ลูกสมอจีน / ลูกหนำเลี๊ยบ / ลูกมะกอก / ลูกบักเหลี่ยม และ การถ่ายภาพอาหาร

ที่บ้านจะมีเครื่องชูรสอยู่อีกไหหนึ่ง ไม่ใช่ปลาร้า หรือไตปลาดองนะคะ แต่เป็นลูกมะกอกดองน้ำปลา ที่บ้านเรียก "ลูกมะกอก" เอาไว้ทำเมนูปลาต้มลูกมะกอก ส่วนมากจะใช้ปลาทะเล ไม่ค่อยได้กินปลาน้ำจืดต้มลูกมะกอก วันก่อน Slowlife แอบไปตักจากไหปรุงรสของ "ซังกุงห้องเครื่อง"ที่บ้านแม่ แล้วเอามาต้มกับปลากระบอก หน้าตาลูกที่ว่าเป็นแบบนี้นะคะ

ภาพนี้โฟกัสไปตกข้างหลัง ชัดข้างหลัง เอามาให้ดูตัวอย่าง  ทางภาคตะวันออก แถวๆ กระทิงลาย ศรีราชา หรือตามเกาะแถบภาคตะัวันออก น่าจะรู้จัก Slowlife ไปค้นดู ยังไม่พบ แต่พ่อบอกว่าทางอีสานเรียก "บักเหลี่ยม" เป็นญาติใกล้ชิดกับพวกสมอจีน เป็นตระกูลเดียวกับมะกอก แต่วิธีการนำมากินไม่เหมือนกับบ้านเรา ที่บ้านจะนำมาดองน้ำปลา เวลาปรุงก็ใส่ต้มกับปลาทะเลอย่างที่บอกข้างต้น เหมือนปลาต้มเต้าเจี้ยว รสชาติจะออกอมเปรี้ยวๆ เค็ม อร่อยค่ะ

ภาพนี้คือปลากระบอกต้มลูกมะกอก ใครเคยกินเมนูแบบนี้บ้างคะ Slowlife ว่าการถ่ายภาพอาหารไม่จำเป็นต้องแสดงว่าบ้านเราใช้ "ช้อนกลาง" ก็ได้ เอามันออกก่อนเวลาต้องการถ่ายภาพ เราสุขอนามัยดีเวลากิน เวลาถ่ายภาพไม่ต้องสุขอนามัยก็น่าจะได้นะคะ

ปลากระพง ปลากระบอกทอด ต้องตัดครึ่งตัวปลา เพราะกะทะเราเล็กไป ใส่ทั้งตัวไม่หมด กินกับน้ำจิ้มในภาพด้านล่าง

การถ่ายภาพอาหารนอกจากต้องจัดสีสรรให้น่ากินแล้ว ภาชนะที่จัดใส่ก็สำคัญ ภาพนี้ถ้าเปลี่ยน ถ้วยน้ำจิ้มให้เป็นถ้วยใบเล็ก ไม่สูงแบบนี้ ส่วนผักชีที่วางบนหอมแดงก็หงายใบขึ้น จานนี้ถ่ายมาแล้วจะดูสมบูรณ์มากกว่า การทำหอมแดงให้สีสวยแบบนี้ เมื่อหั่นเสร็จให้บีบน้ำมะนาวลงไปเล็กน้อยแล้วคลุก สีของหอมแดงจะออกสีชมพูแบบนี้ค่ะ อิ่มอร่อยพร้อมสุขภาพที่ดีนะคะ...