คิดถึงพี่เสินเลยไปหาน้องสุรพล (โรส)

  ไม่ได้เขียนบล็อกมานาน แต่ก็ไม่ได้ห่างหายไปไหน เข้ามาดูเป็นบางครั้ง  ทุกอย่างยังเหมือนเดิม

เมื่อไม่นานมานี้ได้แวะไปหาน้องสุรพล(Rose1000) กับยายสายที่บ้าน มีเวลาไม่มาก ไปถึงก็เดินเข้าสวนรอบบ้านทันที เสียดายว่าไม่มีกล้อง เพราะปกติก็ไม่มีอยู่แล้ว ไม่เหมือนพี่เสินชอบสร้างภาพ อุ๊ยย ไม่ใช่ ชอบถ่ายภาพ พกกล้องตลอดเวลา

  ยายสายเตรียมถุง กับเสียมให้ สรุปว่าผมจับเสือมือเปล่า ไม่มีอะไรไปเลย แม้แต่ของฝาก  วันนั้นได้ต้นไม้มามากมาย เช่น ดาหลา,เร่วหอน,ปุด,มันสำปะหลังเหลือง(ของป้าเล็ก),กล้วยเถื่อน,หน่อมะพร้าว,อ้อยดำ,จิงกูช่าย,พริกขี้หนูสวน,กวาง_แฉะ,ว่านหอม และพืชตระกูลว่านทั้งหลายแหล่  ต้นไหนที่กินไม่ได้ เป็นไม้ประดับสวยงามจะไม่อยากขุด เพราะมันเต็มรถแล้ว

  ตอนนี้ไม่ต้องไปเบียดเบียนพี่เสินแล้ว มีที่เบียดเบียนใหม่ แต่ว่า พี่เสินอย่าลืมส้มแขก กะไผ่หวานลืมแล้งนะยังอยากได้อยู่

ขอขอบใจน้องโรส ยายสาย ขอบคุณบ้านสวนพอเพียงที่ทำให้เราพบกัน และมีแต่ให้กันตลอดไป