...........ที่มา(๗) โลกกว้าง?............

๑....

ผมนั่งดูแบบมีดที่มิตรในนี้ส่งให้ผมดูเพื่อนำเป็นแบบให้ผมตีให้ตามสั่งอย่างครุ่นคิดว่า

“กูจะไหวหรือเปล่าเนี่ยะ??…”

ด้วยรูปทรงที่เต็มไปด้วยส่วนโค้ง ดูเหมือนไม่มีอะไรมากไปกว่าแหลม คม และความอ่อนช้อย

และทั้งหมดนั่น...คือความยาก เพราะผมไม่เคยจับของจริงที่ผ่านการทำโดยศิลปินผู้นี้เลย
 
ใช่ครับ...แบบที่เห็นตรงหน้าเป็นแบบมีดที่ผมคุ้นเคยเพราะเคยเข้าเยี่ยมชมและเขียนคุยกับศิลปินผู้รังสรรผลงานแนวนี้อยู่บ่อยครั้ง

กระทั่งเข้าไปเขียนคำลงในเว็บของศิลปินผู้นั้นอยู่สม่ำเสมอ

จะว่าโลกแคบก็ว่าได้

....หรือจริงๆ แล้วโลกไม่ได้กว้างใหญ่อย่างที่คิด?

๒.
 
หลายปีที่แล้วผมได้ไม้สาวดำหรือไม้ขาวดำชิ้นเล็กๆ ชิ้นหนึ่งมาจากชายชราในหมู่บ้านถัดไปจากหมู่บ้านที่ผมอาศัยอยู่ ผู้ให้เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องสมุนไพรและมีปฏิภาณกวีพวกกลอนสดอย่างหาตัวจับยาก เป็นช่างไม้ที่มีหัวศิลปะแฝงอยู่ในชิ้นงานที่แกทำใช้งานหลายอย่าง เช่นหัวไม้เท้า เก้าอี้ โต๊ะ..และที่น่าสนใจที่สุดกลับเป็นด้ามมีด

เราคุยกันถึงมีดกันยกใหญ่ ผมบอกแกว่าซักวันผมจะตีมีดเอง.แกมองหน้านิ่งอยู่ครึ่งหนึ่งก่อนเดินเข้าบ้านหยิบชิ้นไม้ชิ้นนี้มาให้ผม

“ เขาให้มาอีกที เอาไว้ทำด้ามมีด เราให้สู...เอาไว้ทำด้ามมีด”

ผมไหว้งามๆ ทั้งที่ยังคิดไม่ออกว่าผมจะเริ่มตรงไหนอย่างไรกับชีวิตการทำมีดในต่อไปข้างหน้า

๓.

ผมนั่งดูแบบของฝักมีดที่มิตรในนี้ส่งให้ผมดูเพื่อนำเป็นแบบให้ผมทำ 

“กูจะไหวหรือเปล่าวะเนี่ยะ??…”

ด้วยรูปทรงที่เต็มไปด้วยส่วนโค้งขรึมขลัง  ดูเหมือนไม่มีอะไรมากไปกว่าอาภรณ์ซึ่งห่อหุ้มป้องกันความแหลมคมและความอ่อนช้อยจนดูเหมือนบอบบางของมีดเล่มนั้นไว้ภายใน

เวลาในการสั่งสมประสบการณ์ด้านนี้ของผมน้อยเกินไปที่จะการใหญ่เกินตัวและเกินอุปกรณ์ช่วยที่มีอยู่ในบ้านสวน

ผมมึน..!!

แต่ความมืดทึบก็โล่งโปร่งเมื่อมิตรต่างวัยจากจังหวัดแถบตะวันออกส่งวัสดุอย่างหนึ่งมาให้ผมเพื่อใช้ทำฝักมีด เป็นวัสดุที่ผมคุ้นเคยตั้งแต่ยังไม่เห็นตัววัสดุจริงๆ

ในวันนี้ ผู้ที่ส่งบอกให้ผมทราบว่า ไม่ต้องเกรงใจ เพราะแกก็ได้รับอนุเคราะห์จากคนทำมีดคนหนึ่งอีกที

เชื่อไหม?

เจ้าของจริงๆ ของวัสดุนั้นคือศิลปินผู้รังสรรค์มีดเล่มนั้นที่มิตรในนี้ส่งมาให้ผมดูเพื่อใช้เป็นแบบ
  
 จะว่าโลกแคบก็ว่าได้

....หรือจริงๆ แล้วโลกไม่ได้กว้างใหญ่อย่างที่ผมคิด?

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

เหตุหมาย  

สืบเนื่องจาก  http://www.bansuanporpeang.com/node/3108 งานของคุณ Sblue 12

เหล็กแหนบรถไฟ ขัดจนมองเห็นรอยชุบจางๆ

  
สันหนาเกือบสองหุน ใบกว้างสุดนิ้วครึ่งนิดๆ

ใบยาวตั้งแต่คอยันปลาย เกือบ ๕ นิ้ว

ด้ามไม้สาวดำ หมุดทองเหลือง ยาวทั้งหมด ๙ นิ้ว ๑ หุน

ฝัก วัสดุสังเคราะห์

....................................................................................................................