เชิญชวนแสดงความคิดเห็นเนื่องในโอกาสครบรอบ 6 ปี

ถามว่ารู้จักเว็บฯ นี้ได้อย่างไร ตอบว่าเปิดหาเว็บเกี่ยวกับการเกษตร และแบบพอเพียงตามแนวพ่อหลวงของเรา จึงมาพบเว็บนี้ เลยอ่านมาเรื่อยๆ แล้วได้สมัครเป็นสมาชิก แต่ก็ยังไม่ได้แสดงความคิดเห็น และยังไม่เคยเขียนบล็อค พอดี ผู้ใหญ่โส ลงวิธีการเขียนบล็อค จึงหัดเขียน ถามเรื่องเกษตร ที่ต้องการรู้ และได้รับคำปรึกษาที่ดี มีการแจกเมล็ดพันธุ์ และส่งการบ้านกัน ,มีหลายสิ่งหลายอย่างให้ได้อ่านหาความรู้ ได้ทดลอง ทำให้รู้สึกว่าเว็บฯนี้มีประโยชน์ กับคนทั่วไปและเด็กรุ่นใหม่ที่ควรเข้ามาหาความรู้  ถึงแม้ว่าความฝันที่จะกลับไปทำสวนทำไร่ ในที่ดินของตัวเองยังไม่มีโอกาสได้กลับไปทำตามฝัน แต่ก็ได้รับความรู้ รู้จักสมาชิกที่มีสวน มีไร่ มีการแบ่งปัน สร้างสรรค์ พอเพียง ตามคำขวัญเว็บบ้านสวนพอเพียง  กับ 5ปี 4เดือน 2วัน นี้ขอให้สมาชิกทุกท่านมีความสุขสมหวังในสิ่งที่ทำตามความฝันของตัวเอง กับบ้านสวนพอเพียง ครับ

ขอบคุณผู้ก่อตั้ง คณะกรรมการ รุ่นพี่ รุ่นน้องทุกคนครับ  ที่ทำให้ผมได้รับความรู้ และ มีความสุขทุกครั้งที่ได้ชมผลงานของทุกคนและได้นำความรู้ความคิดของท่านทั้งหลายมาปรับใช้ในการดำรงชีวิตแบบพอเพียงของผมและยังได้นำความรู้ไปเผยแพร่ต่อให้กับเพื่อน ๆ อีกหลายคนไม่สิ้นสุด

สวัสดีค่ะ สมช.ทุกท่าน เริ่มจากการเข้าหาเวปที่เกี่ยวกับการเกษตร และได้มาพบเวปนี้ที่ให้ความรู้ทั้งการเกษตรและแนวทางการดำเนินชีวิตในแบบที่เราสนใจ คือคามหลักเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง หลังจากนั้นก็สมัครเป็นสมาชิกแล้วก็ติดตามอ่านบล็อคของทุกท่านเรื่อย ๆ ขอบคุณสำหรับมิตรภาพ การแบ่งปัน ความรัก ความอบอุ่นเสมือนญาติ และความรู้ ขอบคุณจากใจจริง ๆ ค่ะ ปีนี้ไม่มีโอกาสได้ไปร่วมงานทั้ง ๆ ที่นัดหมายกับเพื่อสมช. ท่านอื่นไว้แล้ว แต่ปีหน้าตั้งใจแล้วจะไปให้ได้ค่ะ อยากพบอยากเจอหลาย ๆ ท่าน ที่เป็นแรงบันดาลใจแบบอย่างให้เราได้เดินตามค่ะ

       ๘ มิถุนา๕๓ผมเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้  ซึ่งที่มา ดูเหมือนจะไม่ต่างกับใครหลายคน คือเดินทางค้นคว้าหาสิ่งที่อยากรู้อยากเห็น จนมาพบบ้านหลังนี้ 

       ขอเล่าย้อนหลังสักนิด จากชีวิตเด็กท้องนาโตมากับวัวควายในทุ่ง อีกเสี้ยวส่วนหนึ่งของชีวิตอยู่กับย่ามาแต่เด็ก กินผักจากไร่กินใบไม้จากป่า หาหอยหาปลาจากนาจากหนองคลองบึง ได้สัมผัสพืชผักจากธรรมชาติมาตลอด ก็พอจะมีความรู้ทางนี้อยู่บ้าง ณ เวลาหนึ่งได้เห็นความเปลี่ยนแปลงในแหล่งทำมาหากินของคนในชุมชน ป่าธรรมชาติก็เริ่มหายไป พืชผักในธรรมชาติก็หายไป มีแต่พืชเชิงเดี่ยวเข้ามาแทนที่ ประจวบกับในเวลานั้นต้องไปศึกษาเล่าเรียน ได้ความรู้มาบ้างก็เพียงเล็กน้อยพอได้ทำงานประจำ แต่วิถีชีวิตแบบมนุษย์เงินเดือนก็ย่อมหนีไม่พ้นที่บางเส้นทางถูกปิดตาย เวลาส่วนตัว รวมถึงเรื่องอาหารการกินโดยเฉพาะพืชผักป่า ผักพื้นบ้านที่กินมาแต่เด็กก็ไม่มีเวลาที่จะไปหาได้จากที่เหลืออยู่น้อยนิดจากป่าธรรมชาติ  ในทุกๆวันกลับถึงบ้านก็ค่ำแล้ว  แต่เส้นทางที่ให้ผมเลือกเดินก็ยังพอมี จากที่ทางที่มีอยู่บ้างเล็กน้อยกับเวลาวันหยุดจากงานประจำรวมทั้งยามค่ำคืนใต้แสงไฟชายคาบ้าน ผมเริ่มเคลื่อนย้ายไม้บางชนิด รวมทั้งพืชผักเหล่านั้นจากป่ามาไว้ในสวนข้างบ้าน เพราะในอนาคตเล็งเห็นแล้วว่าสูญพันธุ์แน่นอน ขอยกตัวอย่างเล็กน้อย เช่น กะพ้อ ชุมไกร ตาเป็ดตาไก่ ย่านาง ข่าป่าหรือข่าลิง รวมถึงเฟิร์นตีนนกยูงไม้ระดับเกือบชั้นล่างสุดผมก็ไม่อยากให้หายไป  มีคนถามว่า ปลูกทำไม ในป่ายังหาได้ ปลูกให้รก ไปหาเอาเดี๋ยวเดียวก็ได้ เอาพื้นที่ปลูกอย่างอื่นดีกว่าที่ให้รายได้สูงๆ ผมไม่อยากโต้เถียงกับใครและก็ไม่อยากเล่ายาวนัก ขอเดินตามใจตัวเอง จากพืชผักต้นไม้น้อยชนิดก็เพิ่มเป็นหลายชนิด แต่ละชนิดก็เพิ่มปริมาณมากขึ้นตามกระบวนการของธรรมชาติ จากความตั้งใจแรกๆปลูกไว้เพื่อกิน  ก็เหลือกิน กินไม่ทันก็แบ่งปันคนรอบข้าง ข้างบ้าน ที่ทำงาน วัด บางอย่างก็แบ่งขายเอารายได้เล็กๆน้อยๆก็ถือว่ากำไรแล้ว จากที่เล่ามาจะว่าเพียงพอแล้วก็หาใช่ไม่ เพราะเพียงแค่ใกล้ตัวเท่านั้นเอง  ประเทศไทยกว้างใหญ่นัก ไม้ในถิ่นอื่นๆอีกมาก ที่ยังไม่รู้จัก จึงสืบเสาะหาจนมาพบบ้านหลังนี้ บ้านที่มีคนคุยเรื่องราวเกี่ยวกับต้นไม้ ปลูกผักไร้สารเคมี ชอบใจนัก แอบคิดว่าเราน่าจะช่วยอะไรเขาได้บ้างจากสิ่งที่เรามี ได้ใจก็ให้ใจ โดยไม่ลังเลลงสมัครเป็นสมาชิกทันที ณ วันนั้นถึงวันนี้รวมเวลา ๔ ปี ๔ เดือน กับ ๑๖ วัน

       “ อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่น “ สำนวนสุภาษิตไทยสำนวนนี้ผมชอบมาก ใช้ได้ดีเสมอ ไปอยู่ที่ไหนใครก็ไม่รังเกียจ  อยู่บ้านหลังนี้มีอะไรที่ผมพอจะแบ่งปันได้ผมก็ทำ ไม่เฉพาะแต่เรื่องเมล็ดพันธุ์พืชเท่านั้น เรื่องอื่นๆทั่วไปก็ยินดี ยกเว้นเรื่องเงินมีไม่มากเหมือนกัน ฮ่า.. ทำด้วยใจที่อยากให้จริงๆครับ สมาชิกใกล้ไกลหากมีเวลามีโอกาสผมจะไปหา ไปเยี่ยมเยือน หลายปีที่ผ่านมาไปมาหลายพื้นที่

                            ภาคใต้

วันเกิดเวบครั้งแรกที่บ้านผู้ใหญ่โส จ.ตรัง

ที่บ้านปัตตานี

ที่บ้านประธานแจ้ว

วันเกิดเวบครั้งที่ ๓ ใกล้บ้านประธานแจ้ว จ.พัทลุง

วันเกิดเวบครั้งที่ ๔ ที่หนำตาซ่ง จ.สงขลา

                            ภาคกลาง

นนทบุรี

สุพรรณบุรี

ฉะเชิงเทรา

ราชบุรี

นครนายก

                            ภาคอีสาน

นครราชสีมา

อุบลราชธานี

                            ภาคเหนือ

นครสวรรค์

กำแพงเพชร

วันเกิดเวบครั้งล่าสุดครั้งที่ ๕ ที่อุทยานนกน้ำคูขุด จ.สงขลา

จากการได้เดินทางไปพบปะสมาชิกมากมาย อาจมีคำถาม

http://www.bansuanporpeang.com/node/14106

http://www.bansuanporpeang.com/node/14109

       บ้านนี้มีรักครับ ที่เรานับถือกันเหมือน พี่ เพื่อน น้องและหลาน มิตรภาพมากมาย มีรักที่จะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ก้าวเดินไปด้วยกันบนพื้นฐานของความพอเพียง

       ในโอกาสบ้านสวนฯครบรอบ ๖ ปี อยากให้พวกเราช่วยกันรักษามิตรภาพดีๆเหล่านี้ไว้ ปลูกผักกินเอง พึ่งพาตัวเองให้มากๆขึ้น อย่างน้อยทุกคนก็จะมีสุขภาพ กาย-ใจ ที่แข็งแรงตลอดไป

       ขอบคุณทุกท่านที่ทำให้มีวันนี้ ขอบคุณบ้านสวนที่ให้เป็นที่อาศัย ขอให้บ้านหลังนี้อยู่คู่สังคมโลกออนไลน์ต่อไป อีกนานเท่านาน.

สวัสดีครับ สมาชิกบ้านสวนที่น่ารักทุกท่าน ผมเองก็หลงเข้ามาในบ้านสวนครับแล้วหาทางออกไม่เจอ ต้องติดแง็กอยู่บ้านสวน แต่ช่วงนี้งดออกสื่อครับได้แค่ แอบอ่าน ว่างนานๆๆก่อนจะแวะมาร่ายยาวนะครับ

ผมเข้าเป็นสมาชิกบ้านหลังนี้ ได้3 ปี6เดือน ก็จากที่ผมเองทำเรื่องการเกษตรอยู่แล้ว มีความรู้บ้างและอยากบอกกับทุกๆคนให้รู้ถึงภาคการเกษตรว่าทำแล้วมันได้อะไร ดีอย่างไร โดยเฉพาะตามแนวทางหลักการสอนของในหลวงที่ให้ไว้ ต้องขอบคุณป้าเล็ก...และเพื่อนๆทุกคนที่ทำให้ผมมีวันนี้ ได้เป็นตัวแทนจังหวัด2ปีซ้อนในหลักสูตร Smart Farmer ปี56  และYoung Smart Farmerต้นแบบปี57 ของกรมส่งเสริมการเกษตรซึ่งให้จังหวัดละ1คน และในปี58ก็ได้รับคัดเลือกให้เป็นปราชญ์ชาวบ้านของจังหวัดราชบุรี ก็อยากให้พวกเราทำและดำรงไว้ซึ่งข้าวปลาอาหารที่เราได้กินเป็นยารักษา ดูแลสุขภาพ เพื่อตนเอง ครอบครัว และคนที่เรารัก...

มาเป็นคนสุดท้ายเลยมั้งเรานี่..พยายามอยู่ตั้งนานก็เข้าไม่ได้ ทำให้ต้องสร้างใหม่..ไม่ว่ากันนะคะ

ปกติก็ชอบปลูกต้นไม้ และพืชผักต่างๆ แต่จะเป็นประเภทปลูกแบบตามใจฉัน คือชอบหรืออยากกินอะไรก็ปลูก ปลูกเมื่อมีเวลาว่างและขยัน  ถ้างานยุ่งมากก็ไม่ค่อยได้ปลูกและดูแลเอาใจใส่สักเท่าไหร่ จะเรียกว่าทำสวนเป็นงานอดิเรกก็ได้ บางวันเลิกงานมา 4-5 ทุ่ม แล้วมาปลูกผักก็เคยทำ ปลูกผักแก้เครียดว่างั้นเหอะ เล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนก็หาว่าบ้า ดึกดื่นเที่ยงคืนไม่รู้จักพักผ่อน แต่มานั่งปลูกผัก ก็ไม่ได้มีข้อห้ามอะไรนี่นา ว่าต้องปลูกช่วงเวลาไหน แต่เอ๊ะ หรือว่าเราจะเพี้ยนไปจริงๆ...

เนื่องจากพี้นที่ในการปลูกมีจำกัด พืชผักและต้นไม้ที่บ้านบางต้นก็ตาย บางต้นไม่ตายแต่ก็ไม่โต เพราะว่าโดนอัดอยู่ในกระถาง เห็นแล้วก็สงสารเหมือนกัน...

รู้จักกับเวปบ้านสวนตอนไหน....หลายปีก่อนได้ดูรายการตอนเช้าทางช่อง ไทยบีพีเอส ที่มีสมาชิกบ้านสวนมาออกรายการ และพิธีกรพูดถึงผู้ใหญ่โสทร และเวปบ้านสวนพอเพียง ก็เข้าไปเยี่ยมชมและสมัครเป็นสมาชิกตั้งแต่นั้นมา ระยะเวลาที่เป็นสมาชิก ก็นานแล้วนะแต่ไม่ค่อยได้เขียนบล็อค... เป็นนักอ่านที่ดี คืออ่านทุกๆวัน ก่อนจะเริ่มทำงานประจำจะต้องเปิดเวปบ้านสวนก่อน อ่านทุกบล็อคทุกคอมเม้นต์ ของเพื่อนสมาชิก รู้จักสมาชิกในเวปแทบจะทุกคน แต่เขาจะรู้จักเราหรือเปล่าอันนี้ก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน เพราะเราเองก็ไม่ค่อยได้คอมเม้นต์ใครเขาเท่าไหร่... ไม่อยากให้ใครเขารู้ว่าเราแอบเบียดบังเวลางาน..บางครั้งก็ลืมรหัสผ่าน...ประกอบกับคอมฯ ที่บริษัทระบบความปลอดภัยแน่นหนามาก ล๊อคอินบ้านสวนทีไรเป็นต้องเด้งออกมาทุกที ก็เลยไม่ค่อยได้ออนไลน์ ...ส่วนมากจะเข้ามาอ่านและเก็บเกี่ยวความรู้ เตรียมความพร้อมเอาไว้ เมื่อไหร่ออกจากงานและกลับไปอยู่บ้านที่พัทลุงคงจะได้ปลูกพืชผักต้นไม้ทุกอย่างที่อยากจะปลูก...

หลังจากที่เป็นสมาชิก ก็ได้รู้จักและพบปะกับเพื่อนๆ  มากขึ้น ถ้ามีการนัดพบปะสมาชิกโซนต่าง  ถ้าการเดินทางไม่ไกลมากนัก และไม่ติดธุระส่วนมากก็จะไปร่วมพบปะ สังสรรค์เฮฮา กับเพื่อนสมาชิก แต่ไม่ขอรับการบ้าน เนื่องจากพื้นที่ปลูกมีจำกัด เปิดโอกาสให้สมาชิกที่พร้อมกว่า...

บ้านสวนพอเพียงเปรียบเสมือนครอบครัวใหญ่ ที่มีสมาชิกมากมาย.. รักใคร่สามัคคี และเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ซึ่งกันและกัน ยิ่งได้ไปร่วมงานวันเกิดเวปที่สงขลา ก็ยิ่งรู้สึกว่ารักและผูกพันกันมากขึ้น และตั้งใจว่าจะไปร่วมงานวันเกิดเวปอีกในปีต่อๆไป....

ขอขอบคุณน้องโสทรที่ได้สร้างสรรค์สิ่งดีๆ แก่พวกเราทุกๆ คน และขอบคุณสำหรับมิตรภาพอันอบอุ่นที่พี่ๆน้องๆ บ้านสวนพอเพียงมีให้แก่กัน....ขอให้เวปบ้านสวนพอเพียงและสมาชิกทุกคนอยู่เคียงคู่กันไปนานๆ.... 

สวัสดีค่ะ สมช.บ้านสวนพอเพียงทุกท่าน

หายไปนานกลับมาอีกที บ้านสวยขึ้นมากเลยค่ะ

วันนี้ต้นเดือนแล้ว เลยกำหนดวันที่ให้เขียนความประทับใจแล้ว

แต่อยากเล่าค่ะ ขออนุญาตนะคะ

ดิฉันค้นพบเวปบ้านสวนพอเพียงด้วย google ตอนที่ยังทำงานประจำอยู่กรุงเทพ

ตอนนั้นคิดไว้ตลอดเวลาว่ากรุงเทพนี้ไม่ใช่บ้านฉัน

บ้านฉันคือบ้านนอก บ้านที่เกิดมาต่างหากล่ะ

ประมาณว่าตัวอยู่กรุงเทพ แต่ใจอยู่บ้านเกิดตลอดเวลา

ถ้าว่างก็จะเข้ามาอ่านหาความรู้เรื่องการปลูกผักของสมชท่านอื่นอยู่เสมอ

แล้วก็ฝันอยากมีสวนผักของตัวเอง

จนถึงวันที่ได้ย้ายกลับมาอยู่บ้านเกิด ความฝันก็เป็นความจริงค่ะ

สมัครเป็นสมาชิกทันที ตอนนี้ครบ 1ปี 1เดือนแล้วค่ะ

ได้ลงมือปลูกผักทานเอง มีความสุขมากๆ

ประทับใจกับน้ำใจของเพื่อนสมาชิกและพี่ๆในบ้านสวนมากค่ะ

ทุกคนต้อนรับอย่างอบอุ่น ได้รับเมล็ดพันธุ์มากมาย ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จักหน้าตากันมาก่อน

ฝันอยากจะไปร่วมงานวันเกิดเวปสักครั้งค่ะ เอาไว้พร้อมกว่านี้หน่อยนะคะ

การบ้านไม่ค่อยได้ส่งเลยค่ะ แต่เมล็ดที่ได้รับเอาลงปลูกหมด

แล้วก็ถ่ายรูปเก็บไว้แล้ว รอเวลามาเขียนส่งอีกที

ขออวยพรให้เวปอยู่คู่กับพวกเราไปอีกนานแสนนานค่ะ

และขอให้เพื่อนสมาชิกทุกคนสุขภาพแข็งแรง จากผักที่ปลูกเองค่ะ

ขอให้มิตรภาพดีๆอย่างนี้ยั่งยืนตลอดไป

ยิ่งให้ยิ่งได้รับ

ดิฉันเชื่ออย่างนี้ค่ะ

จาก

Anong2010