วาระสุดท้าย.....ก็ตายอย่างมีค่า
ไกล้ๆบ้าน (อ.พรหมคีรี จ.นครศรีธรรมราช) มีเกษตรกรอาวุโสที่นับถือกันผู้หนึ่ง เป็นคนแรกๆที่เป็นเกษตรกรผู้ปลูกยางพาราพันธุ์ดีแต่จำชื่อพันธุ์ไม่ได้ ตามคำบอกเล่าของผู้ปลูก ยางแปลงนี้ปลูกด้วยเมล็ด ซึ่งตอนนั้น ต้องเดินทางไปรับเมล็ดพันธุ์ที่จังหวัดสงขลา (ผู้ปลูกเคยบอกปี พ.ศ.ด้วย แต่ผู้เขียนจำไม่ได้) ยางพาราแปลงนี้ได้ตัดโค่นปลูกใหม่เป็นสวนผลไม้ไปเมื่อกว่าสิบปีมาแล้ว แต่ใด้เหลือต้นยางพาราไว้กว่าสิบต้นเพื่อระลึกถึงประวัติความเป็นมาต่างๆประมาณนี้ ทุกต้นขนาดโตเกินโอบและทยอยตายไปหลายต้นแล้ว ผู้เขียนชอบเดินไปในบริเวณนี้บ่อยตามที่มีโอกาส เป็นที่อยู่ของพันธุ์ไม้อิงอาศัยหลายชนิด ที่เห็นในภาพซ้ายมือคือกะเรกะร่อนปากเป็ด ต่ำมาหน่อยชิดขอบล่างคือโฮย่าพันธุ์พื้นเมืองที่ดอกสีเหลืองอ่อนๆ ซึ่งในแถบนี้มีมากเสียจนรู้สึกว่าเป็นวัชพืชไปแล้ว ภาพขวามือบริเวณโคนต้นมีเห็ดขึ้น
ต้นนี้กำลังจะตาย แต่เนื้อไม้ยังมีมูลค่า ราคารับซื้อที่หน้าโรงเลื่อยตอนนี้ประมาณ 2,000.-/ตัน ต้นนี้เจ้าของตกลงราคากับผู้รับซื้อ 2,000.- โดยผู้รับซื้อต้องตัดโค่นและขนส่งเอง แต่การจะล้มต้นไม้ขนาดนี้ซึ่งมีขนาดสูงใหญ่และมีกิ่งก้านสาขามาก การบังคับทิศทางเพื่อให้ไปในทางที่ต้องการเพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหายกับไม้ต้นอื่นไม่ใช่เรื่องง่ายมาดูวิธีกันครับ
ตัวช่วยในการบังคับทิศทางให้ไม้ล้มคือใช้เชือกช่วยดึง แต่การจะเอาเชือกไปผูกที่กิ่งสูงๆมีวิธีที่ง่ายกว่าวิธีปีนขึ้นไป คือใช้หนังสติ๊กยิงวัสดุที่มีน้ำหนักที่แรงดีดของยางหนังสติ๊กพอจะส่งไหว (ใช้หัวเทียนเครื่องตัดหญ้า)ผูกกับสายเอ็นเบ็ดตกปลาเนื่องจากทนแรงดึงสูงและน้ำหนักเบา เมื่อยิงสายเอ็นคล้องกับกิ่งยางพาราที่ต้องการได้แล้วก็เอาปลายข้างหนึ่งผูกกับเชือกเส้นใหญ่ดึงขึ้นไปผูกกับกิ่ง ดึงปลายเชือกอีกด้านไปในทางที่ต้องการ
การบากหน้าไม้ ช่วยให้ล้มไปทางที่ต้องการง่ายขึ้น
ขั้นตอนต่อไปใช้เครื่องเลื่อยตัดเฉือนด้านตรงข้ามกับรอยบากและเชือกที่ผูกดึง ต้นไม้ก็จะล้มไปทางที่ต้องการ แต่งานนี้มีพลาด เสียหายเล็กน้อย ที่เห็นมีรอยเส้นดำๆบนหน้าไม้คือร่องรอยแผลกรีดที่กินเนื้อไม้ ซึ่งเป็นตำหนิที่ทำให้ราคาไม้ยางพาราตก
ตัดซอยเป็นท่อนตามความยาวที่โรงงานแปรรูปกำหนดคือ 105 ซม. ต้นนี้ได้น้ำหนักประมาณเกินสามตันเล็กน้อย
- บล็อกของ ธีระชัย_พรหมคีรี
- อ่าน 8798 ครั้ง

ความเห็น
ป้าเล็ก..อุบล
6 กุมภาพันธ์, 2013 - 18:30
Permalink
Re: วาระสุดท้าย.....ก็ตายอย่างมีค่า
โห..ดีใจด้วยนะ 3ตัน*2พัน=6พัน รู้ไหม บล็อกนี้สร้างบุญ เพราะมีคนอยากปลูกต้นไม่เพิ่มขึ้นแน่นอน บางคนปล่อยที่มรดก ทิ้งร้างเป็น10ปีก็มี
084-167-4671
anongrat2508@hotmail.com
ธีระชัย_พรหมคีรี
6 กุมภาพันธ์, 2013 - 18:56
Permalink
Re: วาระสุดท้าย.....ก็ตายอย่างมีค่า
แต่อายุหลายสิบปีนะครับกว่าจะได้ต้นขนาดนี้ ส่วนเจ้าของต้นไม้ได้แค่ 2,000.- ผู้รับซื้อไปขายที่โรงเลื่อยได้เกินหกพัน แต่ยังมีค่าใช้จ่ายในส่วนของค่าน้ำมันรถ เครื่องเลื่อยโซ่ ค่าคนแบกไม้ขึ้นรถ 2 คน ค่าแรงต่อคนก็หลายร้อย ซึ่งต้องใช้คนที่มีความแกร่งของร่างกายที่เป็นเลิศ เพราะหนักมาก แต่ก็ยังเหลือเป็นกำไรก้อนงามกับการทำงานไม่กี่ชั่วโมงครับ
ดีใจที่เกิดมาเป็นคน จึงเลือกที่จะทำและไม่ทำในสิ่งใดๆใด้ดีกว่า
sblue12
6 กุมภาพันธ์, 2013 - 19:50
Permalink
Re: วาระสุดท้าย.....ก็ตายอย่างมีค่า
เคยสงสัยว่าทำไมต้นยางที่กรีดถึงเนื้อไม้ เค้าให้ราคาไม่ดี น่าจะเป็นเพราะคุณภาพไม้ที่ได้นี่เอง (สงสัยความชื้น เชื้อรา ซึมเข้าไปในเนื้อไม้เลยทำให้เนื้อไม้มีเส้นสีดำ)
"ไม่มีอะไรอยู่กับที่ ถ้าเราไม่หยุดเดิน"
ธีระชัย_พรหมคีรี
6 กุมภาพันธ์, 2013 - 20:05
Permalink
Re: วาระสุดท้าย.....ก็ตายอย่างมีค่า
การกรีดถึงเนื้อไม้หมายถึงการกรีดลึกตัดส่วนที่เรียกว่าเยื่อเจริญ(จุดต่อระหว่างเปลือกและเนื้อไม้)ออกไปหมด การงอกของเนื้อใหม่มาปิดทับแผลกรีดจึงต้องงอกจากด้านข้างโดยรอบมาปิดทับ รอยเส้นดำๆคงเป็นเซลเนื้อไม้ที่ตายแล้วและถูกเนื้อใหม่ที่งอกจากด้านข้างมาปิดไว้ ผมเข้าใจอย่างนี้ครับ เป็นเพียงความเห็นส่วนตัว ต้องค้นคว้าเพิ่มเติม หรือผู้ที่รู้จริงช่วยยืนยันด้วยครับ
ดีใจที่เกิดมาเป็นคน จึงเลือกที่จะทำและไม่ทำในสิ่งใดๆใด้ดีกว่า
OOD
6 กุมภาพันธ์, 2013 - 20:09
Permalink
Re: วาระสุดท้าย.....ก็ตายอย่างมีค่า
ของทุกอย่างมีค่าอยู่ในตัวเอง... เรานำมาใช้ให้คุ้มค่าหรือยัง
ธีระชัย_พรหมคีรี
6 กุมภาพันธ์, 2013 - 20:29
Permalink
Re: วาระสุดท้าย.....ก็ตายอย่างมีค่า
ครับคุณอ้อด ขอชื่นชมในกิจกรรมที่อุบลฯนะครับ
ดีใจที่เกิดมาเป็นคน จึงเลือกที่จะทำและไม่ทำในสิ่งใดๆใด้ดีกว่า
แจ้ว
6 กุมภาพันธ์, 2013 - 21:21
Permalink
Re: วาระสุดท้าย.....ก็ตายอย่างมีค่า
งานแบบนี้คนจบ ป.โท ก็ทำไม่ได้ ต้องอาศัยประสบการณ์เต็ม ๆ
ธีระชัย_พรหมคีรี
6 กุมภาพันธ์, 2013 - 23:18
Permalink
Re: วาระสุดท้าย.....ก็ตายอย่างมีค่า
ถูกต้องครับน้องแจ้ว คนที่ชำนาญจะดูหน้าไม้แม่นยำมากครับ
ดีใจที่เกิดมาเป็นคน จึงเลือกที่จะทำและไม่ทำในสิ่งใดๆใด้ดีกว่า
เกิดกับหมอตำแย
6 กุมภาพันธ์, 2013 - 23:33
Permalink
Re: วาระสุดท้าย.....ก็ตายอย่างมีค่า
ชำนาญจังคนถือปางนู
sudjai_waitong@hotmail.com
0805401058
ธีระชัย_พรหมคีรี
7 กุมภาพันธ์, 2013 - 00:38
Permalink
Re: วาระสุดท้าย.....ก็ตายอย่างมีค่า
เคยเล่นหรือ หาไปให้ซักอันเอาไหม
ดีใจที่เกิดมาเป็นคน จึงเลือกที่จะทำและไม่ทำในสิ่งใดๆใด้ดีกว่า
หน้า