มาแล้ว ก็เล่า

หมวดหมู่ของบล็อก: 

      " เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า....ไปเที่ยวกันไหม จะไปก็รีบไป ไปกับพี่แล้วสบาย....ตับตับ ตับตับ.."

      Laughing สวัสดีครับทุกท่าน..ห่างหายกันไปหลายวันเพราะภาระกิจ วันนี้กลับเข้าบ้านแล้วครับ พร้อมหลากหลายเรื่องราวที่เก็บมาฝากเพื่อนๆสมาชิก... ก่อนอื่นขอบอกก่อนว่า เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องส่วนตัว เกี่ยวกับประสบการณ์ที่ได้ไปพบเห็นมา และผมอยากจะบันทึกเรื่องราวเหล่านี้ไว้ หากท่านผู้ชมท่านใดดูแล้วไม่ชอบ หรือไม่มีสาระอันใด...ก็ผ่านได้เลยครับ

เริ่มกันที่สนามบินปัตตานี ตามป้ายด้านบนนะครับ

   

ออกเดินทาง

 

ไปกับเครื่องบินลำนี้ c 130 ครับ

  

ภาพบรรยากาศภายในในขณะโดยสาร

 

ในขณะเครื่องปีนไต่ระดับสูงขึ้นไปเรื่อยๆ หลายคนหูอื้อ และตามที่เห็น (แต่ไม่ใช่ไม่อยากมาอีกนะครับ แค่ระยะเวลาสั้นๆเท่านั้นเอง)

 

 คนนี้โชว์ น้ำฟักข้าวกับมังคุด จากบ้านสวน

ถึงแล้วครับ ใช้เวลาแค่ ๑ ชั่วโมง กับ๔๕ นาที

 

    Laughing แต่จะไปไหนต่อ...ติดตามตอนต่อไปครับ สวัสดี. 

ความเห็น

ขอบคุณครับๆ เม้นท์ได้ถูกใจมากๆ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

Yell อ่ะเห็นแล้วไม่กล้าขึ้นเลยค่ะ หนูรักเป็นคนขี้เมาค่ะ ทั้งเมารถ เมาเรือ กลัวที่สูงด้วย ส่งกำลังใจไปได้อย่างเดียวนะคะ Laughing

แบบนี้ก็ไม่ต้องไปไหนกันละครับ ขอบคุณครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นบรรยากาศข้างในแบบนี้ ชอบมากๆขอบคุณที่กรุณานำมาให้ดู รอชมตอนต่อไปอยู่นะค๊ะคุณเสิน

เป็นเครื่องบินลำเลียงของทหารน่ะครับ ที่นั่งเป็นแบบชั่วคราว

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

มาแลเครื่องบิน พร้อมกับฟังไปด้วยค่ะ แต่ไม่ยักเห็นพี่แก่เลย

เพราะชีวิต...คนเรา    เกิดมา....ไม่นาน ก็ต้องตาย
ต้องกลายเป็นความว่างเปล่า
Cr. เ่ท่าที่มี - กางเกง

เครื่องบินได้เห็นแล้วใช่ม่าย เที่ยวนี้พี่แก่ไม่ได้ไปด้วยครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

สวัสดีค่ะ พี่ๆ อยากขึ้นเครื่องบินแบบนี้มั่งจัง คงตื่นเต้นน่าดูเลยเนอะ จะรอชมภาพจากบล๊อกหน้าค่ะ Laughing

ชีวิตที่เรียบง่ายกับความพอใจในสิ่งที่มี

วันนั้นทำไมไม่บอก? จะพาขึ้น 

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

โหเครื่องใหญ่จังอยากขึ้นบ้าง  นั่นนั่งอะไรกันหรือคะคุณเสิน มันโอนเอนหรือเปล่าคะ ดูท่าน่าจะเมาเครื่องจัง

 

 

 

หน้า