ปก
ดึกแล้วใยนอนไม่หลับ
ข่มตาสับส่ายอยู่บนที่นอนอันน่าจะเอมอุ่น
แท่งความคิดผุดผาดแข่งกันเกิด
ซ่านฟุ้งลอยคว้างยากนับจับวาง
เสียงหริ่งหรีดตัวเดิมคงแผดเสียง
สำเนียงเดิมเคยคุ้นชินหู
ธรรมชาติสร้างรื่นรมย์หรือรำคาญ
แล้วแต่สภาวะชั่งใจใคร่ดู
ก้าวยก แห่งย่างแรก บนเนินบ่อ
กับอีกเท้า ที่คงจม ปลักโคลน
จะเหนื่อยอีกครั้ง เพื่อยกทั้งสองก้าวไปข้างหน้า
หรือว่าจะยกอีกเท้ากลับไปที่เดิม
ถามไป...ใจ..ใจโปรดตอบมา...
ดึกแล้วใยนอนไม่หลับ
แหงนหน้า พาตา ออกมานับดวงดาว
เงี่ยหูฟังแรงใจคำตอบ ผ่านเสียงกระซิบจากฟากฟ้าสู่ใจ
น่านะ..ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนคุณ
หริ่งหรีดตัวเดิมคงแผดเสียง
ฉลองชัยชนะเหนือสภาวะอินทรีย์ต้นอ่อน
ย้ำนี้มื้อนี้ เป็นไรเป็นกัน
แม้นเจนถึงเวลา ทักทายสายตารอยยิ้มแห่งตะวัน
ฉันก็จะไม่มีวัน ให้เธอ....โดนรังแก...
ฉันก็จะไม่มีวัน ให้เธอ....โดนรังแก...
- บล็อกของ มานี มานะ วีระ ชูใจ
- อ่าน 5023 ครั้ง
ความเห็น
ป้าตู้_ตะวัน
16 ธันวาคม, 2010 - 03:24
Permalink
พยายาม จับใจกลอน
พยายาม จับใจกลอน มาถอนถอด
แต่ความ เป็นกลอน อ่อนภาษา
อยากรู้จัง ว่ามานีเจ้า เหงาอุรา
หรือว่า นอนไม่หลับ นั่งนับดาว
เจ้าจิ้งหรีด ตัวน้อยนิด ยังอ่อนค่า
ไม่ประสา ไม่รู้จัก ว่าพี่หวง
น้องอ่อนหัด ยังอ่อนโลก ยังกล้าลวง
ต้องจับ เอามาคั่วเอามาย่าง ให้หนำใจ
อิอิอิ จิ้งหรีดมันกัดยอดลูกอ่อนหรือคะ..
ตะวันลาลับกับขอบฟ้าไกล แล้วเริ่มต้นใหม่กับขอบฟ้ากว้าง ทุกชีวิตก้าวเดินบนหนทาง ที่ตนได้วาดวางอย่างตั้งใจ
มานี มานะ วีระ ชูใจ
16 ธันวาคม, 2010 - 10:12
Permalink
ฆ่าในสิ่งที่กิน
:cool:ฆ่าในสิ่งที่กิน และพยายามเลือกกินในสิ่งที่ไม่ต้องฆ่าครับ...
มันง่ายเกินไปที่จะเอายาฆ่ายุงไปฉีดใส่..รูจิ้งหรีด
เพื่อมันจะได้ไม่มารังแกผักอินทรีย์ชีวภาพของผม
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
น้ำหวาน
16 ธันวาคม, 2010 - 05:11
Permalink
เหงาเหรอคะ
ดึกแล้วไยนอนไม่หลับ แหงนหน้า พาตาออกมานับดวงดาว
เงี่ยหูฟังแรงใจคำตอบ ผ่านเสียงกระซิบจากฟากฟ้าสู่ใจ
น่านะ ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนคุณ....................
เพราะจัง...อ่านแล้วเคลิ้มๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ยิ่งท่อนสุดท้าย
ฉันจะไม่มีวันให้เธอโดนรังแก.........:confused: :confused:
คนเขียนเหงาเหรอคะ เข้าใจนะอารมณ์นี้
มานี มานะ วีระ ชูใจ
16 ธันวาคม, 2010 - 10:15
Permalink
ง่วงนอนจ้า...
จะทิ้งทุกอย่าง...เพื่อให้เป็นชัยชนะของจิ้งหรีดได้อย่างไร
ต้นกล้าอ่อนๆต้องการพี่ดูแลจ้า...แต่ง่วงนอนจัง..
อดนอนเพื่อมาไล่จิ้งหรีดมาดีดต้นผัก
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
ดวงหทัย
16 ธันวาคม, 2010 - 05:39
Permalink
สู้ๆ
อ่านข้อความของพี่มานีฯไม่เคยเข้าใจค่ะ ตีความไม่ถูกภาษามันสูงเกินไป อิอิ :confused:
พยายามตีความแล้ว เข้าใจว่าอาจจะกำลังตัดสินใจ ครุ่นคิดเลยนอนไม่หลับ จะกลับไปที่เดิมดีหรือไม่ เออ เราก็เขียนเองงงเอง แต่เกิดอะไรขึ้นก็สู้ๆะคะ ก้าวข้ามผ่านมันให้พ้น ให้กำลังใจตัวเองไว้ :cheer3:
มานี มานะ วีระ ชูใจ
16 ธันวาคม, 2010 - 10:17
Permalink
พี่ดวง
:dreaming: แค่นอนแล้วตื่นมาก็หายาฆ่าแมลงมาฉีดที่แปลงผัก...เท่านี้ก้จบ
กลับไปสู่โคลนปลักเดิมที่เคยเป็น...
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
chai
16 ธันวาคม, 2010 - 05:44
Permalink
มานี
ช่างเป็นกลอนที่อ่านแล้วครุ่นให้คิดหนักกว่าเก่านะนี่ มึนตื๊บครับ
ทำความดีนะครับ จะได้มีความสบายใจ msn/krawmovie@hotmail.com
มานี มานะ วีระ ชูใจ
16 ธันวาคม, 2010 - 10:18
Permalink
ตายเลยผม
:hate: ศิลปินอย่างพี่เนียนะครับ...
ถ่อมตัวจริงๆ....ยากนักจักเชื่อ..พี่ชัยได้
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
นนท์
16 ธันวาคม, 2010 - 08:58
Permalink
เปลี่ยนแนว
เปลี่ยนแนว เปลี่ยนภาพ มานี มานะฯ
แต่ก็ต้องมาติดตาม อ่านครับ
NONT..
มานี มานะ วีระ ชูใจ
16 ธันวาคม, 2010 - 10:21
Permalink
โอ้...คุณนนท์
:admire2: ชายผู้เหมอต้นเหมอปลาย..ถ่อมตัวเช่นเคย...ขอบคุณครับ
เป็นเพียงแค่มดตะนอย ตัวจ้อยจิด ทีพลัดติดกลางช่อ พอเพียงใหญ่
คือหนึ่งเสียงหนึ่งคิดเห็น ที่เป็นไป อาจถูกใจหรือไม่บ้าง ลองชั่งดู
หน้า