ยุทธการณ์ขอคืนพื้นที่

หมวดหมู่ของบล็อก: 


     สี่ห้าวันที่ผ่านมา คิดถึง สมช. มากเลยค่ะ เพราะไปเจรจาอย่างเป็นทางการในการขอคืนพื้นที่ ที่จะเอามาปลูกพืชผัก คือมีที่ดินอยู่แปลงหนึ่งไม่มากค่ะ เนื้อที่โดยประมาณ 1 ไร่


      ด้านหน้าเป็นอาคารพาณิชย์ชั้นเดียว 4 ห้อง จะมีเนื้อที่ว่างอยู่ด้านหลัง ประมาณ 3 งานกว่า ซื้อมาประมาณ 10 ปีแล้วค่ะ เนื้อที่ ที่ว่างอยู่มีคนมาขอใช้พื้นที่ปลูกพืชผัก ซึ่งเราก็ให้ใช้พื้นที่มาหลายปีแล้ว(ประมาณ 5 ปี)ไม่คิดค่าเช่าให้ใช้ฟรีค่ะ คนที่มาขอใช้พื้นที่ก็มีความผูกพันและครอบครัวนี้นิสัยดีมากน่าชื่นชม


     การจะขอคืนเป็นเรื่องที่เรารู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดีเพราะประมาณปีที่ผ่านมาได้บอกล่วงหน้าไว้แล้วเพื่อให้เขาเตรียมความพร้อม(ไม่ปลูกเพิ่มเติม) ว่าเราจะใช้พื้นที่แปลงนี้ปลูกพืชผัก แบบเศรษฐกิจพอเพียง


     แต่การทำแบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยค่ะ ที่คนส่วนใหญ่จะเข้าใจและเข้าถึง กระแสต่อต้านก็มีค่อนข้างเยอะ ไม่เห็นด้วยอย่างที่ป้าลัดเคยเขียนไว้เลยค่ะ แม้แต่ลูกบ้านที่เช่าบ้านก็มองด้วยสายตาแปลกๆ และไม่เห็นด้วย บุคคลทั่วไปส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย ไม่ให้กำลังใจ ไม่สนับสนุน คนส่วนใหญ่บอกว่า หาเงินแล้วเอาเงินไปซื้อกินง่ายกว่าจะทำให้เหนื่อยทำไม แต่คู่แฝดอย่างเราก็ไม่ท้อหรอกค่ะมีความตั้งใจแล้ว ทำคู่ขนานไปก็ได้ เวลามีเท่ากันทุกๆคน ขึ้นอยู่ว่าเราจะจัดการกับเวลาอย่างไร 


    เหนื่อยแต่ก็มีความสุขทางใจมากเลยค่ะ เวลาเหนื่อยก็นึกถึง พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ในบ้านส่วนแห่งนี้เป็นกำลังใจอย่างดีเลยค่ะ มาดูรูปกันเลยค่ะ


 


   เจาะบ่อบาดาล ลึกประมาณ 28 เมตร ค่าแรง+อุปกรณ์+ปั๊มน้ำ ระบบ Jet 2 ท่อ ราคาประมาณ 2.5 หมื่นบาทค่ะ(จ่ายค่าเสียหายเรียบร้อยค่ะ)






 


ปกติเลยท่อไป ประมาณ 3 เมตร เรามีรั้วลวดหนามกั้นอยู่ เพิ่งมาเห็นว่ารั้วหายไปหมดแล้วค่ะ ส่วนระบบน้ำก็เรียบร้อยดีค่ะ



ไปขุดหน่อกล้วยกันเถอะ....ไปอีกที่นึงนะค่ะ






 



 



 



 



 



ขุดได้ประมาณ 30 หน่อค่ะขนเป็นเที่ยวที่ 2 เที่ยวแรกไม่ได้ถ่ายไว้ค่ะ เหนื่อยมากๆ แต่ก็สนุกดีไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน


 


มาถึงจุดหมายที่จะปลูกกล้วยแล้วค่ะ แวะเอาฝางข้าว+ขี้วัว ที่ฝากไว้บ้านพี่ชายมาด้วยค่ะ



 


 ต่อไปเป็นรายการตัดหญ้าและขุดหลุม ส่วนพี่ประเวชเป็นคนงานค่ะ


(ป้าแมวบอกว่าจะเปิดร้านแนวอินดี้..เลือกเอาเองนะครับ ห้องเล็กๆๆ เองนะ)



ตัดหญ้ายังไม่เสร็จหมดพี่ประเวชเหนื่อย...เอาแค่นี้ก่อน


ส่วนพี่เป๊ามือเย็นเป็นคนปลูก ปลูกเป็นสองแถวเลียนแบบคุณรุจ แต่ไม่ตรงแบบคุณรุจหรอกค่ะแดดร้อนมากๆ คดไปคดมา(คนขุดหลุมเมาแดด)



 




พี่เป๊าเป็นนินจาหายไปไหนอีกแล้ว..กล้วยยังเหลืออีก 5-6 หน่อ ใครหนอ..นังแอบอยู่ เห็นไกลๆ ป้าแมวเฉลยหน่อยครับ ใส่กางเกงขายาวสีชมภูครับอยู่ใต้ต้นกระถิน



 


โอ๊ยๆๆๆๆ คนมือเย็นอู้งานมาแอบหลบอยู่ตรงนี้...ไม่รู้ว่าพี่แอบมาถ่ายรูป คงเหนื่อยมากเห็นใจมากเลยครับ(สงสารจังครับไม่เคยทำ) 



จับได้แล้ว...มาแอบอู้อยู่ที่นี่เองครับ



 


สุดท้ายแล้วกลับไปพักก่อนครับ...มองดูนาฬิกาบ่ายโมงกว่าแล้ว




 


ไม่รู้เป็นมะเขืออะไรครับ(คนเก่าปลูกไว้)


กินแล้วรู้สึกขมครับ...ฝากถามผู้รู้ด้วยครับต้นใหญ่มาก



เขียนบล๊อกเสียยาวเลยครับ..ขอโทษท่านผู้อ่านด้วยนะครับ


ขอบคุณ ผู้ใหญ่โสทร ประธานแจ้ว และพี่น้องสมาชิกบ้านสวนทุกท่าน


ขอบคุณบ้านส่วนพอเพียง


 



 


 


 


 


 


    

ความเห็น

โชโยแม่เป๊าของแพรวายึดพิ้นที่ชนะแล้ว...ลุย....มือพองคนละกี่แผลค่ะ  เหลือที่ไว้ให้หน่อยนะจะเอากล้วยไข่ไปปลุก+พริกไทด้วยจีะ..แม่เป๊าสู้ๆๆๆๆ:cheer3::love:

แหม่มีลูกน่ารักแบบนี้กำลังใจมาเพียบเลยค่ะ...ขอบคุณมากๆค่ะคุณนันท์ มีลอยขีดข่วนตามขาและแขนพอสมควรค่ะ พีประเวชว่านักรบย่อมมีบาดแผลค่ะ พี่เป๊ากับพี่ประเวชไม่มีลูกนะเดี๋ยวก็จองนะค่ะ ขอบคุณมากสำหรับเมล็ดพันธุพริกไทยและกล้วยไข่ พี่เป๊าปลูกผักมาไม่ค่อยได้ผลผลิตเลยค่ะ ต้องเรียนรู้อีกมาก อย่างงั๊ยคุณนันท์เป็นคุณครูสอนพี่เป๊าด้วยนะค่ะ 

ชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ จะทำให้ยากทำไม


 

   เริ่มต้นได้สวยงามครับ เจาะบ่อบาดาลถือว่าถูกมากครับ ( บ้านผม เจาะลึกไม่เกี่ยวค่าใช้จ่ายตามขนาดท่อที่ใช้ประมาณนิ้วละหมื่น ต่ำสุดสี่หมื่น ) น้ำสมบูรณ์ก็ผ่านอุปสรรคไปได้แล้วกว่า ครึ่ง ..

 การทำงานต้องรู้จริงทำจริงจึงประสบกับความสำเร็จ

ขอบคุณ...คุณพจน์มากนะค่ะที่เข้ามาให้กำลังใจ คุณพจน์มีเพื่อนบ้านที่ดีมากเลยค่ะยังจำบล๊อกที่ลงภาพบรรยากาศ การช่วยกันเกี่ยวข้าว มัดข้าวเป็นภาพที่น่าประทับใจมากค่ะ

ชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ จะทำให้ยากทำไม


 

เยี่ยมยอดจริง ๆ ค่ะ

ขอบคุณมากนะค่ะ...คุณต่าย ลำปางอากาศดีปลูกอะไรก็งามนะค่ะ วันนี้เมนูผักโขมก็ยอดเยี่ยมเหมือนกันนะค่ะ

ชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ จะทำให้ยากทำไม


 

พี่ประเวชบอกป้าแมวมองหาพี่เป๊า ต้นก็หาแต่หาไม่เจอ :sweating:

มาเจออยู่ข้างล่าง :uhuhuh: เห็นพี่เป๊าแต่งชุดชาวสวนเต็มยศเลย

พี่เป๊าเหนื่อยไหมคะ เห็นแดดแรงมากคงร้อนน่าดู พี่เป๊าหายปวดเข่ารึยังคะ

ปลูกกล้วยอะไรไปแล้วมั่งคะ ปลูกตอนนี้ต้องขยันให้น้ำคะมันแล้งอีกหลายเดือน

อย่าลืมเหลือพื้นที่ไว้ปลูกมะนาวนะคะ มะกูดด้วย

แล้วว่าจะชวนน้องต้นไปช่วยทำสวนไม่เห็นชวนเลยงอนแล้วนะ

จะไปปลูกเมื่อไหร่อีกคะ

บอกด้วยคะพอดีมีต้นกล้าพริกและผักอีกหลายอย่างพร้อมลงปลูก

ไม่ต้องเกรงใจคะน้องต้นขาลุยอยู่แล้ว :uhuhuh:

 

ปล.พี่เป๊า-พี่ประเวช อยากได้กล้วยน้ำว้าพันธุ์นี้ไหม

ออกเครือทีมีตั้ง 11-12 หวี ทำไมมันเยอะอย่างนี้ :crying2:

เวลากล้วยมันแก่ต้องใช้แรงงานตั้งสองคน

ต้นเคยเอาลงคนเดียวปรากฎว่ารับไม่ไหวหักลงมาแตกกระจายหมดเลย

ไม่เหลือเป็นหวีขายไม่ได้เลยต้องนั่งทำเป็นกล้วยฉาบ

กล้วยตั้ง 22 หวี( 2 เครือรับไม่ไหวยังเอาลงอีก)

เครือนี้ยังลูกเล็กนะคะเพราะออกช่วงหนาว ขายไปแล้วเมื่อวานได้ 80 บาท

กินไม่หมดเหลือไว้แค่ 3 หวี เอาไว้ทำกล้วยบวดชีให้แม่กิน

กล้วยหอมทองด้วยคะ



        น่ารักมากเลยน้องคนนี้...พี่เป๊ายังไม่หายปวดเข่าหลอกค่ะแต่ลืมตัวไปชั่วขณะ พี่เป๊าอ่านที่ต้นเขียนมาเป็นปลื้มมากเลยจ๊ะ อยากจะเลี้ยงข้าวทุกๆมื้อเลย แต่เวลาว่างไม่ค่อยตรงกัน บางทีวันหยุดพี่เป๊าก็ทำงาน น้องต้นปลูกกล้วยน้ำหว้าและกล้วยหอมได้ดกมากจ้า รวยแย่เลยตอนนี้กล้วยยิ่งแพงอยู่ด้วย เวลาตัดกล้วยต้องระวังนะเครือใหญ่แบบนี้ ถ้าเป็นแรงพี่เป๊าต้องห้าคนขึ้นไปถึงจะเอาอยู่(พี่เป๊าเป็นคนใจสู้แต่แรงน้อย) ยังนี้ต้องพึ่งน้องเอ็มซะแล้วรสชาติเป็นอย่างงั๊ยพี่เป๊ายังไม่เคยกินเลย ขอบคุณมากๆๆๆๆๆ น้องต้น

ชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ จะทำให้ยากทำไม


 

เพราะเราเป็นคนดีไง ของตัวเองแต่เกรงใจคนอาศัย 5555 ไม่เป็นไรหรอกน้องประเวช น้องเป๊า เราบอกเค้าล่วงหน้าแล้วแต่เป็นเพราะความรู้สึกของเราดี ที่ผ่านมาเราก็ให้เค้าได้ใช้ประโยชน์ไปแล้วคนไม่เห็นเทวดาคงเห็นเป็นกำลังใจให้น้องทั้งสองคนสู้ๆ แต่คนที่ใส่กางเกงสีชมพูอดทนหน่อยนะค่ะ

ขอบคุณพี่ติ๋มมากค่ะ...เป๊าเป็นคนใจสู้แต่แรงน้อยค่ะเป็นมาแต่เล็กแล้วค่ะ ตอนสมัยเรียนมัธยมแข่งวิ่งก็เข้าคนสุดท้ายค่ะ แต่อาจารย์ท่านเมตตามากให้สอบผ่านทุกๆครั้งเลยค่ะ ขอบคุณพี่ติ๋มมากนะค่ะที่เป็นกำลังใจให้ค่ะ ให้พี่ติ๋มสุขภาพแข็งแรงมากนะค่ะ

ชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ จะทำให้ยากทำไม


 

หน้า