เที่ยวบ้านเจ้โส

     ผมเคยแสดงความคิดเห็นในบล็อกของเจ้โสว่าระวังผมจะบุกถึงบ้าน แต่เจ้นึกว่าผมพูดเล่น ผมไปจริงครับจะไปเซอร์ไพรส์ไม่ได้เพราะไม่รู้จักบ้านเจ้โส ต้องให้เจ้โสออกมารับ และแล้วก็ถึงบ้านเจ้โสครับ

คนมาเยือนต้องรอหน้าประตูก่อนครับ ต้องเคลียร์กับสมุนทั้ง 6 ก่อน

เข้าบ้านได้ ซ้ายมือก็กะท้อนครับ

ถึงบ้านแล้วมองย้อนออกไป

เจ้โสชวนเข้าไปชมในบ้าน
นี่ครับฝีมือคู่ชีวิตเจ้โส และฝีมือเจ้โส

ถ้าผมไม่มาเยี่ยมก็คงไม่รู้ว่าฝีมือสุดยอด
ถึงแม้ว่าผมไม่ค่อยรู้เรื่องศิลปะ

มุมนี้แหละที่เจ้โสนั่งยิ้มคนเดียวเวลาเข้าเวบบ้านสวนพอเพียง

ออกนอกบ้านมาดูผักรอบบ้านเจ้โสกันดีกว่าครับ
ออ! อันนี้ไม่ใช่ผัก

ความจริงแล้วผักบริเวณบ้านเจ้โสผักเยอะมากครับ บรรยายไม่หมด
แต่ผมชอบมุมนี้

ดูเองครับว่ามีอะไรบ้าง

ผักบุ้งยอดงาม

มะเขือยาว

ต้นนี้เอามาฝากพี่สุรพล
ผมได้ลองชิมยอดมันแล้ว อร่อยดี

เก็บผักก่อนทานข้าวมื้อเช้า ไม่ต้องไปตลาดครับ ตลาดอยู่หน้าบ้านแล้ว
คนในรูปไม่รู้ใครคิดเอาเอง ใครที่คิดว่าเจ้โสอารมณ์ดี เจอคนนี้เข้าอารมณ์ดียิ่งกว่า

ผักเหนาะที่เก็บมาจากบริเวณบ้าน

กินกับยำไตปลา รอย ร่อย ร้อย หรอยยยยยยย

     ขอบคุณเจ้โส และครอบครัว ที่นำเที่ยวชมบ้าน และมื้อเช้าแสนอร่อย ออ! ขอบคุณสำหรับของฝาก กะท้อนผมแบกกลับบ้านมาถึงตรังนะครับ

ใครยังดูภาพไม่เต็มอิ่มก็ดูจากด้านล่างนี้นะครับ

หรือ http://picasaweb.google.com/100246064586638858717/acqLzG?feat=directlink

     เขียนไปเขียนมาลืมสวนมะยงชิดข้างบ้านเจ้โส