วาระสุดท้าย.....ก็ตายอย่างมีค่า

หมวดหมู่ของบล็อก: 

                                                                     

             

              ไกล้ๆบ้าน (อ.พรหมคีรี จ.นครศรีธรรมราช) มีเกษตรกรอาวุโสที่นับถือกันผู้หนึ่ง  เป็นคนแรกๆที่เป็นเกษตรกรผู้ปลูกยางพาราพันธุ์ดีแต่จำชื่อพันธุ์ไม่ได้  ตามคำบอกเล่าของผู้ปลูก ยางแปลงนี้ปลูกด้วยเมล็ด  ซึ่งตอนนั้น ต้องเดินทางไปรับเมล็ดพันธุ์ที่จังหวัดสงขลา (ผู้ปลูกเคยบอกปี พ.ศ.ด้วย แต่ผู้เขียนจำไม่ได้)  ยางพาราแปลงนี้ได้ตัดโค่นปลูกใหม่เป็นสวนผลไม้ไปเมื่อกว่าสิบปีมาแล้ว  แต่ใด้เหลือต้นยางพาราไว้กว่าสิบต้นเพื่อระลึกถึงประวัติความเป็นมาต่างๆประมาณนี้  ทุกต้นขนาดโตเกินโอบและทยอยตายไปหลายต้นแล้ว  ผู้เขียนชอบเดินไปในบริเวณนี้บ่อยตามที่มีโอกาส  เป็นที่อยู่ของพันธุ์ไม้อิงอาศัยหลายชนิด  ที่เห็นในภาพซ้ายมือคือกะเรกะร่อนปากเป็ด  ต่ำมาหน่อยชิดขอบล่างคือโฮย่าพันธุ์พื้นเมืองที่ดอกสีเหลืองอ่อนๆ  ซึ่งในแถบนี้มีมากเสียจนรู้สึกว่าเป็นวัชพืชไปแล้ว  ภาพขวามือบริเวณโคนต้นมีเห็ดขึ้น

           ต้นนี้กำลังจะตาย  แต่เนื้อไม้ยังมีมูลค่า  ราคารับซื้อที่หน้าโรงเลื่อยตอนนี้ประมาณ 2,000.-/ตัน  ต้นนี้เจ้าของตกลงราคากับผู้รับซื้อ 2,000.- โดยผู้รับซื้อต้องตัดโค่นและขนส่งเอง  แต่การจะล้มต้นไม้ขนาดนี้ซึ่งมีขนาดสูงใหญ่และมีกิ่งก้านสาขามาก  การบังคับทิศทางเพื่อให้ไปในทางที่ต้องการเพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหายกับไม้ต้นอื่นไม่ใช่เรื่องง่ายมาดูวิธีกันครับ

         

        

                                                 

          ตัวช่วยในการบังคับทิศทางให้ไม้ล้มคือใช้เชือกช่วยดึง  แต่การจะเอาเชือกไปผูกที่กิ่งสูงๆมีวิธีที่ง่ายกว่าวิธีปีนขึ้นไป  คือใช้หนังสติ๊กยิงวัสดุที่มีน้ำหนักที่แรงดีดของยางหนังสติ๊กพอจะส่งไหว (ใช้หัวเทียนเครื่องตัดหญ้า)ผูกกับสายเอ็นเบ็ดตกปลาเนื่องจากทนแรงดึงสูงและน้ำหนักเบา  เมื่อยิงสายเอ็นคล้องกับกิ่งยางพาราที่ต้องการได้แล้วก็เอาปลายข้างหนึ่งผูกกับเชือกเส้นใหญ่ดึงขึ้นไปผูกกับกิ่ง  ดึงปลายเชือกอีกด้านไปในทางที่ต้องการ

         

                                                 

                                                                   การบากหน้าไม้  ช่วยให้ล้มไปทางที่ต้องการง่ายขึ้น

         

         

         

         ขั้นตอนต่อไปใช้เครื่องเลื่อยตัดเฉือนด้านตรงข้ามกับรอยบากและเชือกที่ผูกดึง  ต้นไม้ก็จะล้มไปทางที่ต้องการ  แต่งานนี้มีพลาด  เสียหายเล็กน้อย ที่เห็นมีรอยเส้นดำๆบนหน้าไม้คือร่องรอยแผลกรีดที่กินเนื้อไม้  ซึ่งเป็นตำหนิที่ทำให้ราคาไม้ยางพาราตก

 

                                              

           

           ตัดซอยเป็นท่อนตามความยาวที่โรงงานแปรรูปกำหนดคือ 105 ซม.  ต้นนี้ได้น้ำหนักประมาณเกินสามตันเล็กน้อย

 

 

 

                                                                                                       

ความเห็น

โห..ดีใจด้วยนะ   3ตัน*2พัน=6พัน  รู้ไหม  บล็อกนี้สร้างบุญ  เพราะมีคนอยากปลูกต้นไม่เพิ่มขึ้นแน่นอน  บางคนปล่อยที่มรดก ทิ้งร้างเป็น10ปีก็มี

           แต่อายุหลายสิบปีนะครับกว่าจะได้ต้นขนาดนี้  ส่วนเจ้าของต้นไม้ได้แค่  2,000.-   ผู้รับซื้อไปขายที่โรงเลื่อยได้เกินหกพัน  แต่ยังมีค่าใช้จ่ายในส่วนของค่าน้ำมันรถ  เครื่องเลื่อยโซ่  ค่าคนแบกไม้ขึ้นรถ  2  คน  ค่าแรงต่อคนก็หลายร้อย ซึ่งต้องใช้คนที่มีความแกร่งของร่างกายที่เป็นเลิศ  เพราะหนักมาก  แต่ก็ยังเหลือเป็นกำไรก้อนงามกับการทำงานไม่กี่ชั่วโมงครับ

ดีใจที่เกิดมาเป็นคน  จึงเลือกที่จะทำและไม่ทำในสิ่งใดๆใด้ดีกว่า

เคยสงสัยว่าทำไมต้นยางที่กรีดถึงเนื้อไม้ เค้าให้ราคาไม่ดี น่าจะเป็นเพราะคุณภาพไม้ที่ได้นี่เอง  (สงสัยความชื้น เชื้อรา ซึมเข้าไปในเนื้อไม้เลยทำให้เนื้อไม้มีเส้นสีดำ)

 

 

 

"ไม่มีอะไรอยู่กับที่ ถ้าเราไม่หยุดเดิน"

           การกรีดถึงเนื้อไม้หมายถึงการกรีดลึกตัดส่วนที่เรียกว่าเยื่อเจริญ(จุดต่อระหว่างเปลือกและเนื้อไม้)ออกไปหมด  การงอกของเนื้อใหม่มาปิดทับแผลกรีดจึงต้องงอกจากด้านข้างโดยรอบมาปิดทับ  รอยเส้นดำๆคงเป็นเซลเนื้อไม้ที่ตายแล้วและถูกเนื้อใหม่ที่งอกจากด้านข้างมาปิดไว้  ผมเข้าใจอย่างนี้ครับ  เป็นเพียงความเห็นส่วนตัว  ต้องค้นคว้าเพิ่มเติม  หรือผู้ที่รู้จริงช่วยยืนยันด้วยครับ

ดีใจที่เกิดมาเป็นคน  จึงเลือกที่จะทำและไม่ทำในสิ่งใดๆใด้ดีกว่า

ของทุกอย่างมีค่าอยู่ในตัวเอง... เรานำมาใช้ให้คุ้มค่าหรือยัง

         ครับคุณอ้อด  ขอชื่นชมในกิจกรรมที่อุบลฯนะครับ

ดีใจที่เกิดมาเป็นคน  จึงเลือกที่จะทำและไม่ทำในสิ่งใดๆใด้ดีกว่า

งานแบบนี้คนจบ ป.โท ก็ทำไม่ได้ ต้องอาศัยประสบการณ์เต็ม ๆ

      ถูกต้องครับน้องแจ้ว  คนที่ชำนาญจะดูหน้าไม้แม่นยำมากครับ

ดีใจที่เกิดมาเป็นคน  จึงเลือกที่จะทำและไม่ทำในสิ่งใดๆใด้ดีกว่า

ชำนาญจังคนถือปางนู

sudjai_waitong@hotmail.com
     0805401058

     เคยเล่นหรือ  หาไปให้ซักอันเอาไหม

ดีใจที่เกิดมาเป็นคน  จึงเลือกที่จะทำและไม่ทำในสิ่งใดๆใด้ดีกว่า

หน้า