ขอขัดจังหวะ กับลูกประ สักบล็อกนะ

หมวดหมู่ของบล็อก: 

    Laughing สวัสดีครับ บล็อกนี้ขอขัดจังหวะ เก็บภาพมาเล่าฯ มาดูการแปรรูปลูกประให้เป็นอาหารว่างที่น่าทาน ซึ่งวัตถุดิบที่นำมาเสนอให้ชมก็มาจากงานนี้ ดังที่ได้กล่าวไปแล้วเป็นบางส่วน เรามาดูขั้นตอนการทำ"ลูกประฉาบน้ำตาล"กันดีกว่าครับ

ภาพแรกนี้เป็นลูกประเผาที่แกะเปลือกออกแล้วจากในงานกินดีฯโซนป่า เตรียมไว้ทำน้ำพริกลูกประ

 

 

นี่คือต้นลูกประซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามสายน้ำตกกับที่พัก

ลูกประทั้งหมดนี้ น้องหยอยอภินันทนาการให้มา ถุงซ้ายยังดิบ จานกลางต้ม จานขวาคั่ว

ถุงนี้จะให้เป็นครู

เนื้อในที่แกะเปลือกแล้ว

 

เปลือก

 

ผ่าครึ่ง

 ตั้งน้ำมันให้เดือด

เอาลูกประใส่ลงไป

ทอดจนเนื้อเริ่มเหลืองก็ตักขึ้น

ถ่ายน้ำมันออกให้หมดล้างกะทะใหม่ตั้งไฟให้แห้ง ใส่น้ำตาลกับเกลือ

รอจนน้ำตาลเดือด

ใส่ลูกประลงไปคนให้เข้ากัน

เคี่ยวไปเรื่อยจนแห้ง หน้าตาแบบนี้

เสร็จแล้วครับ เชิญชิมได้

     จบแล้วครับ ลูกประฉาบน้ำตาล เมนูแนะนำจากชาวบ้านงานกินดีฯ ขอขอบคุณทุกๆท่าน มา ณ โอกาสนี้ด้วยครับ.

 

 

ความเห็น

อยากเห็นต้นชัดๆจังเลยครับ

ผมก็ยังเสียดายไม่หายครับ รายละเอียดเอามาไม่ได้ เมมโมรี่กล้องเต็ม

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

ใครมีเม็ดลูกประ  เก็บให้หน่อยนะขอเอามาเพราะบ้าง...กี่ปีนี่จะได้กิน..คุณเสิน

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

ผมได้ต้นกล้ามา๖ต้น(ชาวบ้านถอนมาให้) ลงถุงไว้แล้ว ไม่แน่ใจจะรอดมั๊ย  ถ้ารอด แล้วคุณตั้มลงมา เอาเลย๕๐/๕๐ ผมแบ่งให้  และจะเพาะเพิ่มอีกครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

ส่งด่วนมาให้เป็นร้อยๆลูก ยังเงียบไม่ส่งข่าวเลย พาไปซ่อนเสียแล้วนิ

โดนแล้ว อิอิ ป้าเท่งผมลงในเฟสบุ๊ค บ้าสวนนะมีพยานเยอะ อิอิ หราเลย ตอนนี้ไปที่ลุงโรส กะลุงพีแล้ว เห็นบล๊อกพี่เสินทำแบบนี้ ผมแอบน้ำยายหยดแลย แต่ไม่กล้ากินจะเอาไปปลูกง่ะ ต้องอดใจ จนน้ำยายหยดแหมะ แ้ว้ว ของชอบที่ซูด แต่อด กินอ่ะ....

คนเอามาตามคัยไปกะไม่รู้ น้องไม่รู้อิทำปรือ กะเลยต้มฉาด นึกขึ้นมาได้ว่ายังไม่ได้เว้นไว้ให้เจ้าของเพาะเมื่อน้ำร้อนแล้ว...555 แต่ก็ไม่ปรือแถวบนเขายังมี พอหาได้ ช่วงนี้ยังไม่แตกที

พี่เก้ ทำน่ากินนะ เหมือนเม็ดยาร่วง(หัวครก)

น้องปกติกะไม่ชอบกิน วันนั้นที่งานไม่กินเลย พอเอามาต้มลองกินแลว่าสุกแล้วยัง ชิมเข้าไปสามหนวย เมาหลับไป 2-3 ชั่วโมง ตื่นขึ้นมายังงงๆ...5555

Laughingทำวันนี้ให้ดีที่สุด เวลาชีวิตน้อยลงทุกวัน

ดายของแปลบวันนั้นมีทั้งนนท์และพี่แก่ ถ้าเอามาปอกทอดเสียคืนนั้น น่าจะได้แจกกันบ้าง เพราะของพี่แก่ ๑ ถุง ของพี่ ๑ ถุง พอเอามาต้ม มาคั่ว ของคั่วหมด ของต้มไม่หมด พี่ต้องพาไปที่ทำงานให้น้องๆเขาช่วยกิน


     กินหรอยหวาเม็ดหัวครกเหลยน้องเหอ


                 พี่เก้

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

น่าทานมากๆ เลยครับ

 อร่อยจริงๆพี่เก้รับรอง และครั้งแรกที่ทำ และทานแบบนี้


                    พี่เก้

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

หน้า