มาแล้ว ก็เล่า

หมวดหมู่ของบล็อก: 

      " เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า....ไปเที่ยวกันไหม จะไปก็รีบไป ไปกับพี่แล้วสบาย....ตับตับ ตับตับ.."

      Laughing สวัสดีครับทุกท่าน..ห่างหายกันไปหลายวันเพราะภาระกิจ วันนี้กลับเข้าบ้านแล้วครับ พร้อมหลากหลายเรื่องราวที่เก็บมาฝากเพื่อนๆสมาชิก... ก่อนอื่นขอบอกก่อนว่า เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องส่วนตัว เกี่ยวกับประสบการณ์ที่ได้ไปพบเห็นมา และผมอยากจะบันทึกเรื่องราวเหล่านี้ไว้ หากท่านผู้ชมท่านใดดูแล้วไม่ชอบ หรือไม่มีสาระอันใด...ก็ผ่านได้เลยครับ

เริ่มกันที่สนามบินปัตตานี ตามป้ายด้านบนนะครับ

   

ออกเดินทาง

 

ไปกับเครื่องบินลำนี้ c 130 ครับ

  

ภาพบรรยากาศภายในในขณะโดยสาร

 

ในขณะเครื่องปีนไต่ระดับสูงขึ้นไปเรื่อยๆ หลายคนหูอื้อ และตามที่เห็น (แต่ไม่ใช่ไม่อยากมาอีกนะครับ แค่ระยะเวลาสั้นๆเท่านั้นเอง)

 

 คนนี้โชว์ น้ำฟักข้าวกับมังคุด จากบ้านสวน

ถึงแล้วครับ ใช้เวลาแค่ ๑ ชั่วโมง กับ๔๕ นาที

 

    Laughing แต่จะไปไหนต่อ...ติดตามตอนต่อไปครับ สวัสดี. 

ความเห็น

นั่งหันหน้าเข้าหากันครับ ไม่มีโอนเอน และไม่ได้เมาเครื่อง แค่เมายาแก้เมาเครื่องต่างหาก ฮ่าฮ่า

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

โอ C130   โชคดีนะมีบุญ ได้นั่ง อยากนั่งแบบนี้จัง เคยนั่งแต่บินไทย  ไม่สนุกเลย  นั่งแบบรวมกันแบบนี้ สนุกแน่  มีอะไรก็ขนขึ้นไปกินได้ มีแอรโฮสเตส เป้นทหารด้วย

กินอยู่แบบพอเพียง

ก็นับว่าโชคดีครับที่ได้นั่ง หลายอย่างเหมือนพี่เสริฐว่าครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

รอตอนต่อไปค่ะ.....

ปล.ขอบคุณสำหรับสคส.ปีใหม่นะคะ ขอให้ลุงเสินแล้วน้องเก้ มีความสุขมากๆเช่นกันค่ะ....

ขอบคุณครับ...เร็วๆนี้แหละครับ

รับทราบ..เช่นกันครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

เห็นหอบของฝากกันแล้วตื้นตันใจเลยค่ะ

ผมขน๒เที่ยวครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

ซื้อตั๋วที่ไหนครับพี่เสิน

ไม่ได้ซื้อ และไม่มีขายครับ

..โอกาสไม่ได้มีทุกวัน..

 

อย่าหลอกให้อยาก(รู้) แล้วจากไปนานๆ

หน้า