"...ไม่หลงทาง"

“...ไม่หลงทาง”

   คืนเพ็ญเดือนสิบสอง ปีนั้นฝนตกพรำ ยายพาเด็กหญิงสองคนเดินผ่านสะพานยาวที่พาดตลอดแนวลำคลองเพราะหนูน้อยทั้งสองอยากจะดูการลอยกระทงตามที่ใครต่อใครกล่าวขานกัน

   ...คำบอกเล่า กล่าวขาน เรื่องราวของคืนวันลอยกระทง ราวกับเป็นเรื่องที่เต็มไปด้วยความมหัศจรรย์ กระทั่งหนูน้อยออดอ้อนให้ยายผู้เฒ่าพาออกมานอกบ้านดูการลอยกระทงยามค่ำคืนกลางสายฝนพรำได้... วันนี้ยายไม่อยู่แล้ว แต่ภาพความทรงจำวัยเด็กในคืนเพ็ญเดือนสิบสองปีนั้นยังอบอุ่นเสมอ ...

   จากคืนนั้นถึงคืนนี้ ...วันที่คืนและวันหมุนวน ....วันสำคัญหลายวันเกี่ยวเนื่องด้วยพระจันทร์เพ็ญสวยงาม การดำเนินชีวิตเกี่ยวเนื่องด้วยดวงดาว  ดาวดวงนั้นที่ปรากฏบนท้องฟ้าสว่างไสวสุกสดใส  วันนี้ในสุริยจักรวาลนี้อาจไม่มีดาวดวงนั้นอยู่แล้ว เหลือแต่เพียงแสงที่เดินทางด้วยระยะทางอันยาวไกลผ่านกาลเวลามากระทบสายตา

   ชีวิต ...บางทีก็เหมือนกระทง เพลงดังๆในอดีตที่ระบุความผิดหวังในคนที่รักนำมาเข้าได้กับบรรยายกาศวันเพ็ญเดือนสิงสอง...แต่หากพิจารณาอย่างลึกซึ้งแยบคายแล้ว แน่นอนชีวิตย่อมไม่หลงทาง หากมีสัมมาทิฎฐิ...  

   อิทธิพลของโลก ดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์ ส่งผลต่อกันและกัน ปรากฏเป็นน้ำขึ้นและน้ำลงบนดาวที่ถูกเรียกว่าโลกดวงนี้ ...มนุษย์ก็ดุจเดียวกับโลกลูกหนึ่ง เป็นโลกลูกน้อยๆ อิทธิพลปรากฏการณ์ธรรมชาติส่งผลด้วย นี่เป็นความเชื่อส่วนบุคคล แต่อย่างไรก็ตาม คำถามมากมายที่ตามมา...จะมีสักกี่คนที่จะมีความเข้าใจและเชื่อมโยงเรื่องราวเหล่านี้เข้าด้วยกัน ...เพื่อตอบคำถามว่าเหตุใด วันพระเป็นวันที่ถูกกำหนดไว้ตามจันทรคติ มีอะไรจะเป็นสิ่งอธิบายว่าทำไมวันพระจึงสำคัญยิ่งนัก ที่จะเป็นวันที่พึงถืออุโบสถศีลหรือศีลแปด ...และพึงหาโอกาสให้มากในการลดละอกุศล 

   ...ห้าโมงเย็น ฟ้าใกล้มือ คลิกเข้าเว็บบ้านสวนเมื่องานแผ่นสุดท้ายถูกวางคว่ำลง ...หลายบล็อกในเว็บเป็นเรื่องราวของกระทง คลิกเข้ากระทู้ “กระทงสวนหลังบ้าน”

ภาพกระทงสวยงามของ สมช.yeyong ปรากฏ

...เพียงเท่านั้น...ช่างมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจก่อนฟ้ามืด คือ จะทำกระทงหรือไม่ ...เวลานี้ยังมีทางให้เลือกว่าจะทำกระทงหรือไม่ทำ หากฟ้ามืดแล้ว จะเหลือเพียงทางเดียว นั่นคือ "หมดสิทธิ์ได้เลือกแล้ว"  เท่านั้นแหละ เลื่อยถูกหยิบเลื่อยลำต้นกล้วยส่วนที่เหลือไว้ครึ่งต้น ตัดใบตองและนำไม้กลัดที่แม่เหลาไว้ทำกระทงขนม มากลัด ที่จริงแล้วไม่เคยทำและไม่เคยเห็นการทำกระทงที่ใช้ลอยจากต้นกล้วยและใบตองเลยนี่เป็นกระทงแรกที่ทำกับมือ เอาไปนั่งทำใกล้แม่ขอกำลังใจ แม่ยิ้มน้อยๆ สายตามองดูสองมือที่ลูกบรรจงทำ....เสร็จภายในสามสิบนาที

กระทงง่ายๆ เพื่อให้พิธีกรรมนี้ครบองค์สมบูรณ์

และด้วยดอกไม้ในบ้าน ดอกเล็กดอกน้อย ที่เก็บได้ก่อนฟ้ามืด...แล้วจะไปลอยที่คลองหลังบ้าน ...นานมากแล้วนะที่ไม่ได้ลอยกระทง ...วันนี้คืนเพ็ญ วันพระ ...วันที่สำคัญอีกวันหนึ่ง ที่ “โลกลูกนี้” คือ กายอันยาววาหนาคืบกว้างศอกนี้ รับอิทธิพลจาก ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์...น้อมใจอธิษฐานจิตนี้อย่างมุ่งมั่น...

“ขอเพียงมีสัมมาทิฎฐิ...ไม่หลงทาง”