วันนี้ ... เป็นวันของ ... “ขนมเขี่ยน”

    วันนี้ (22 ม.ค. 2555) ... คนไทยเชื้อสายจีน และชาวจีน จะทำพิธีไหว้ตามประเพณี ... หนึ่งในบรรดาของไหว้ คือ ... ขนมเข่ง

    แต่จากที่จั่วหัวไว้ ... คงทำให้ท่านวินได้ไม่น้อย ... ก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไรครับ

          “ขนมเขี่ยน” ที่ว่าคือ ขนมเข่ง + ขนมเทียน ... ฮุ ๆ ๆ

    แต่ที่ข้าพเจ้า อุตริเรียกขานอย่างนั้น ก็เนื่องด้วย ... เมื่อวาน ตอนแรกตั้งใจทำขนมเข่ง ... ซึ่งโดยทั่วไป ขนมเข่งบริสุทธิ์ จะไม่ใส่ไส้ ... แต่เมื่อมติครอบครัว จะขนมแข่งใส่ไส้ ... คือให้ใส่ไส้แบบขนมเทียน

    ขี้เกียจเตรียมแป้ง 2 แบบ ... เลยเตรียมแป้งอย่างเดียว แต่ทำขนมเข่งธรรมดา กับที่ใส่ไส้แบบขนมเทียน ... ไหน ๆ ... ก็ไหน ๆ แล้ว ... ข้าพเจ้าเลยเรียกมันว่า “ขนมเขี่ยน” ซะเลย

     เอ้า ... มาช่วยกันหน่อย ... เดี๋ยวจะได้ทานกัน ...

       เริ่มต้นจากเช้าวันวาน ... เคี่ยวน้ำตาลปีบ (หากต้องการให้ขนมรสหวานแหลม เติมเกลือได้นิดหน่อย)ให้ละลาย แต่ไม่ถึงกะข้นหนืด ... นำมานวดกะแป้งข้าวเหนียว นาน ๆ หน่อย ขนมออกมาจะได้เหนียว เพราะนวดยิ่งนาน ขนมจะยิ่งเหนียว

    เมื่อแป้งเหนียว ได้ที่ (มีขี้เกียจเป็นปัจจัยแฝงด้วย) ... ค่อย ๆ เติมน้ำสะอาด ลงไป ... เติมพลาง ... นวดพลาง ให้ความเหลวของแป้งคล้ายนมข้นหวาน ... ก็พอ

     ต้องการความอร่อยของขนม ก็พักแป้งไว้ นานหน่อย ... แต่ไม่ต้องถึงกะบูด ...

   นี่ได้ที่แล้ว ...

   ข้าพเจ้า พักไว้ 1 คืน เช้ามา ก็อย่างที่เห็นนี่แหละ

            ที่นี้ก็เรื่องไส้ล่ะ!

    ประมาณ ตี 3 วันนี้ ... ลุกแช่ถั่วทอง ... ย่ำรุ่งเอาลงนึ่ง

   สุกแล้ว ... มีอาสาสมัคร ช่วยโขลก

    โขลกละเอียด ตามชอบ หรือความขยัน

หันมาจัดการ กับเครื่องปรุงรส ...

   จัดการ สับหอมแดง ... ซอยรากผักชี ... ปอกกระเทียม ... เทพริกไทย ... เกลือพอช่วยให้ตำง่าย

   ทุกอย่าง ... ตามชอบใจ ... ใส่ครก ตำละเอียด ... แล้วผัดให้หอมไปทั้งบ้าน

    แล้วตามลงไปด้วย ถั่วที่ตำพักไว้

    ผัดคลุกเคล้าเข้ากัน ... ปรุงรสด้วยน้ำตาลปีบ ... เกลือ ... น้ำปลา ... เทน้ำมันพืชยี่ห้อตามชอบลงไปบ้าง กันติดกระทะ ... เติมน้ำขลุกขลิก ให้เครื่องปรุงซาบซ่าน เข้าผิวกาย ... ฮู ๆ ๆ

   ผัดจน ปั้นก้อนได้

    เตรียม เข่ง ... เอ้ย ... กระทง ทานำมันด้านใน

         เรียงลงถาดนึ่ง

   ลูก ... ตักแป้งหยอด

               แม่ ... คลึงไส้ใส่

  หยอดใส่ ... หยอดใส่

    ก็ได้หน้าตาอย่างนี้

                      ... เตรียมนึ่ง

    นึ่งอยู่จ้า ...!

            หน้าตา .... หลังสุก

   จัดบนเสวียนหม้อ สานดัดแปลงเป็นถาด ... จะได้ดูดี

    เอ้า ... เสร็จแล้วครับ

      ใครจะทาน .. หยิบเอาครับ ... หากไม่พึงใจในรสชาติ ... จะไปทำเองก็บอกกล่าวกันไปแล้ว

        ตามถนัด ก็แล้วกัน นะครับ