อีสานแห้งแล้ง.กันดาร.จริงหรือ ตอนที่ 2 ความอุดมสมบูรณ์ที่เราสร้างเอง

ความแห้งแล้งกำลังจะมาเยือนแบบเต็ม ๆ ในไม่กี่เดือนข้างหน้านี้ น้ำในสระที่ยังพอให้ความชุมชื้นของผักที่สวนก็ลดลงเรื่อย ๆ อย่างรวดเร็ว ดีที่สระขุดลึกมาก ๆ เพื่อกักเก็บน้ำ แต่เมื่อปลูกเยอะก็ต้องใช้น้ำเยอะ เหนื่อยมากขึ้น แต่สิ่งที่ได้ตอบกลับมาก็เป็นความสุข มีอยู่มีกินมากขึ้น (ไม่เน้นขาย..มีแต่แจก..ฮ่า ๆ)

แปลงผักของน้องโฟกัสก็ได้เก็บกินแล้ว...เจ้าของแปลงผักจะได้เก็บละวันนี้..อิอิอิ

กรรมกรประจำสวน วุฒิ ป.ตรี คบ. เงินเดือนไม่มี ทำด้วยใจล้วน ๆ ฮ่า ๆๆๆๆ


ดินแข็งมาก ๆ จอบแทบหัก สรุปตรงนี้เลิกขุดไปขุดที่ใหม่ เมื่อปีที่แล้วใช้แบคโฮปรับที่ขุดหน้าดินออกหมด




ผู้ช่วยกรรมกรเดินถือบัวรดน้ำมาโน้นละ ..อิอิอิ




ขุดแปลงผักเสร็จ ผบ.ประจำสวนปลูกกินใบเก่งครับ แต่พวกเป็นผลต้องกรรมกรอย่างผม ฮ่า ๆ แบ่งหน้าที่กันชัดเจน

แตงร้านท่าจะไม่รอด แผนสำรองเอากระหล่ำปลูกเข้าไปด้วย


เก็บผักกระจ้อน กลับบ้าน...สด ๆ ปลอดสารพิษ..สบายกระเป๋า อิอิอิ


นางแบบประจำสวน..อิอิอิ..น้างฟ้า..ในดวงใจของพ่อ...

       อยากกินอะไรก็ปลูก สิ่งไหนเหมาะสมกับสวน กับสภาพพื้นที่และความแห้งแล้งของภาคอีสาน เรารู้ก็วางแผนการปลูกให้มีหมุนเวียนไว้กินในครัวเรือนได้อย่างสบาย ๆ แม้จะแล้ง สักแค่ไหน เมื่อมีความพยายามและการวางแผนที่ดีก็ทำให้มีผักไว้กินอย่างไม่ขาด การทำเกษตรน้ำคือหัวใจหลัก ความขยันคือหัวใจรอง เมื่อมีความมานะบวกความรู้ปัญหาอุปสรรคก็ยากที่กีดขวางไปได้ครับ
       ขอบคุณทุกท่านที่อ่านบล็อกและคอยให้กำลังใจผมและครอบครัวมาตลอด และที่ลืมไม่ได้เลยแม้แต่วินาทีคือภรรยาและลูกสาวที่เป็นทุกอย่าง ทั้งกำลังใจ แรงกาย ที่คอยช่วยเหลือให้ผมยืนสู้ได้จนทุกวันนี้จริง ๆ

                                  
                                               ....ขอบคุณค่ะ...

โปรดติดตามตอนต่อไป...วิศิษฐ์...