เดินทางขึ้นเขาเจ็ดยอด ถึงที่พักแรม

หมวดหมู่ของบล็อก: 

   หลังจากที่ถึงยอดเขาที่เป็นทุ่งหญ้า แต่ที่นั่นไม่ใช่ที่พักแรมยังต้องเดินทางต่ออีกสองสามลูกควนกว่าจะถึงที่พัก ที่พักไม่ใช่รีสอร์ท ไม่ใช่โรงแรม แต่เป็นที่ที่มีต้นไม้ให้สามารถผูกเปลได้ และมีแหล่งน้ำอยู่ใกล้ๆ

เมื่อมาถึงแก้กระหายด้วยลูกพลัม

บรรยากาศข้างที่พัก

ก่อไฟหุงข้าว ทำกับข้าว

ทีมนำทางเตรียมที่ผูกเปล

หลวงทอกทีมนำทาง ตัดไม้ทำฟืน

ทีมนำทางหุงข้าว พี่หยอยเตรียมทำกับข้าว

ควันไฟจากการก่อไฟด้วยฟืน ผมต้องวิ่งหนีหลายครั้ง

มื้อเย็นนี้ แกงปลาหวด หรอยอย่างแรง

เสร็จแล้วก็ถึงเวลามื้อเย็น ด้วยความเหนื่อย หิว อะไรก็อร่อยทั้งนั้น แต่แกงปลาหวดอร่อยจริงๆ

   กินอิ่มแล้วก็ขึ้นเปลนอน ส่วนใครอาบน้ำหรือไม่อาบน้ำเป็นเรื่องส่วนตัวครับผม Laughing คืนนั้นช่วงกลางคืนมีฝนตกลงมา ซึ่งก็ต้องลุ้นว่าเช้าพรุ่งนี้ท้องฟ้าจะเปิดมั๊ยหนอ

ความเห็น

ฟังพี่อ๊อดพูดแบบนี้แล้ว น้องก็กลัวเสียโอกาสที่น่าจดจำเหมือนกัน มีโอกาสต้องรีบไปบ้างแล้ว เด๋วแก่กว่านี้จะไปไม่ไหว

อ๊อด ผู้หญิงอะไรเดินเก่งจัง แรงไม่ตก ส่งเข้าแข่ง ทีมชาติได้  ผมยังเสียดายมาเดินตอนนี้ น่าจะเดินตั้งแต่ 20 ปี ที่แล้ว ตอนนั้นลุยได้ดีกว่านี้แน่  ออ็ด กับ พนิดาไปถึงไหนกันแล้ว คู่นี้เที่ยวคุ้ม จริงๆ กลับไปจะได้เข้าบ้านไหมนี่

กินอยู่แบบพอเพียง

สามารถ  ยังทำแกงกินบนเขาได้อีก  

น่าหรอยๆๆๆ ทั้งเหนื่อย ทั้ง เนือย 

เจอแกงส้ม เปรี้ยวๆๆ กินแล้วเป็นแรง

อยากไปมั่งจังเลย

:crying2: :crying2: :crying2:

เดินตามความฝันของตัวเอง

ปลาหวดตกแถวๆ ย่านซื่อ

ตอนเอารถไปจอด คุณป้าอายุราวๆ พี่หยอย ถามว่าพักที่ไหน พวกเราตอบว่าจะพักแถวย่านซื่อ

แกตอบว่า "อ๋อ แถวนั้นเอง ว่าจะขึ้นไปตกปลาอยู่เหมือนกัน.."

ตอนนั้นคิดว่า คงไม่ไกลแน่เลย ขนาดป้ายังขึ้นไปตกปลาเล่นอยู่เลย เอาเข้าจริงวันเดียว เราเดินไปไม่ถึงย่านซื่อ

พอเพียง พอเพียง

น่าสนุกดีจัง ได้เห็นภาพบรรกาศ ทิวทัศน์สวยงาม มิตรภาพ ดูแล้วสุขใจบอกไม่ถูกเลย :embarrassed:

โหม่อยู่ข้างล่างอยากแปลบ ไซร่ไม่ขึ้นไปกินกะเขาละ ถ้าหรอยอยู่ข้างล่างไม่แน่จริงนะพี่หยอยนะ

เหนื่อยแบบนี้แหละกินอะไรก็อร่อย

พี่หยอย แกงไหรกะหรอยเพแระ.. เห็นแกงปลาแล้วอยากข้าวเลย..

หุงข้าว ขี้หม้อนิ....ต้องกินชดพลังที่เสียไปกับตุนไว้ต่อ.... ว.50 แล้ว...วอ..2 ต่อใช่หม้าย

ชีวืตที่เพียงพอ..

หน้า