พบปะสมาชิก : เดินทางสู่ภูเก็ต

หมวดหมู่ของบล็อก: 

     เมื่อมีการรวมพลที่ภูเก็ต พี่ติ๊กชวนครั้งแรกผมก็ตอบปฏิเสธไป เพราะถ้าให้นั่งรถโดยสารจากตรังไปภูเก็ต เป็นอะไรที่ทรมานมาก 5 ชั่วโมงเหนื่อยใจกว่าจะถึง ให้นั่งรถไปกรุงเทพเสียดีกว่า 12 ชั่วโมงเพราะนอนหลับไปตื่นมาก็ถึง แต่ด้วยเหตุบางอย่างที่จะทำให้เราได้มาเจอกัน พี่พุทธบุตรโทรมาชวนว่าให้ไปด้วยกัน ก็ตอบตกลงไป

    ผมทำงานอยู่ภูเก็ต 7 ปี เพราะฉะนั้นการเดินทางไปภูเก็ตอีกครั้ง ก็คงไม่ใช่เรื่องน่าตื่นเต้นอะไร ผมและพี่พุทธบุตร เดินทางออกจากตรังประมาณบ่ายโมงของวันที่ 10

ใกล้ถึงภูเก็ต

สัมภาระและของฝาก

ด่านตรวจใครมาภูเก็ตด้วยรถก็ต้องผ่านจุดนี้

ถึงแล้ว

ภูเก็ตเปลี่ยนไปเยอะโดยเฉพาะสิ่งก่อสร้าง และรถติดไฟแดงยาวเหยียด

รถโดยสารประจำทางรุ่นใหม่ สมัยผมอยู่ไม่ใช่แบบนี้ รถนี้ชื่อ "รถโพถ้อง"

เช้าวันที่ 11 พาพี่พุทธบุตรไปทานอาหารเช้า ร้านที่ผมชอบมากิน
เอาเป็นว่าไม่ได้กินมา 4 ปี

ข้าวต้มกระดูกหมูตุ๋น

ทานมื้อเช้าเสร็จ พาพี่พุทธบุตรสำรวจเส้นทางในภูเก็ต เพื่อทบทวนความจำว่า
ไปอ่าวมะขามบ้านพี่ติ๊กไปทางไหนแล้วหว่า
หอนาฬิกาเมืองภูเก็ต

สะพานหิน

สุดท้ายก็ระลึกชาติได้ว่าไปอ่าวมะขามทางไหน จนมาถึงประตูรั้วบ้านพี่ติ๊ก
มาถึงก่อนใครเจ้าบ้านยังไม่พร้อม ถอยไปตั้งหลักก่อน

ไปรอที่พิธภัณฑ์สัตว์น้ำ ได้รูปมาฝาก 1รูป เพราะถ่ายมาเยอะแต่สวยรูปเดียว

   แล้วค่อยพบกับบล็อกต่อไปในบรรยากาศการพบปะสมาชิกนะครับ

ความเห็น

ช่วงนี้สมาชิกเดินสายเยี่ยมกันถี่...ไปไหนไปด้วยกันค่ะ...ตัวมาไม่ได้ใจก็มาถึงภูเก็ตแล้ว...สักวันคงได้มีโอกาสลงใต้บ้างค่ะ

ผู้ใหญ่บอกทางจนละเอียดเลยนะ เด๋วตามรอยไปคงถึงบ้านคุณติ๊กจริงๆ

พี่พุทธ น่ารักอ่ะ ขับรถให้ด้วย ไม่เห็นโชว์เข็มไมล์เลย ว่าวิ่งไปกี่ร้อย..

 

ยังมีเสน่ห์เหมือนเดิม

มีไว้ทำไมคะ   ไปจว. อื่นไม่เห็นมีเลย

ฉันจะปลูก ผัก ให้ลูกทาน

ด่านภูเก็ต เป็นด่านตรวจจับ สกัดสิ่งผิดกฏหมายทุกอย่างทุกชนิด ทางเข้าออกภูเก็ตทางรถยนต์มีทางเดียวค่ะ คือทางนี้ ทำผิดกฎหมาย ขนของผิดกฎหมายต้องสกัดจุดนี้ไม่รอด ที่เหลือเป็นทะเล เพราะภูเก็ตคือ เกาะภูเก็ต

หน้า