สวนยางสูงวัยกับภัยธรรมชาติ
อาทิตย์นี้เกือบทุกวันที่บ้านผมในสวนยางลมแรงมาก ๆ จนใจนึกกลัวครับ ต้นยางแก่และยางเล็กถูกแรงลมกรรโชกใส่เสียจนโอนเอนเหมือนคนออ่นเปลี้ยเพลียแรง คอพับคอออ่นไปตาม ๆ กัน ที่หักโค่นเลยก็มี ในสวนยางแก่ที่ผมตัดหรือกรีดอยู่หักโค่นไปสองต้น แต่ไม่ถึงกับเสียเปล่าเพราะมีคนอาสามารับซื้อมาชมกันครับ
ต้นนี้คนมารับซื้อถึงกับยืนงงเพราะไม่รู้จะหาวิธีเอาลงด้วยวิธีใด ยังนึกไม่ออก
นี่ครับ ค้างอยู่บนกิ่งยางอีกต้นหนึ่ง ผมบอกต้องเอาลงมาไม่งั้นอันตรายครับ ( ในฐานะเจ้าหน้าที่ จ.ป.ครับต้อง ปลอดภัยไว้ก่อน )
ต้องหาวิธีเอามันลงมาให้ได้ เพราะยังไงก็ได้ขายเป็นไม้ฟืนก็ยังดี ( ผมต้องปฏิบัติตามคำสั่ง ผบ.ทบ.อย่างเคร่งครัดครับ)
ถือว่ายังดีที่ไม่ได้หักโค่นไปฟาดใส่ต้นอื่น ๆ ให้ล้มลงไปด้วย
นี่ก็อีกต้นหักโค่นถึงโคนต้นเลยทีเดียวครับ ต้องถือว่าลมแรงมากทีเดียว ยอมหักไม่ยอมงอครับ เพราะปลูกด้วยเมล็ดแล้วเอาตากิ่งมาทาบติดหรือติดตานั่นแหละครับ
เพราะโค่นลงมานอนเรียดพื้น เอาง่ายหน่อย กว่าผมจะเสร็จจากงานเก็บมะระในสวนยางเล็ก เค้าตัดเอาไม้บ้อง ( คือไม้ที่ติดขนาดซึ่งสามารถนำไปแปรรูปได้) ไปส่งโงเลื่อยหมดแล้วเหลือแต่ไม้ฟืนครับ
ไหน ๆ ก็เข้ามาแล้ว อย่าว่าพรื้อนะครับมาชมสวนยางกันต่อ ที่เห็นข้างหน้าในรูปคือที่นั่งพักสำหรับลับมีดกรีดยางครับ
ประมาณ สามร้อยถึงสี่ร้อยกว่าต้นครับ ก็หกไร่เศษ ๆ ผมตัดเองนะครับ นี่เลือกถ่ายต้นที่ถือว่าหน้ายางเกือบสวยกว่าต้นอื่น ๆ แล้วนะครับ
ซ้ำหน้าทีสามแล้วครับ หน้าหนึ่งก็กรีดได้ประมาณสี่ปี่ มีฝีมืออยู่ที่ระดับปานกลางครับ นับอายุได้ประมาณ 15 ปี กับนิดหนอย ครับ
ให้ชมชัด ๆ อีกต้นครับ ส่วนใหญ่หน้าไม่ค่อยสวยแล้วครับ นี่ซ้ำหน้าที่เริ่มเปิดกรีดปีแรกเลยแหละครับ
นี่ครับ ตอนนี้กรีดขายเศษยางครับ เพราะสหกรห์โรงรมยางยังไม่เปิดรับซื้อ รอบที่สองเช้าที่สองครับ
กับมีดพร้าคู่ชีพครับ เพิ่งจะตัดหญ้าใส่ปุ๋ยเสร็จไปก่อนหน้าฝนตกลมจัดไปสักสามวันที่ผ่านมาครับ ปุ๋ยที่ใส่ก็ใช้แม่ปุ๋ยผสมสูตรยางกรีดแล้วของสหกรห์ครับ
ผมใส่ปุ๋ยครั้งละห้ากระสอบครับใส่ทุก ๆ สามถึงสี่เดือนต่อครั้งครับ
อ้าว...เดินคุยกันเพลินสุดเขตแดนแล้วครับ เหนื่อยไม่ละครับแต่ผมคงไม่เพราะผมเดินทุกคืน ไม่ใช่สิ สามคืนหยุดพักหนึ่งคืนครับ คิดถึงนายลำไยจังว่าที่ชาวสวนยางหน้าตาดีและก็ฝากถึงคุณแดง (ไม่ใช่สุรางค์นะครับ)อ้ายเวทย์แห่งเมืองอุบลหากจำไม่ผิด ใบยางที่ร่วงหล่นคงกวาดไม่หวาดไม่ไหวปล่อยให้มันเน่าเปื่อยไปตามสภาพนะครับ ไดฝนสักสองสามห่าก็เปื่อยแล้วค่อยหว่านปุ๋ยได้สารพัดครับ หรือไม่ก็ใส่ปุ๋ยก่อนที่ใบจะร่วงนะครับใบยางจะหล่นมาทับถมเม็ดปุ๋ยและเก็บเอาความชื้นไว้พอได้ฝนอีกสักห่าสองห่าก็เปื่อยยุ่ยครับ สวัสดีครับผม
ขอบคุณบ้านสวนพอเพียงครับ ขอบคุณผู้ใหญ่โสทร ประธานแจ้ว และเพื่อน สมช. ทุกท่านที่เปิดโอกาสให้มีวันนี้และพื้นที่ตรงนี้ ขอบคุณครับ
- บล็อกของ วรพจน์ เอียดจันทร์
- อ่าน 8517 ครั้ง

ความเห็น
ศิรินันท์
5 พฤษภาคม, 2012 - 06:21
Permalink
Re: สวนยางสูงวัยกับภัยธรรมชาติ
https://www.facebook.com/Sirinanpraewa
วรพจน์ เอียดจันทร์
5 พฤษภาคม, 2012 - 08:00
Permalink
Re: สวนยางสูงวัยกับภัยธรรมชาติ
ขอบคุณครับ
การทำงานต้องรู้จริงทำจริงจึงประสบกับความสำเร็จ
ป้าเล็ก..อุบล
5 พฤษภาคม, 2012 - 07:03
Permalink
Re: สวนยางสูงวัยกับภัยธรรมชาติ
ยางก็ตัดเอง ผักก็ปลูกได้ขาย งานประจำก็ทำ เอาตางไว้ไหนนิ
084-167-4671
anongrat2508@hotmail.com
วรพจน์ เอียดจันทร์
5 พฤษภาคม, 2012 - 08:03
Permalink
Re: สวนยางสูงวัยกับภัยธรรมชาติ
อยากเป็นพระนารายณ์ครับป้าเล็กถ้าเป็นไปได้ เพราะภาระครับต้องทำให้ได้ ไม่งั้นก็หาที่ยืนลำบาก เป็นสาเหตุหนึ่งที่ไปไหนไกล ๆ ครั้งละหลาย ๆ วันไม่ได้
การทำงานต้องรู้จริงทำจริงจึงประสบกับความสำเร็จ
ประไพ ทองเชิญ
5 พฤษภาคม, 2012 - 07:26
Permalink
Re: สวนยางสูงวัยกับภัยธรรมชาติ
อย่าบ่นเหนื่อยตะ เบี้ยทั้งเพฮั้น5555 คิดถึงเด้
วรพจน์ เอียดจันทร์
5 พฤษภาคม, 2012 - 08:05
Permalink
Re: สวนยางสูงวัยกับภัยธรรมชาติ
พี่หยอยครับคิดถึงพี่เหมือนกันคับ แต่ให้ผมได้บ่นมั่งตะครับพอได้ระบายออกไปเสียบ้าง
การทำงานต้องรู้จริงทำจริงจึงประสบกับความสำเร็จ
sert
5 พฤษภาคม, 2012 - 07:33
Permalink
Re: สวนยางสูงวัยกับภัยธรรมชาติ
คิดว่ายังเหลือให้เราอีกหลายต้น และ ต้นที่ล้มก็ยังขายได้(เพื่อความสบายใจ) ส่วนที่เหลือก็ตัดต่อไป
กินอยู่แบบพอเพียง
วรพจน์ เอียดจันทร์
5 พฤษภาคม, 2012 - 08:07
Permalink
Re: สวนยางสูงวัยกับภัยธรรมชาติ
ครับพี่เสริฐ ว่าพันนั้นแหละครับ
การทำงานต้องรู้จริงทำจริงจึงประสบกับความสำเร็จ
oddzy
5 พฤษภาคม, 2012 - 08:26
Permalink
Re: สวนยางสูงวัยกับภัยธรรมชาติ
สู้ต่อไปค่ะ :cheer3: :cheer3: :cheer3:
วรพจน์ เอียดจันทร์
5 พฤษภาคม, 2012 - 23:05
Permalink
Re: สวนยางสูงวัยกับภัยธรรมชาติ
ขอบคุณครับ
การทำงานต้องรู้จริงทำจริงจึงประสบกับความสำเร็จ
หน้า