อาหารเป็นหนึ่งในโลก (ตอน “ขวดสุญญากาศ”) 

ในบันทึกที่ผ่านมา ผู้เขียนบันทึกได้มีการกล่าวถึงอาหารว่าอาหารเป็นหนึ่งในโลก และในพระไตรปิฎกมีการกล่าวถึงอาหารไว้เป็นสี่อย่าง (อาหาโร โลโก ปฐโม โหติ) หรือเรียกสั้นๆว่า อาหาร ๔  ซึ่งตามความรู้ความเข้าใจของผู้เขียนบันทึกนี้ ขอแบ่งไว้เป็น

ก.      อาหารที่มีผลต่อการบำรุงเลี้ยงรักษาร่างกาย

-          กวฬิงกราหาร (บางท่านเรียก  กวลิงกลาหาร)  อาหาร คือ  คำข้าว ข้าว กับข้าว ฯลฯ   

ข.      อาหารที่มีผลต่อการบำรุงเลี้ยงรักษาใจหรือจิตวิญญาณ

-          ผัสสาหาร ผัสสะ(เหตุการณ์ เรื่องราว)ที่มากระทบแล้ว  ก่อให้เกิดความรู้สึกชอบ-ไม่ชอบ ดีใจ เสียใจ  หรือเฉยๆ 

-          มโนสัญเจตนาหาร เป็นความตั้งใจจำ ที่จะปฏิบัติ  ให้ตนเป็นคนดี เพื่อจะได้พบกับความสุขที่แท้จริงของชีวิต

-          วิญญาณาหาร เป็นการพิจารณา พลังงานที่เล็กที่สุด ให้เป็นอาหารได้

แต่ในที่นี้จะกล่าวถึงจะเกี่ยวข้องกับอาหารที่เป็นคำข้าวหรือกวฬิงกราหาร ซึ่งเป็นหนึ่งในอาหาร ๔ นั่นเอง วันนี้ขอนำเกร็ดความรู้เล็กๆน้อยๆ แต่ถือเป็นเรื่องที่มีคุณประโยชน์อย่างมากในการช่วยรักษาเมล็ดพันธุ์พืชที่จะเป็นอาหารแก่มนุษย์

เมล็ดทุกชนิด หลังจากสะสมธาตุอาหาร และ ชีวิตเต็มที่แล้ว จะพักผ่อน หรือ นอนหลับ แต่จะหายใจเอาอากาศเล็กน้อย

เมื่อนำเมล็ดที่แก่จัดและแห้ง ไปใส่ในชวดที่มีฝาเกลียว

เมล็ดจำนวนมาก ก็จะหายใจเอาอากาศในขวดเข้าไปจนอากาศหมด

ทำให้ภายในขวดเกิดสภาพสุญญากาศ

จะช่วยเก็บรักษาเมล็ดให้มีคุณค่า ของชีวิต ไว้ได้นาน

จึงเป็นเรื่องน่ายินดี

ที่เราจะได้ถนอมให้เมล็ดพืชอยู่ในสภาพที่ยังคงการมีชีวิตให้ยาวนานออกไปได้ สมช.บ้านสวนฯท่านใดสนใจ สามารถทดสอบสภาพสุญญากาศของขวดนี้ได้ค่ะ

ขอขอบคุณภาพและข้อมูลประกอบจาก สไลด์ประกอบคำบรรยาย

เรื่อง “หลักสุขภาพ”ของคุณไพโรจน์ อรรคสีวร ผู้เขียนหนังสือเรื่อง “กินอยู่เพื่อชีวิตและสิ่งแวดล้อมที่ดีกว่า” ศาสตร์ของการรักษาโรค รักษาชีวิต ด้วยการ “กิน อยู่” ตามวิถีธรรมชาติ วิถีไทย-ไท”