ยุทธการณ์ขอคืนพื้นที่

หมวดหมู่ของบล็อก: 


     สี่ห้าวันที่ผ่านมา คิดถึง สมช. มากเลยค่ะ เพราะไปเจรจาอย่างเป็นทางการในการขอคืนพื้นที่ ที่จะเอามาปลูกพืชผัก คือมีที่ดินอยู่แปลงหนึ่งไม่มากค่ะ เนื้อที่โดยประมาณ 1 ไร่


      ด้านหน้าเป็นอาคารพาณิชย์ชั้นเดียว 4 ห้อง จะมีเนื้อที่ว่างอยู่ด้านหลัง ประมาณ 3 งานกว่า ซื้อมาประมาณ 10 ปีแล้วค่ะ เนื้อที่ ที่ว่างอยู่มีคนมาขอใช้พื้นที่ปลูกพืชผัก ซึ่งเราก็ให้ใช้พื้นที่มาหลายปีแล้ว(ประมาณ 5 ปี)ไม่คิดค่าเช่าให้ใช้ฟรีค่ะ คนที่มาขอใช้พื้นที่ก็มีความผูกพันและครอบครัวนี้นิสัยดีมากน่าชื่นชม


     การจะขอคืนเป็นเรื่องที่เรารู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดีเพราะประมาณปีที่ผ่านมาได้บอกล่วงหน้าไว้แล้วเพื่อให้เขาเตรียมความพร้อม(ไม่ปลูกเพิ่มเติม) ว่าเราจะใช้พื้นที่แปลงนี้ปลูกพืชผัก แบบเศรษฐกิจพอเพียง


     แต่การทำแบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยค่ะ ที่คนส่วนใหญ่จะเข้าใจและเข้าถึง กระแสต่อต้านก็มีค่อนข้างเยอะ ไม่เห็นด้วยอย่างที่ป้าลัดเคยเขียนไว้เลยค่ะ แม้แต่ลูกบ้านที่เช่าบ้านก็มองด้วยสายตาแปลกๆ และไม่เห็นด้วย บุคคลทั่วไปส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย ไม่ให้กำลังใจ ไม่สนับสนุน คนส่วนใหญ่บอกว่า หาเงินแล้วเอาเงินไปซื้อกินง่ายกว่าจะทำให้เหนื่อยทำไม แต่คู่แฝดอย่างเราก็ไม่ท้อหรอกค่ะมีความตั้งใจแล้ว ทำคู่ขนานไปก็ได้ เวลามีเท่ากันทุกๆคน ขึ้นอยู่ว่าเราจะจัดการกับเวลาอย่างไร 


    เหนื่อยแต่ก็มีความสุขทางใจมากเลยค่ะ เวลาเหนื่อยก็นึกถึง พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ในบ้านส่วนแห่งนี้เป็นกำลังใจอย่างดีเลยค่ะ มาดูรูปกันเลยค่ะ


 


   เจาะบ่อบาดาล ลึกประมาณ 28 เมตร ค่าแรง+อุปกรณ์+ปั๊มน้ำ ระบบ Jet 2 ท่อ ราคาประมาณ 2.5 หมื่นบาทค่ะ(จ่ายค่าเสียหายเรียบร้อยค่ะ)






 


ปกติเลยท่อไป ประมาณ 3 เมตร เรามีรั้วลวดหนามกั้นอยู่ เพิ่งมาเห็นว่ารั้วหายไปหมดแล้วค่ะ ส่วนระบบน้ำก็เรียบร้อยดีค่ะ



ไปขุดหน่อกล้วยกันเถอะ....ไปอีกที่นึงนะค่ะ






 



 



 



 



 



ขุดได้ประมาณ 30 หน่อค่ะขนเป็นเที่ยวที่ 2 เที่ยวแรกไม่ได้ถ่ายไว้ค่ะ เหนื่อยมากๆ แต่ก็สนุกดีไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน


 


มาถึงจุดหมายที่จะปลูกกล้วยแล้วค่ะ แวะเอาฝางข้าว+ขี้วัว ที่ฝากไว้บ้านพี่ชายมาด้วยค่ะ



 


 ต่อไปเป็นรายการตัดหญ้าและขุดหลุม ส่วนพี่ประเวชเป็นคนงานค่ะ


(ป้าแมวบอกว่าจะเปิดร้านแนวอินดี้..เลือกเอาเองนะครับ ห้องเล็กๆๆ เองนะ)



ตัดหญ้ายังไม่เสร็จหมดพี่ประเวชเหนื่อย...เอาแค่นี้ก่อน


ส่วนพี่เป๊ามือเย็นเป็นคนปลูก ปลูกเป็นสองแถวเลียนแบบคุณรุจ แต่ไม่ตรงแบบคุณรุจหรอกค่ะแดดร้อนมากๆ คดไปคดมา(คนขุดหลุมเมาแดด)



 




พี่เป๊าเป็นนินจาหายไปไหนอีกแล้ว..กล้วยยังเหลืออีก 5-6 หน่อ ใครหนอ..นังแอบอยู่ เห็นไกลๆ ป้าแมวเฉลยหน่อยครับ ใส่กางเกงขายาวสีชมภูครับอยู่ใต้ต้นกระถิน



 


โอ๊ยๆๆๆๆ คนมือเย็นอู้งานมาแอบหลบอยู่ตรงนี้...ไม่รู้ว่าพี่แอบมาถ่ายรูป คงเหนื่อยมากเห็นใจมากเลยครับ(สงสารจังครับไม่เคยทำ) 



จับได้แล้ว...มาแอบอู้อยู่ที่นี่เองครับ



 


สุดท้ายแล้วกลับไปพักก่อนครับ...มองดูนาฬิกาบ่ายโมงกว่าแล้ว




 


ไม่รู้เป็นมะเขืออะไรครับ(คนเก่าปลูกไว้)


กินแล้วรู้สึกขมครับ...ฝากถามผู้รู้ด้วยครับต้นใหญ่มาก



เขียนบล๊อกเสียยาวเลยครับ..ขอโทษท่านผู้อ่านด้วยนะครับ


ขอบคุณ ผู้ใหญ่โสทร ประธานแจ้ว และพี่น้องสมาชิกบ้านสวนทุกท่าน


ขอบคุณบ้านส่วนพอเพียง


 



 


 


 


 


 


    

ความเห็น

ปลูกไปเรื่อยๆ ทำในสิ่งที่เราชอบ ไม่ให้ใครเดือดร้อน ก็น่าจะมีความสุข สบายใจ


ภาพสุดท้าย เป็นต้นมะแว้ง แก้ไอ ขับเสมหะ


 


ขอบคุณพี่แก่มากนะค่ะ...เห็นพี่แก่เที่ยวกับลุงเสินกับป้าเก้บ่อยๆ ตอนนี้พี่แก่ทำค้างฝักข้าวหรือยังค่ะ เห็นหัวเราะถูกใจค้างของบ้านคุณจา ขอบคุณมากค่ะที่เข้ามาให้กำลังใจ

ชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ จะทำให้ยากทำไม


 

อิจฉาจังมีคนช่วยตั้งหลายคน...ป้าหาคนช่วยไม่ได้เลย...คุณลุงบอกว่าอยากปลูกก็ทำเองซิ...แต่ขนอุปกรณ์ให้ก็ยังดี

คิดให้แตกต่าง...แต่อย่าแตกแยก

น่าอิจฉาป้าต่ายมากกว่าค่ะ...ไปเที่ยวมาตั้งหลายที่แล้ว อิ่มบุญมากเลยค่ะตอนนี้ป้าต่ายปลูกมันไปถึงไหนแล้วค่ะ ได้ผลดีมั๊ยค่ะอยากปลูกมันไว้กินบ้างค่ะ ชอบกินมันเทศอบค่ะ

ชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ จะทำให้ยากทำไม


 

โห เห็นพี่เป๊ากับพี่ประเวชปลูกกล้วยแล้ว ทึ่งค่ะ เพราะว่าขนาดหนูยังไม่ได้ลงปลูกซักต้นเดียว คิดท้อที่จะไปขุดหน่อ และคิดท้อที่จะไปขุดหลุมปลูก ดินมันแข็งมากๆค่ะ ไม่อยากเชื่อเลยว่า ถ้ารักแล้วลุยเลยเนาะพี่เป๊าเนาะ สู้ๆค่ะ อีกหน่อยสวนของพี่สองคนคงงาม จะรอชมค่ะ โหวตด้วยค่ะ

คนจน ทำจน อาจรวย


คนจน ทำรวย ยิ่งจน


คนรวย ทำรวย อาจจน


คนรวย ทำจน ยิ่งรวย

ขอบคุณน้องรีมากๆๆนะจ๊ะทีเข้ามาให้กำลังใจ พี่ใจสู้แต่พี่เป๊าแรงไม่ค่อยมี เป็นเพราะตอนเด็กๆ ไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย คิดถึงน้องรีอยู่เพราะพี่เป๊ากับพี่ประเวช ไม่ได้เข้าเว็บตั้งหลายวัน พี่ว่าดินที่ไปขุดหน่อกล้วยและดินที่เอาไปปลูกคงจะอ่อนมากกว่า ถึงปลูกได้หลายต้น พี่เป๊าเห็นน้องรีทำสวนเมื่อวันหยุดที่แล้วก็ทึ่งเหมือนกัน ตัวผอมๆอย่างนี้ไม่รู้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ขอบคุณมากนะค่ะ

ชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ จะทำให้ยากทำไม


 

ยายด้องแด้งน่ะ...เค้าชื่อจุ๊บแจง...ด้องแด้งน่ะ ชื่อลูกชาย (มีลูกเป็นหมา...หรือมีลูกหมา ๆ อิอิ)  :uhuhuh:

แหมรู้ดีเรื่องครอบครัวเค้า เป็นแม่ซื้อลูกชายด้องแด้งรึไงจ้ะ พี่นัน :uhuhuh:

เป็นกำลังใจให้ครับ

:cheer3: :cheer3: :cheer3:

เดินตามความฝันของตัวเอง

ขอบคุณ...คุณปราโมทย์มากค่ะ ชอบหลัก 6 ท. ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน 1.ที่ 2.ทุน 3.ทำ 4.ทน 5.ทุกข์ 6.ทอง ชื่นชมนะค่ะทีออกจากงานมาทำตามที่ตัวเองอยากทำ ขอบคุณมากค่ะทีเข้ามาให้กำลังใจค่ะ

ชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ จะทำให้ยากทำไม


 

หน้า