ปลื้มใจ "คนไทยไม่ทิ้งกัน"
...วันนี้ก้อย คุณพ่อบ้าน และเพื่อนร่วมงานไปช่วยกันแพคของที่ ช่อง 9 อสมท. พี่แท็กมารับที่บ้านตอน 9 โมง กว่าจะถึง อสมท. ก็ 9 โมงกว่า เป็นเวลาที่ทีมงานเริ่มลงมือแพคของพอดี ไปถึงเห็นหนึ่งครอบครัวหนึ่งกำลังกลับ ขนหม้อ เตาแก็ส เครื่อปรุง ขึ้นท้ายแท็กซี่ อดทักทายไม่ได้ ซักถามรู้ความว่าเอาพี่เค้าขนโจ๊กอร่อย ๆ ของร้านมาบริการ... แค่นี้เราเองถึงจะไม่ได้ทานก็อิ่มใจ พลอยยกมือไหว้ขอบคุณเค้าด้วย....

ภาพนี้ หนึ่งในทีมงานใส่เสื้อที่อ่านแล้ว "ปลื้ม" กองข้างหน้าคือกระสอบข้าวสารที่ก้อยแม้จะเป็นผุ้หญิงก็ไปออกแรง ..เหมือนอย่างที่น้องวุฒิว่าไว้ ต่างคนต่างที่มาแต่พร้อมใจทำงานไม่มีปริปากบ่น
หลังจากไปลงทะเบียน บริจาคเงิน และของแล้ว ... คุณผุ้ชายก็ไปออกแรงแบบผู้ชายช่วยกันขนของจากรถบรรทุกเข้าสู่จุดแพค สังเกตหนุ่มน้อยขวามือ คาดว่าอายุไม่เกิน 12 ขวบ...สายตามุ่งมั่นอยากช่วยมาก ๆ
ร่วมแรงร่วมใจ น้องเสื้อสีน้ำเงิน ดูออกว่ายังเด็กมากๆ แต่ยกข้าวสารกระสอบละ 50 กิโล อย่างฉับไว.... น้องเอ๊ย คืนนี้นอนคงมีการปวดร้าวบ้างละนะ
เด็ก ๆ เยอะจริง ๆ อย่างที่น้องวุฒิเคยบอกไว้ รู้มาว่า FB เป็นอีกหนึ่งกระแสที่ดึงเด็ก ๆ มาช่วย...เพื่อนมาแล้วถ่ายรูปไปเล่าใน FB เพื่อน ๆ เห็นก็อยากมาช่วย ชุดนี้มาจากเตรียมน้อมคะ น้อง ๆ ทุกคนน่ารัก ขยัน ไม่เกี่ยงงานเลย กำลังช่วยกันกรอกข้าวสารใส่ถุง..
แก็งนี้ก็ไวปานวอก..... คุยไปทำไป แต่ทำได้รวดเร็ว หน้าตายังละอ่อนทั้งนั้นเลย ตอนนี้แพคเสร็จละกำลังเล็งว่าทำไรต่อดี
หอบมากอง แล้วก็แกะออกเป็นชิ้น ทีมแพคก็จะเอาใส่ถุงพลาสิก อย่างปลากระป๋องก็จะใส่ชุดละ 3 กระป๋อง...ก้ม ๆ เงย ๆ จนเสร็จงานเลยรู้ว่าได้เรื่องเหมือนกัน..
เมื่อแพคของหมด ก็ถึงคราวเอาใส่ถุงเป็นชุด ... ตอนนี้กำลังต่อแถวพร้อมถุงคนละใบ...ใครที่มีวาทะก็จับไมค์ให้ความรื่นเริงและกำกับการทำงานไปด้วย คนถือไมค์มาจากกลุ่มหมู่บ้านปรีชา พี่แกมีพรสวรรค์เลยอาสาเป็นผู้กำกับและผู้แซวสาว ๆ ที่สวย ๆ อิอิ
เมื่อได้ถุงก็จะเดินผ่านตามจุดต่างๆ ...ทีมที่อยู่ประจำจุดก็จะหย่อนของใส่ถุงให้...เริ่มด้วยข้าวสาร ปลากระป๋อง สบู่ ชุดยาสีฟัน นมกล่อง กระดาษทิชชู เทียนไข ไม้ขีดหรือไฟแช็ค ยารักษาโรค ... แล้วแต่ว่าจะมีของอะไร บางถุงอาจจะมีของมากกว่าที่กล่าวมาคะ หากใส่ครบก็จะมัดถุงไว้กองรวมกัน...แล้วก็เวียนไปรับถุงใหม่
กองข้างหลังผลงานของพวกเราคะ... ทำกันไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยจริง ไป 9 โมงกว่า ๆ กลับบ่ายสาม เพราะต้องไปรับรถที่ศูนย์ด้วย...พอได้ขึ้นแท็กซี่กันตาจะหลับให้ได้ เพราะใช้แรงเยอะมาก ๆ
หากเพื่อน ๆ สมช. จะไป ขอเชิญเลยนะคะ มีที่ว่างสำหรับเราเสมอ แนะนำให้พกมีคัดเตอร์ไปหน่อยนะคะ เพราะจะช่วยกรีดของ หรือ เปิดกระสอบข้าวสารช่วยกันได้นะคะ ... หากใครจะบริจาคก็ขนไปได้ตลอดนะคะ หรือคิดว่าไม่รู้จะซื้ออะไรก็โอนเงินบริจาคเข้าไปได้ ...
ปล. น้ำ อาหาร มีบริการให้ฟรีนะคะ ... จะว่าไปทานนิดเดียวก็อิ่ม เพราะอิ่มใจไปซะเยอะแล้ว ^ - ^
- บล็อกของ satjang
- อ่าน 7331 ครั้ง

ความเห็น
satjang
8 พฤศจิกายน, 2010 - 08:45
Permalink
คุณปุ๊ก
หันไปทางไหนมีแต่รอยยิ้มคะ ที่นั่นมันอบอุ่นจนบอกไม่ถูก เดินกลับออกมาหากเจอคนคุ้น ๆ หน้าที่ขนของด้วยกันก็อดที่จะทักทายไม่ได้
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
บุญพา
7 พฤศจิกายน, 2010 - 16:54
Permalink
น้องก้อย
เห็นภาพ บรรยากาศแบบนี้ รู้สึกปลื้มมากค่ะ
คนไทยไม่ทิ้งกัน จริงๆค่ะ
satjang
8 พฤศจิกายน, 2010 - 08:44
Permalink
พี่พา
บางครั้งวิกฤตก็มีประโยชน์นะคะ ทำให้คนเอื้ออาทรกันมากขึ้น และได้แสดงออกถึงความห่วงใย...
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
มนต้นกล้า
8 พฤศจิกายน, 2010 - 00:19
Permalink
เห็นภาพแล้ว...........น่ารักม
เห็นภาพแล้ว...........น่ารักมากเลยก้อย
น่ารัักทุกคนเลย
ฉันจะปลูก ผัก ให้ลูกทาน
satjang
8 พฤศจิกายน, 2010 - 08:43
Permalink
ต้นกล้าก็ช่วยได้นะ
ต้นกล้าวก็ช่วยได้นะจ้ะเอ๋ แต่เอ่ต้องเตรียมที่นอนให้เค้าพักเอาแรงด้วย
...2553 ปีที่ 1 ที่เริ่มเดินตามรอยพ่อ...
หน้า