มาแล้ว ก็เล่า

หมวดหมู่ของบล็อก: 

      " เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า....ไปเที่ยวกันไหม จะไปก็รีบไป ไปกับพี่แล้วสบาย....ตับตับ ตับตับ.."

      Laughing สวัสดีครับทุกท่าน..ห่างหายกันไปหลายวันเพราะภาระกิจ วันนี้กลับเข้าบ้านแล้วครับ พร้อมหลากหลายเรื่องราวที่เก็บมาฝากเพื่อนๆสมาชิก... ก่อนอื่นขอบอกก่อนว่า เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องส่วนตัว เกี่ยวกับประสบการณ์ที่ได้ไปพบเห็นมา และผมอยากจะบันทึกเรื่องราวเหล่านี้ไว้ หากท่านผู้ชมท่านใดดูแล้วไม่ชอบ หรือไม่มีสาระอันใด...ก็ผ่านได้เลยครับ

เริ่มกันที่สนามบินปัตตานี ตามป้ายด้านบนนะครับ

   

ออกเดินทาง

 

ไปกับเครื่องบินลำนี้ c 130 ครับ

  

ภาพบรรยากาศภายในในขณะโดยสาร

 

ในขณะเครื่องปีนไต่ระดับสูงขึ้นไปเรื่อยๆ หลายคนหูอื้อ และตามที่เห็น (แต่ไม่ใช่ไม่อยากมาอีกนะครับ แค่ระยะเวลาสั้นๆเท่านั้นเอง)

 

 คนนี้โชว์ น้ำฟักข้าวกับมังคุด จากบ้านสวน

ถึงแล้วครับ ใช้เวลาแค่ ๑ ชั่วโมง กับ๔๕ นาที

 

    Laughing แต่จะไปไหนต่อ...ติดตามตอนต่อไปครับ สวัสดี. 

ความเห็น

ขอบคุณครับ บรรยากาศต่อไป ชื่นมื่นครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

อยากไปด้วยคนพี่เสิน

Low Tech แต่ใจรัก

รอบนี้ไม่ทันแล้ว รอรอบใหม่นะครับป้าเกี้ยว

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

พี่กะยังบ่ได้ขึ้นเครื่อง c 130 คงจะตื่นเต้นน่าดูเลยนิ

ตื่นเต้น น่าดู เป็นยังไงครับ น่าลองนะพี่

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

  สงสัยรอบนี้ตกเครื่อง อยากไปตับ ๆ กับพี่เสินด้วย

 การทำงานต้องรู้จริงทำจริงจึงประสบกับความสำเร็จ

ใครตกเครื่อง น้องเหรอ โอกาสยังมีครับ 

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

กลัวความสูงค่ะพี่เสิน เขาว่า "ยิ่งสูงยิ่งหนาว" จริงป่ะ รอติดตามตอนต่อไป

ยิ่งสูงยิ่งหนาว แต่ก็มีแต่คนแย่งกันขึ้น ถ้าได้ลองสักครั้งแล้วจะติดใจครับ ฮ่าฮ่า..ขอบคุณครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

เห็นท่านผู้โดยสารขนของฝากแล้วต้องร้องโอ้โห  อย่างนี้ต้องคิดค่าน้ำหนักเกินซะแล้วฮ่า ฮ่า

หน้า