พายุนกเต็นไป...ทิ้งไว้คือความเสียหาย..

ภัยธรรมชาติ..เป็นสิ่งที่เราหลีกเลี่ยงไม่ได้ ผลกระทบมากเมื่ออยู่ใกล้ทางน้ำที่ไหลผ่าน
และระบายไม่ทัน  พายุนกเต็นไปแล้ว สิ่งที่เหลือไว้ก็คือความเสียหายของ นาข้าว ไร่มัน
และไร่ข้าวโพดช่วง 4-5 วันนี้ยุ่ง ๆ ถ่ายภาพความเสียหายตามไร่ - นา ไม่ได้ไปทำกิจกรรม ทำสวนเช่นเคยครับ...ไปดูความเสียหายของชาวบ้านกันครับ  ว่าเป็นอย่างไรบ้าง...

สภาพนาข้าว...มีทรายจากห้วยมากองเต็มนาไปหมด


ไร่มันสำประหลัง...เน่าเลยครับหัวมัน..คงไม่ได้เต็มที่..

ไร่ข้าวโพดกายเป็นที่โล่ง ๆ ไม่มีเหลือเค้าความเป็นไร่ข้าวโพด น้ำพัดไปเกือบหมด

นาข้าวที่เหลืออยู่ก็เน่าเสียหายไปเกือบหมดครับ.

ของแถมมากับน้ำ..มาทั้งต้นเลยครับ






สภาพ..สถานที่ที่ต้องไปถ่ายภาพความเสียหายครับ...บุกน้ำลุยโคลนไปตามท้องไร่ 
ท้องนา ห้วยหนอง คลองบึง ครับ


สวนมะละกอ..โดนเละเลยครับ..สวนกลายเป็นหนองน้ำเลยครับ


แต่น้ำใจยังมีอยู่เหลือเฝือครับ..ไปสวนมะละกอได้มาเยอะมาก ๆ ครับ..ขอบคุณพี่นางเจ้าของมะละกอที่ให้กลับมาเยอะมาก ๆ ครับ แล้วยังให้ไปเก็บเอาลูกที่สุก ๆ มาทำน้ำหมักอีกด้วยครับ อยากได้เท่าไรมาเก็บเอาเลยไม่คิดเงินครับ...นี่แหละวิถีชีวิตแบบชนบท ครับ...มีแบ่งปันกันตลอดครับ..


ทางเข้าหมู่บ้านนาคำน้อย หมู่บ้านที่ผมอยู่ตั้งอยู่ที่สูงครับ ไม่มีท่วมครับ สบายใจได้ครับ

             ภัยธรรมชาติเป็นสิ่งที่เราห้ามไม่ได้แต่เราก็เป็นต้นเหตุของการเกิดภัยธรรมชาติต่าง ๆ ซึ่งธรรมชาติเริ่มมาทวงคืนกับมนุษย์มากขึ้นทุกวันแล้วครับ...ปีนี้พืชผลทางการเกษตรได้รับความเสียหายมากมายเลยครับ  คาดว่าราคาน่าจะสูงขึ้นบ้าง  ชีวิตเกษตรกรนั้นต้องต่อสู้กับเป็นภัยธรรมชาติ นายทุน พ่อค้าคนกลาง ราคาที่ตกต่ำ โรค ศัตรูพืช  ถ้าราคาพืชผลแพงชาวสวนชาวไร่ก็หน้าชื่นตาบานขึ้นมาบ้าง  แต่ปีไหนเจอสภาพแบบนี้ บางคนถึงกับไม่เหลือนา ไม่มีข้าวจะกินเลยก็มีครับ

              การที่ผมมาทำสวน ทำนา นี้ก็เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้ความเป็นจริง ของชีวิตชาวนาบ้างเพื่อจะได้หาแนวทางที่จะป้องกันได้บ้าง..ถ้ามีทุนที่จะทำได้  อย่างที่นาเล็ก ๆ ของผมถ้าไม่คิดวางแผนไว้ล้วงหน้าก็คงเสียหายไปไม่มากก็น้อยครับ  สำหรับพายุนกเต็นที่ผ่านไปนั้นก็เป็นบทเรียน  อีกหนึ่งวิชาที่ทำให้ผมได้เรียนรู้ที่จะหาแนวทางการป้องกันนาข้าวและสวนได้อีกทางครับ  นี่แหละหนึ่งบทเรียนชีวิตของเกษตรกรครับ...

..........ขอบคุณบ้านสวนพอเพียง...........