอาลูกพลับที่ปอกเปลือกแล้วย่อนในน้ำเดือดเพื่อฆ่าเชื้อ แล้วตักขึ้นทันที
จากนั้นวางเรียงกันในเตาอบ แต่ไม่ต้องเปิดสวิทซ์ เพียงแต่เปิดประตูแง้มไว้ เตาอบของที่นี่ถ้าประตูเตาอบเปิดอยู่ ดวงไฟในเตาอบจะติดอยู่ตลอดเวลา ความร้อนจากดวงไฟจะช่วยให้ลูกพลับแห้ง

แล้วรอเวลา (วันแรก)

แอบดูวันที่ 2 เริ่มแห้งแล้ว

อ้อยหวานแบ่งลูกพลับไว้ 5-6 ลูก จะลองทำกรรมวิธีดั้งเดิมของญี่ปุ่น แต่ลูกพลับไม่มีขั่วให้ผูกเชือก จึงต้องใช้ไม้เสียบใกล้ๆขั่ว แล้วแขวนด้วยเชือกแบบนี้



ย้ายไปแขวนใกล้หน้าต่าง กลายเป็นของแต่งบ้านแปลกๆ

แอบดูวันที่ 2

ยังไม่หยุดแค่นั้นค่ะ จัดการหั่นลูกพลับอีก 5-6 ลูก เอาใส่โหลดองด้วยน้ำผึ้ง

ส่วนเปลือกไม่ทิ้ง ความที่อยากได้เท้าขาวๆสวยๆอย่างลุงพูน ก็เลยเก็บเปลือกหมัก
หากล่องพลาสติคไม่ได้ เลยใช้ขวดน้ำส้มคั้นแทน สูตร 3:1:3


อ้อยหวานขอยืนยันว่า " ฉันทำได้" ค่ะ ...แต่จะกินได้หรือไม่ก็ต้องรอกันต่อไป

ขอให้เพื่อนๆมีแต่ความสุขค่ะ

ขอบคุณค่ะ

 อ้อยหวาน