เล่าสู่กันฟังตอนท้ายมีคำถามมาถาม

ภาระกิจหลักต้องการหาซื้อเสื้อที่มีสัญญลักษณะของเมืองสงขลาสำหรับเด็ก เดิน(ที่จริงขับมอเตอร์ไซค์ฮ่าง)ไปตระเวนดูเสื้อบาติกหรือที่เขาเพ้นต์หาดูของเด็กเขาไม่ทำ เขาถามว่าเด็กโตแค่ไหนบอกไม่รู้เหมือนกัน ป.3-ป.4ได้มั๊ง เขาบอกไม่มีเขาแนะนำให้ไปเกาะยอ ขับมอเตอร์ไซค์ไปเสียวหลังอยู่เหมือนกันตอนขึ้นสะพานกลัวรถบรรทุก พอลงสะพานติณสูลานนท์เห็นพระนอนที่วัดแหลมพ้อก็ลงไปเก็บภาพมาฝากเพื่อน

 เป็นพระนอนองค์ใหญ่ที่วัดแหลมพ้อ 

องค์นี้ใช่พระถังซำจั๋งที่เดินทางไปคัดลอกพระไตรปิฎกจากอินเดียหรือเปล่าไม่ได้อ่านหรือดูว่ามีบอกหรือเปล่า 

ส่วนนี่คงเป็นเจ้าแม่อวนอิม

นี่เป็นสมเด็จเจ้าเกาะยอเป็นสหมิกธรรมกับหลวงปู่ทวดที่เรานับถือ เป็นพระุที่เป็นที่นับถือของชาวเกาะยออย่างมาก ชาวเกาะยอเมื่อสมัยก่อนประกอบอาชีพประมงและทอผ้า ปลูกผลไม้มีชีวิตอย่างสงบเพราะไปมาโดยทางเรือ เดี๋ยวนี้พอมีสะพานวิถีชีวิตของคนเกาะยอก็เปลี่ยนไป  เดินทางต่อไปดูเสื้อเด็กที่ตรงหัวโค้งพอดีเป็นร้านค้าขายเสื้อผ้า เมื่อก่อนรถทัวร์มาจอดให้นักท่องเที่ยวซื้อผ้าเกาะยอซึ่งมีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับ ตอนนี้ผมมองๆดูล้วนแต่เสื้อผ้าที่มาจากกรุงเทพ โบ๊วเบ๊ สำเพ็งทำนองนั้นถามว่าเสื้อที่มีรูปนางเงือก เกาะหนูเกาะแมวมีมั๊ย ไม่มี เดินดูเองพบเสื้อมีรูปผีตาโขน หรือลายอะไรๆที่ขายกันทั่วไป เลือกพอดูได้มา2ตัว แล้วเดินทางต่อไปยังวัดท้ายยอซึ่งเคยไปพบของหายาก แต่ด้วยความที่ไม่ไปนานแล้วเลยขับวนอยู่2-3รอบเพื่อไปดูผลไม้นี้มาดูกันว่าลูกอะไร

เอาลงมาดูข้างล่างกันชัดๆ

ลูกอะไรเนี่ย?

กลับมาสงขลาบ่อยางไปเดินดูเสื้อที่ถนนคนเดินก็ไม่มีของเด็ก ไม่มีนางเงือก ที่จริงว่าจะเขียนบล๊อกนี้หลายวันแล้ว จะเขียนเล่าเรื่องเกาะยอข้อมูลก็ไม่เพียงพอ ภาพก็ไม่ค่อยมี มีแต่ผลไม้มาถาม

เสื้อที่่ถนนคนเดินมีเฉพาะตอนเย็นวันศุกร์และเสาร์

วันนี้ไปเที่ยวตลาดนัดวันอาทิตย์เดินดูของเก่า

เดินๆไม่พบอะไรที่ถูกใจ เห็นขนมนี่เลยถ่ายมาให้ดู ใครรู้จักบ้างเอ่ย?

ขอจบบล๊อกนี้ก่อนครับ