ม่วนในหัวใจ เมื่อได้มาสวน

  ช่วงนี้งานยุ่ง แต่ก็หาเวลาไปสวนทุกเช้าเย็น ไปแต่ละครั้งก็ไม่เกินชั่วโมง

       ทุกครั้งที่ได้มาสวน เห็นต้นไม้ เด็ก ๆวิ่งมารับแม่ จะมีความรู้สึกว่ามีความสุขมาก ๆ ที่นี่ไม่มีคำว่าหัวหน้าเจ้านาย ที่ของเรา เราทำอะไรก็ได้ ได้ปลูกต้นไม้ เดินดูนั่นนี่ ถึงแดดจะร้อน ฝนจะตก แต่ก็ม่วนในหัวใจ

                     หน้าที่คือเอาอาหารมาให้ลูก ๆ

           พี่หมีมอมแมมมาเป็นอาทิตย์แล้ว พ่อเวทย์ไม่มีเวลาอาบน้ำให้ ส่วนน้องฮวกกับมะนาว แม่เอื้องอาบน้ำให้ตลอด พี่หมีขี้หงุดหงิด เอื้องกับรามไม่กล้าจับอาบน้ำ

        ทุกเช้าเย็น ให้รำให้เศษอาหาร ได้จากที่ทำงานบ้าง บ้านบ้าง เอื้องกับรามบ้าง ใบกล้วยเศษวัชพืชต้องมีให้กินไม่ให้ขาด บางวันอากาศร้อนก็ต้องอาบน้ำให้

                   ทุกเย็น รามยังคงก่อไฟไล่ยุงให้หมู

                            ผลพลอยได้คือถ่าน

บักฮวกน้อยเริ่มจะเหมือนอ้วนดำเข้าไปทุกที เห็นกล้วยเป็นไม่ได้ ต้องอ้อนขอกิน

                  ยังเด็กอยู่ให้กินครั้งละ 3-5 ลูกก็พอ

            ส่วนพี่มะนาว ตอนอ้วนดำตายใหม่ ๆ ไม่สนใจกล้วยเลย แต่พอมีน้องฮวก ก็กลับมากินกล้วยอีก กินจนอิ่ม หมดไปเป็นหวี

          ขี้เหล็ก นี่ก็ทนแล้ง ปลูกให้มันเลี้ยงเรา เราไม่ต้องเลี้ยงดูบำรุงอะไรเลย ยิ่งตัดก็ยิ่งแตก ตัดบ่อย ๆไม่ต้องให้ต้นสูง รับรองไม่ตาย

                            ผักรอบต้นไม้ก็เริ่มขึ้น

                        แมลงเต่าทองเริ่มกิน

              ผลงานพี่หมีกับมะนาว มีหลุมอยู่ทั่วสวน เวลาเดินต้องระวัง  ขุดหนูขุดแย้ ขุดได้ น้องฮวกเป็นคนกิน มีอยู่ครั้งนึงเอื้องกับรามออกไปข้างนอกกลับมา ฮวกมีแต่เลือดเปอะตามปากตามหัว ตกใจมากนึกว่าพี่หมีกัดน้อง ดูไปดูหมา น้องฮวกกินหนูสด ๆ กินเหลือแต่หัว หนูตัวใหญ่ด้วย

                      สวนก็รกเหลือเกิน

                                  สมอ

                                มะสัง

                     มะกอกป่า ปลูกได้ 3 ปี

                                      ไม้แดง

                        สะเดา  ลูกนิกกี้มาปลูกไว้

                         มะตูม นี้ก็น่าจะ 3 ปี

                 กล้วยหักมุกการบ้านจากป้าเล็ก เย็นนี้ตัดแน่

     กระเจี๊ยบเขียว การบ้านจากป้าเล็ก รอดแค่ต้นเดียว ฝักเดียว

                          ถั่วพูเขียวก็เหลือแค่นี้

                   ฮวกกับมะนาวจะเป็นหมาขี้อ้อน

            พี่หมีจะเป็นหมาเงียบ ๆ ไม่ชอบเล่นกับน้อง

       เอื้องกับรามเคยจับพี่หมีอาบน้ำ แต่พี่หมีขู่เลยไม่กล้าจับอีกเลย

            มีแต่แดงกับอ้ายเวทย์เท่านั้นที่จับและดุพี่หมีได้ นอกนั้นพี่หมีจะแล้วแต่อารมณ์ บางวันอยากเล่นก็จะไปอ้อนให้เอื้องกอด ถ้าไม่อยากเล่น ใครก็ห้ามยุ่ง

                           ฝนก็เริ่มน้อยลง

         จากที่เคยตกทุกวัน เป็นสิบวันที่ไม่ได้กรีดยางก็มี

                       ช่วงนี้ฝนน้อยก็พอได้กรีดบาง

            ในสวนระยะห่างระหว่างต้นยางพารา 3X6 ม.  ใบหนาทึบ ฝนตกต้นจะแห้งช้า สวนติดกันปลูกพันธู์ 600 ระยะห่างเท่ากัน อายุต้นยางเท่ากับ ต้นแห้งได้กรีด สวนเราฝนตกเช้า ทั้งคืนยังไม่แห้งก็มี เลยอยากแนะนำพี่น้องที่คิดจะปลูกยาง ถ้าปลูกพันธุ์ 251 ก็ควรจะให้ระยะห่างระหว่างต้นและแถวมากกว่าพันธุ์ 600 หน่อย  

                    พ่อก็ยังคงทำหน้าที่หากับข้าว

                       ตกปลาในห้วยใกล้ๆ หมู่บ้าน

        พ่อกับแม่ไม่ชอบกินปลาเลี้ยง ไม่ชอบกับข้าวถุง

         อาหารหลักของบ้าน ก็พวกผักในสวน หน่อไม้ ปลา เห็ด หาอาหารจากธรรมชาติ ตามฤดูกาล กินเองบ้าง แบ่งเพื่อนบ้างบ้าง ได้เยอะหน่อยก็ขาย แต่ขายไม่แพง คนอื่นขาย ปลากดโลละ 200 บาท เดินขายทั่วหมู่บ้านยังไม่หมดก็มี

            สำหรับพ่อขายโลละ 130 บาท มีเท่้าไหร่ขายหมด แต่ก็นานทีขายครั้ง เพราะพ่อจะหาแค่พอกินพ่อก็กลับบ้าน ไม่ได้หาปลาขายเป็นอาชีพ

                                                                 โปรดติดตามตอนต่อไป.............