ของหวาน ... ฤดูนี้ ?

     อาหารไทย ๆ ... ไม่ว่าจะ เป็นอาหาร คาว หรือ หวาน ... ล้วนสอดคล้องกับพื้นฐาน ปัจจัยเอื้อแห่งธรรมชาติ ... บ่ง ถึงความฉลาด ในการสร้าง องค์ความรู้ที่จะอยู่ร่วมกันกับธรรมชาติอย่าง ไม่ต้องแบกทุกข์มากนัก ... ของบรรพบุรุษ

        อาหารสำรับหนึ่ง  ... ปรุงแล้ว ทานไม่หมด ... ยังสามารถ พลิกแพลง ดัดแปลง แต่ง เติม ไปสู่สำรับอื่น ๆ ชวนกินได้ไม่เบื่อ ... ตามปัจจัยเอื้อ ที่คว้าหาได้ ....

     แม้ ... ของค้าง ...ก็ยังนำมาเปลี่ยน รูปโฉม ... รสชาติ .... สนองลิ้น ได้ไม่เลว ... ก็ลองดู ขนมง่าย ๆ เหล่านี้ ซีครับ เช่น ... ข้าวตู ... หรือ ขนมครก ... ฯลฯ

     ที่จะนำเสนอวันนี้ ... ก็เป็นอีกเมนูหนึ่ง ซึ่งปรกติ ก็มีพระเอกตัวยืนโรง อยู่แล้ว ... คือ

            “ข้าวเหนียวมูน”

     ซึ่งก็เป็นที่ทราบกัน อยู่ ว่า ... พระเอกรายนี้ แสดงได้หลาย ๆ เรื่อง ... แต่นางเอง ก็เปลี่ยนไปตามท้องเรื่อง ล่ะครับ ... ตามดูกันเอาเอง นะคร้าบบบบ ...

     แต่วันนี้ ... ขอนำเสนอ บทบาทของเขา ที่เข้า “จอตา” บ่อยใน ฤดูนี้ ...ครับ

         เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวาน (23 เม.ย. 2556) ไปชำระหนี้สิน ... ที่ห้างแห่งหนึ่ง ... เสร็จสิ้นภาระหลัก ... เดินเข้า ซุปเปอร์มาเกต ... ผ่าน แผงผลไม้ ... ได้กลิ่น ?

            เหลียวหา ต้นตอแห่งกลิ่น ...

     อ้อ ... เจ้านิ่เอง ... ขยับเข้าไปใกล้ มองป้าย

          “มะม่วงมหาชนก” ...

     ใจไม่ติดที่ขื่อ ... วิ่งตามกลิ่นมะม่วง ... ไกลไปแล้ว

    มีเสียงเสนอ ... เพิ่มเติม

    อกร่อง ... น้ำดอกไม้ ... เขียวเสวย

        จัดให้ ...

      กลับถึงบ้าน ...

    ข้าวเหนียว ... ใส่กะละมัง ... ล้าง ๆ ๆ ๆ ... จนน้ำใส

     แช่พักไว้ ... แกล้งลืม 1 คืน

    เช้า ... นำมาล้างซ้ำ ... แต่ไม่ขัดสารส้ม ...

    ไม่เอาสวย (จริง ๆ แล้วขี้เกียจ) ...

    สะเด็ดน้ำ ... ใส่หวด ... นึ่ง

     ระหว่างรอ ... ข้าวเหนียวสุก ...

     เตรียมกะทิ ... ที่จริงก็ไม่ต้องทำอะไรหรอกครับ ... แค่ไปหยิบจากตู้ เก็บเสบียง ก็เท่านั้นเอง

    ตัดมุมกล่อง ... เทใส่หม้อ ... ที่จริงเทใส่อะไรก็ได้ ตามที่หาได้ ... อย่าเททิ้งซะก็แล้วกัน

    เอาวัสดุปรุงรส ... ก็ไม่มีอะไรมากครับ ... น้ำตาลทราย ... ข้าพเจ้าใช้สีรำ ... มูลแล้วไม่สวย ก็ช่าง

           กับเกลือ

     ได้มาแล้ว ... ใส่ลงในกะทิ .... ชอบหวาน ... ชอบเค็ม ... อะไรนำ ... ทำชิมเอง

    ชิมรส ... ถูกรัดดวง (ได้ตามชอบ) ...

    ตัก แบ่ง ส่วนหนึ่งไว้ ปรุงน้ำราด ... (โปรดอย่าเข้ใจว่า .. สีลุงตกใส่ ... สีน้ำตาลที่ใช้ครับ)

    ชอบแฉะ ... เก็บไว้เยอะหน่อย ... ชอบแห้ง เก็บไว้น้อย ๆ ก็พอ

     กะทิส่วนที่เหลือ ... พอข้าวเหนียวสุกทั่ว ... ยกมาตักใส่ลงไปทั้ง ๆ ที่กำลังร้อน ...

     ปริมาณ ... ต้องการ เท่าไร ใส่เท่านั้น แต่ถ้ามากไป ไม่มัน นะจะขอบอก ... น้อยไป ก็จะแฉะ

     เอา เสมอ ๆ พอดี อย่างที่เห็นนี่แหละ  .... แล้วปิดฝา พักไว้

    ข้าวเหนียว ที่เหลือจากการมูน ... เกลี่ยพออุ่น หมดไอ เอาใส กระติบ .... ไว้

     ระหว่างรอ ข้าวเหนียวได้ที่ ... หันมาจัดการ น้ำราด ...

     ค้นแป้ง ข้าวเจ้า ... แป้งข้าวโพด ... ไม่เจอ ... เลยใช้

     เจ้านี่ แทน ... แป้งท้าว ... ครับ

     ตักประมาณ 2 ช้อนแกง ... ใส่หม้อ เติมน้ำ 1 แก้ว ... ยกตั้งไฟอ่อน ๆ ... คนเรื่อย ๆ ...

     พอแป้ง เริ่มใส .... นำกะทิที่แบ่งไว้ ใส่ตามลงไป ... คนเข้ากัน ดูพอเดือด ... หรือ ข้น ตามชอบ ปิดไฟ ...

     แค่นี้ ... ก็มีน้ำราดแล้วครับ

    ติ๊ก ตอก ... ติ๊ก ตอก .... 20 นาที ..... ผ่านไป ...

        เปิดฝากหม้อข้าวเหนียว ....

    อ้า อา า า .... มันแปลงร่าง เป็น ... ข้าวเหนียวมุนแล้ว ครับ

             ตักใส่จาน ...

         จัดหาคู่ ตุนาหงัน ... ให้

     ฤดูนี้ ... ที่สมน้ำ สมเนื้อ ... ก็ต้องมะม่วงครับ ... 

                      นี่ไง ... !

ข้าพเจ้า ทำไว้น้อย .... ไม่ชวนใครล่ะ ... อยากทานก็ ... ไปทำเอาเอง