1 ชั่วโมงแห่งความสุข สุนก และผ่อนคลาย
ช่วงเย็นของทุกวันจะมีเวลาที่ 1 ชั่วโมงแห่งความสุข.. สนุก ..และผ่อนคลาย..มากที่สุด.
ทีมบาส....อำเภอนยูง..อำเภอเล็กๆที่ฝีมือไม่เล็ก ระดับ ม.ต้น...
ทุกๆวัน เด็กๆในหมู่บ้านจะมีนัดกัน ที่สนามบาสหน้าอำเภอนายูง โดยมีเด็กโข่งตัวใหญ่เป็นหัวหน้าทีม...
สนามบาสเก่าๆ...ที่เมื่อก่อนไม่มีใครมาเล่นแต่เดี๋ยวนี้เด็กๆได้ยึดพื้นที่ไว้อย่างเหนียวแน่นทุกวันยกเว้นฝนตก...
ซึ่งสมาชิกที่เล่นด้วยกันมีอายุตั้งแต่ 14-35 ปี
( 35 ปีมีคนเดียวครับ...หัวหน้าผู้บ่าวแนว.5555..)
ทั้งสนุก..มีความสุข..และเป็นยารักษาความเครียด..และโรคหอบหืดของตัวเองได้เป็นอย่างดี...ซึ่งโรคหอบหืดนั้นไม่ค่อยจะมีอาการตั้งแต่เล่นบาสมา 3 ปี แต่มีสิ่งเดียวที่ทำไม่ได้คือ น้ำหนัก..ไม่ยอมลดสักที...5555..
พื้นสนามที่ชำรุด...ขาดการเหลียวแล..จากทุกหน่วยงาน...ทั้งอุปกรณ์กีฬา..ลูกบาส..ห่วงบาส..ได้มาจากเงินส่วนตัวของผมในฐานะ หัวหน้าผู้บ่าวแนวครับ..หรือแม้แต่รองเท้าของเด็กๆก็เช่นกัน
รองเท้ากีฬา... คู่นี้ดีหน่อย..รองเท้าหนังแท้ๆ..
คู่นี้..ขาดนิดหนึ่ง คู่นี้ฟังแล้วเพลิน....ดังแป๊ะๆๆๆ ตลอดจนรำคาญ
ที่จริงเขาก็มีรองเท้านักเรียนที่ดีๆใส่อยู่ครับ....แต่เอามาใส่เล่นไม่ได้เพราะเอาไว้ใส่ไปโรงเรียนกัน..ถ้าเอามาเล่นบาสที่พื้นปูนแบบนี้จะทำให้รองเท้าขาด..เดี๋ยวผู้ปกครองจะดุเอาครับ....ส่วนจะให้ผู้ปกครองมาสนับสนุนเรื่องนี้ ก้คงยากครับ...เรื่องการให้ความสำคัญด้านกีฬากับเด็กๆบ้านนอกอย่างนี้นั้นคงจะยากครับ....
อย่างที่ผมเล่นมา 3 ปี หมดรองเท้าไป 10 กว่าคู่ (รองเท้ามือ 2 คู่ละ 120-180 บาท)แบ่งให้เด็กๆใส่บ้าง ใส่พังเองบ้าง ก็หลายคู่...ลูกบาสหมดไป 6-7 ลูก...งบประมาณส่วนตัว....ทั้งนั้นครับ....เด็กๆพวกนี้นิสัยดีมากครับ..เขาจะรีบกลับจากโรงเรียน..ทำงานบ้าน..ให้พ่อแม่เสียก่อนนะครับแล้วค่อยออกมาเล่นบาสที่สนามหน้าที่ว่าการอำเภอครับ....
ส่วนเรื่องผลงาน...เมื่อปีที่แล้วได้อันดับที่ 4 ของจังหวัดอุดรธานี ในระดับ ม.ต้น..
อันดับ 1 ของกลุ่มโรงเรียนใรดับเขต...
นี้แหละครับความสุขเล็กๆน้อยๆของผมใน 1 ชั่วโมง...ของทุกๆวันที่ผมทำเป็นประจำมา 3 ปี และก็ได้มีหลานๆเพิ่มอีกเยอะมาก...กับคำว่า..น้าศิษฐ์...ของเด็กๆ
ที่ผู้ใหญ่ในหมู่บ้านหลายๆคนว่าผมไร้สาระ...แต่ผมว่าได้กำไรให้กับตัวเองครับ..
ถ้าสมาชิกคนใดพอจะมีรองเท้าเก่าๆที่ไม่ค่อยได้ใส่...อยากบริจาคก็เชิญนะครับ....
...ขอบคุณบ้านสวนพอเพียง....
- บล็อกของ วิศิษฐ์
- อ่าน 17449 ครั้ง

ความเห็น
PUPA
10 พฤษภาคม, 2011 - 13:11
Permalink
พี่นัท
สงสัยแอบไปดูพระเก่ากับพี่ชัยรึปล่าว เพราะปุ๊ก็กำลังมองอย่างตั้งใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (อยากพาแม่ไปจัง ความสุขของแม่ ดอกไม้ ธูป เทียน ขัน 5 นั่นเอง)
:admire:
วิศิษฐ์
10 พฤษภาคม, 2011 - 13:19
Permalink
แม่นัท...น้องโบอิ้ง
เครื่องนี้โปรแกรมดาว์โหลดไม่มี..เดี๋ยวพี่ไปดูอีกเครื่องนะ ขอบคุณมากๆๆครับ...
สาวน้อย
10 พฤษภาคม, 2011 - 13:03
Permalink
โห...ใช้เวลาคุ้มค่ามากมาย
พี่วิศิษฐ์มีสักนิดไหม ที่พี่ว่าง....กิจกรรมพี่เต็เหยียดทุกวันเลย.... แต่ทำแล้วมีความสุข ก็ทำต่อไปค่ะ...
ขอแซว เล่นกีฬาทุกวัน...ทำไมหุ่นสมบูรณ์จัง...สงสัยเพราะทำกับข้าวอร่อยด้วยสิ
ชีวืตที่เพียงพอ..
วิศิษฐ์
10 พฤษภาคม, 2011 - 13:13
Permalink
หมอน้อย
วันๆหนึ่ง..ตื่น ตี 5 ครึ่ง เปิดร้าน รอลูกค้า..เที่ยงกินข้าว..4 -5 โมงเย็น ปิดร้านหนีไปปลูกผักบ้างเป็นบางวัน
5 โมงครึ่ง-1 ทุ่ม เล่นบาส...กลับบ้านอาบน้ำ..ทำกับข้าว..กินข้าว..เปิดคอมลงบัญชีร้านนิดหน่อย เข้าบ้านสวน ทำบัญชีกลุ่มออมทัพย์บ้าง 4-5 ทุ่มนอน..แบบนี้ทุกวันครับ...ไปนอกสถานที่บ้างเวลาไปถ่ายรูปนอกสถานที่..ครับ...แค่นี้ครับชีวิตของผม...ไม่ค่อยมีเพื่อนครับ..ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่....แต่ทำไมลดความอ้วนไม่ได้สักที..55555
PUPA
10 พฤษภาคม, 2011 - 13:14
Permalink
พี่อัญ,พี่นัท,พี่วิศิษฐ์
ตอนนี้ฝนที่นั่นตกไหมค่ะ
ทำไมบ้านนอกอย่างที่นี่ตกยากจัง
ท้องฟ้างี้แจ้งจ่างป่างเลย
:desperate:
แม่นัทของน้องโบอิ้ง
10 พฤษภาคม, 2011 - 13:15
Permalink
ปุ๊
ม๊า มา เข้าห้องสนทนา พี่อัญรออยู่
PUPA
10 พฤษภาคม, 2011 - 13:19
Permalink
พี่นัท
อยู่หม่องได๋น้อ
ตาบ่ดีปานได๋
แม่นัทของน้องโบอิ้ง
10 พฤษภาคม, 2011 - 13:34
Permalink
ปุ๊
มุมบนสุดขวามือ
วิศิษฐ์
10 พฤษภาคม, 2011 - 13:17
Permalink
น้องปุ๊
บ้านพี่มาอีกแล้วเดี๋ยวสัหน่อยไฟดับ...คอยดู ไฟฟ้านายูงหมาเยี่ยวใส่เสาไฟก็ดับ...
PUPA
10 พฤษภาคม, 2011 - 13:17
Permalink
พี่นกฮูก
หายไปไหนน่า
มาเบิ่งผู้บ่าวเด็กน้อยเร้ววววววววววว
กางเกงสีขาวไม่ใส่เสื้อด้วย 555
หน้า