ล่องแพไม้ไผ่ที่ต้นน้ำพะโต๊ะ

เกาะติดกระแสเดินป่าของชาว สมช.นิดนึง ถือเป็นควันหลงคนรักป่า จริงๆ Slowlife อยากไปร่วมขบวนขึ้นเขาเจ็ดยอดกับ สมช. พอดีว่าเพื่อนอีเมล์มาชวนไประนองก่อน เป็นทริปแบบตัดสินใจยาก ไม่ไปครั้งนี้ก็คงจะไม่ได้ไปถือว่าพลาดแล้วพลาดเลย ....

เริ่มจากนั่งรถทัวร์ไปลงที่ อ.กะเปอร์ จ.ระนอง จากนั้นก็จัดของเดินเข้าป่าไป ตามกำหนดเขาบอกว่าเดินป่าวันเดียว แต่ Slowlife ไม่เชื่อหรอกค่ะ ก็ทำใจไว้แล้วว่าน่าจะมากกว่านั้น แล้วก็เป็นไปตามคาดค่ะ เดินขึ้นเขาผ่านสวนปาล์มชาวบ้านไปหนึ่งลูก จากนั้นก็เดินบนบก สลับกับเดินตามลำห้วยบ้าง ลำธารเล็กๆ บ้าง ประมาณห้าโมงเย็น เราก็ต้องหาที่พัก ที่พักเราใครที่ไปเจ็ดยอดก็ประมาณนั้นแหละค่ะ คืนนี้ฝนตก...ข้อควรระวัง...ถ้าเห็นหาดทรายสวยๆ แล้วโรแมนติกอยากนอนละก้อ...คิดใหม่ค่ะ เพราะน้ำเริ่มขุ่น...แล้วก็จะมีน้ำป่า 

อยากให้ดูภาพนะคะ...ไม่ใช่ฝีมือ Slowlife หรอกค่ะ ไม่สามารถ แค่เดินให้ทันคนข้างหน้า ก็แทบจะวิ่ง ทากยังไม่มีเวลาแกะออกจากขาเลย เพราะทากเยอะมาก ถึงมากที่สุด จบทริป นับได้ประมาณยี่สิบแผล

ถึงเวลาพักน้อย...คือพักเหนื่อยน่ะค่ะ มีมหกรรมแกะทาก นั่งในน้ำแกะทาก เพราะถ้านั่งบนบกก็เจอมันอีก เสื้อสีฟ้า Slowlife เองค่ะ กำลังแกะทากดีดใส่น้องๆ กร๊ากกก

อยากให้เห็นความสมบูรณ์ของป่าระนองนะคะ...สวยมาก...ลำธารในป่าไกลผู้คน หาดทรายในป่า ริมลำธารรอยเท้าช้าง สัตว์เท้ากีบ  เต็มไปหมด บนต้นไม้มีค่าง มีเสียงร้องของชะนี

ไปแล้วมีความสุขนะคะ...ชุ่มชื่น ช่วยกันนะคะ รักษาไว้ ป่าที่เข้าไปนี่คือต้นน้ำคลองพะโต๊ะ จ.ชุมพร ค่ะ จากลำธารเล็กๆอย่างนี้ จะไหลไปรวมกันเป็นแม่น้ำใหญ่ๆ ที่จืดและใสสะอาดหล่อเลี้ยงคนในเมือง

ลำน้ำจะเริ่มกว้าง เรื่อยๆ รุ่งเช้าเราก็เดินกันอีกค่ะ ข้ามเขาไปอีก ประมาณบ่ายๆ เราจึงได้พัก และเริ่มต่อแพไม้ไผ่ เริ่มจากตัดต้นไผ่และลากลงมาในแม่น้ำ

อุปกรณ์ยึดแพเราคือหวายค่ะ...พี่ช้างผู้ชำนาญการต่อแพกำลังเหลาหวาย ไว้ว่างๆ จะเขียน blog ต่อแพไม้ไผ่ เผื่อใครได้ไปรายการเรียลลิตี้ ผจญภัยกลางป่าลึก อะไรแบบนี้จะได้มีไอเดีย

แพไม้ไผ่รูปร่างแบบนี้นะคะ...นั่งสามคนค่ะ พร้อมสัมภาระ งานนี้ใครเจ๋งไม่เจ๋งวัดกันที่แพคของกันน้ำค่ะ เพราะเรายังไม่ออกจากป่า ถ้าเสื้อผ้า เครื่องนอนเปียกหมด ...อะไรจะเกิดขึ้นนน

เราเริ่มล่องแพกันวันที่สามค่ะ เพราะกว่าจะทำแพเสร็จก็เย็นค่ำ ต้องแคมป์ก่อน ไม่เหมาะจะล่อง  เริ่มล่องแพกันตอนเก้าโมงเช้า...ถึงที่พักสี่ทุ่ม...กลางวันก็สวยดีแหละค่ะ...สนุกมีแก่ง มันส์...แต่พอเริ่มมืด...หนาวก็หนาว หิวก็หิว แก่งก็มองไม่เห็น สองข้างทางมืดสนิท...เร้าใจมาก...เราล่องแพนับได้สิบสามชั่วโมง มาออกบ้านหลางตาง อ.พะโต๊ะ จ.ชุมพร

บางช่วงนี่ พวกเราต้องลงเดินนะคะ ให้แพล่องไป เพราะอันตราย แก่งใหญ่ น้ำแรงและแคบ จากความยาวของลำไผ่ทำให้การถ่อแพต้องอาศัยความชำนาญ...

จบท้าย blog ด้วยภาพนี้นะคะ...รักตัวเอง ก็รักษาป่าไว้นะคะ แต่ก่อน Slowlife เดินป่าใต้ต้องผ่านสวนยาง เดี๋ยวนี้กลายเป็นผ่านสวนปาล์ม เคยมีใครบอกว่า ต้นยางรากไม่ลึกยึดดินไว้ไม่ดี แต่คราวนี้เป็นปาล์ม...ก็ไม่รู้ว่าจะดีกว่ายางหรือเปล่า

ขอบคุณภาพสวยๆ จากพี่พนธ์ พี่ที่น่ารักตลอดกาล และต้องขอโทษที่เปลืองพื้นที่รูปภาพนะคะ คราวนี้ไม่ได้เอาไปใส่ไว้ในเวปรูปภาพและนำแต่โค๊ตมาใส่

คงมีหลายเรื่องราวที่ต้องเป็นไปในบ้านสวนพอเพียง มากคนก็มากความนะคะ...สติและความอดทนจะทำให้ผ่านพ้นไปได้ บ้านเมืองเรามีความขัดแย้งมากพอแล้ว และทุกคนมีความต่าง มนุษย์เป็นสัตว์สังคมค่ะ..."แสวงหาจุดร่วม และสงวนจุดต่าง" รักกัน รักกันนะคะ

slowlife