น้ำใจชาวบ้านสวนพอเพียง พบปะสมาชิก กทม. ครั้งที่ 2

หมวดหมู่ของบล็อก: 

    บรรยากาศการพบปะสมาชิก กทม. ครั้งที่ 2 ก็ผ่านไปด้วยความชื่นมื่นนะครับ ผมเองก็คิดไม่ถึงว่าจะมีบรรยากาศแบบนี้ ยังคิดเลยว่าฝันไปหรือเปล่า ก็ต้องขอบคุณสมาชิกทุกท่านนะครับ ที่ช่วยกันทำให้บ้านสวนพอเพียงมีวันนี้ สำหรับบล็อกนี้ผมจะขอนำเสนอน้ำใจชาวบ้านบ้านสวนพอเพียงที่ไม่เคยเหือดแห้ง ผมจะนำชมบรรยากาศการปลุกเสก และแบ่งสมบัติมาฝากครับ

คนอื่นมาเห็นเขาจะคิดยังไงเนี่ยSmile

ผักสดๆ จากลุงโรส

 อันนี้พิเศษสำหรับพี่แก้ว

พิเศษสำหรับทุกคน

น้ำยาล้างจาน น้ำหมัก ใครที่ทำแล้วก็เอามาแบ่งกัน
ของใครบ้างผมจำไม่ได้ พี่ตั้ม กับน้องปุ๊กหรือเปล่า

เมล็ดพันธุ์จากน้องดวง น้องปุ๊ก(ตอนแรกนึกว่าพี่ปุ๊ก) พี่แก้ว

หนังสือธรรมะ กระเป๋าผ้า จากพี่ตั้ม

น้ำฟักข้าวจากพี่รัตนพงษ์

มะรุม มะเขือกินใบจากพี่วิทย์

แบ่งสมบัติกันไม่หมด มาแบ่งต่อที่โต๊ะอาหาร

ขาดเสียไม่ได้ต้องปลุกเสก งานนี้ลุงพีรับไป
ออ มีหนังสือธรรมะจากลุงพีด้วย

ที่ลืมไม่ได้ขนมมัดไต้แสนอร่อยจากน้องพริก

     นอกจากนั้นมีน้ำดื่มจากพี่ตั้ม ถ้าผมกล่าวถึงไม่หมด ก็ขออภัยด้วยนะครับ เห็นบรรยากาศแล้วตื้นตันใจ ดีใจบอกไม่ถูก แต่ต้องขอโทษด้วยผมไม่มีอะไรมาแบ่งปันเลยวันนี้เป็นผู้รับอย่างเดียว ขอติดไว้ก่อน โอกาสหน้าก็แล้วกันนะครับ

ความเห็น

ตีหนึ่งแล้วยังไม่นอนอีก..ไหนบอกคืนก่อนไม่ได้นอนมาเลยทั้งคืน..ตอนจะเลิกงาน(อิ่มแล้ว) มะโหน่งเหมือนคนแบตหมด..ตาปรือ..อ้าปากหาว..ไอ้เราก็นึกว่าฟิวส์จะขาด..แล้วนี่ไปชาร์จแบตตอนไหนละเนี่ย..

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

กว่าจะออกจากแลปมาถึงหอก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว แต่ก็ขอมาแอบดูซะหน่อยว่าคนอื่นๆ เค้านินทาพวกเราว่าอะไรรึเปล่าLaughing...

สุดมือสอย ก็ปล่อยมันไป^^ ธรรมะ จากท่าน ว.วชิรเมธี

เสียดายจัง ที่ไม่ได้ไป แต่ก็ยังดีที่ได้ดูรูปของการนัดพบ กทม. ครั้งที่ 2 เป็นปลื้มแทนทุกคนค่ะ ผู้ใหญ่ใจดีทุกท่านนำของมาแบ่งปันอีกแล้ววววววววว Laughing

ความจนมีอย่างน้อยสามแบบ
(๑) จนเพราะไม่มี (จนวัตถุเงินทอง)
(๒) จนเพราะไม่พอ (มีวัตถุเงินทองแต่ไม่รู้จักพอ)
(๓) จนเพราะไม่เท่า (มีทุกอย่างแต่ยังเปรียบเทียบกับคนอื่นที่ มีเหนือกว่า)

3.26  น.   มาดูความเคลื่อนไหวพี่ ๆ สมช.


นอนกันหมดเลย  Frown 

ไม่ว่าวันนี้มันจะดี....หรือร้าย  จงระลึกไว้เสมอว่า  "แล้วมันจะผ่านไป"...

ย่องตามนิกกิ้มา กำลังจะสะกิด.... เห็นนิกกี้เตรียมตัวนอนเลยไม่กล้ากวน เพราะรู้ว่านิกกี้ไปกรีดยางกลับมาคงเหนื่อย ยังไงก็นอนหลับฝันดีจ้าSmile

เมื่อคืนถึงบ้านเกือบสองยาม..(ถึงดึกหน่อยเพราะไปส่งสาวๆ..หน้าตาดีกันทั้งนั้น...ไม่กล้าปล่อยกลับบ้านคนเดียวยามมืดค่ำ..กลัวไปทำอะไรชาวบ้านเค้า) กว่าจะหลับปาไปเกือบตีหนึ่ง..คงเลยเวลานอน..ตื่นมาตอนตีสามครึ่ง..ฝันถึงแต่เรื่องมีตติ้ง..กะเรื่องขับรถไปกะพวกเราแล้วหลงทาง..นี่มั้งเค้าเรียกจิตนิวรณ์..พยามนอนต่อแต่ไม่หลับเลยลุกขึ้นมาเปิดเน็ตอ่านตามข่าวซะหน่อย..


ที่เคยเจอและเพิ่งเจอในวันนี้..บอกได้ว่าทุกคนน่ารัก..หนุกหนานและมีอัธยาสัยอันดี..ประทับใจและไม่ผิดหวังเลยที่ได้มาในวันนี้..อ้อ..มีเรื่องสารภาพบาป..ขนมไส้ไต้ที่น้องพริกเอามาฝากให้เพื่อนๆทานกัน..ตั้งใจว่าจะเอามาแจกพวกที่มาตอนเย็น..แต่พอวุ่นวายกะการแบ่งสมบัติน้ำฟักข้าวแล้วเลยลืม..แหะ..แหะ..น้องพริกครับ..เลยเหลือกลับมาบ้านพี่ตั้มเพียบ..เพื่อชดเชยกะความผิดและให้ทุกคนมีส่วนร่วมในการทานขนม..ผมจะทานแล้วนั่งจินตนาการถึงหน้าคนที่มาแต่ไม่ได้ทานแต่ละคน..เอ้า..เช้านี้เด๋วอันแรกจะทานแล้วนึกถึงผู้อาวุโส..ลุงพีก่อนนะ...อิ..อิ..

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

ผอมไปหรือเปล่าครับช่วงนี้

เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด  ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่

คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู

ใครว่าผอม..จะอ้วนก็เพราะขนมเนี่ยแหละ..(แต่อร่อยมากขอบอก..อาม่าก็บอกว่าอร่อย...อ้วนแน่)

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

ตอนแรกก็สงสัยว่า เอ....เช้านี้ทำไมไม่รู้สึกหิว


เฮียเล่นทานขนมไส้ใต้เผื่อผมนี่เอง

พอกิน พอใช้ พอใจ คือความหมายของ พอเพียง

วันนี้ผมซัดไปสามแล้ว..เริ่มจากโควต้าลุงพี..กระต่ายดำ..นายวุฒิ..สงสัยไม่ต้องกินข้าวเย็น..(กลัวของเสีย..ภาษิตผม..ท้องแตกดีกว่าแ-กไม่หมด..อิ..อิ..)

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

หน้า