ดูกล้วยไม้ที่ภูหลวงแก้เบื่อกันเถอะ...

หมวดหมู่ของบล็อก: 

เปิด facebook ก๊วนเพื่อนอัพโหลดภาพจิปาถะจากภูกระดึง ข้อดีอีกอย่างหนึ่งของเทคโนโลยี่คือทำให้เพื่อนที่ไม่ได้ไปอิจฉาตาร้อนได้เร็วขึ้น เพื่อนสี่คนขึ้นภูไปตั้งแต่วันพุธ อีกสองคนแวะไปเชียงคานก่อนค่อยมาขึ้นภูวันนี้...คราวนี้นัดกันไปจะเข้าป่าปิด Slowlife ไม่ได้ไปแจม ติดงานและมีทริปเดินป่าเขาสอยดาวใต้ช่วงวันมาฆะ ไปบ่อยๆ เป็นอันตรายกับกระเป๋าตังค์ นักเดินทางประกาศสัจธรรมข้อหนึ่งเอาไว้ว่า

"สัมภาระที่หนักอึ้งสำหรับนักเดินทาง คือกระเป๋าตังค์ที่ว่างเปล่า"

เฮ้อ...ดูภาพกล้วยไม้จากธรรมชาติสวยๆ กันดีกว่า พอสบายตา สบายใจ

ภาพชุดนี้เป็นถ่ายที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูหลวง จ.เลย คนส่วนมากถ้าไม่ใช่แนวเดินป่านิดๆ หน่อยๆ โดยมากจะเดินทางไป อ.ภูเรือ จ.เลย เป็นส่วนมาก ด้วยว่าภูเรือสะดวกสบาย อากาศเย็น มีรีสอร์ทมากมาย แต่สำหรับเรา เมืองเลย ต้องภูหลวง โคกนกกระบา เท่านั้นที่เราต้องการ

ช่วงประมาณเดือนกุมภาพันธ์ จะมีดอกกล้วยไม้ ดอกกุหลาบพันปีบานสะพรั่งทั้งสีแดง สีขาว บานออกช่อกว้างใหญ่ ถึงกับเรียกลานที่มีกอกุหลาบพันปีสีขาว ว่า "ลานพรหมจรรย์" ถ้าขึ้นไปจังหวะดีๆ จะเห็นดอกกล้วยไม้ขึ้นตามธรรมชาติเยอะมาก ตรงโน้นตรงนี้ โดยเฉพาะ "เอื้องตาเหิน" ดูกันจะเบื่อไปข้างหนึ่ง...ดอกไม้จะสลับผลัดเปลี่ยนกันออกดอกให้เห็น แต่จะมากชนิดก็ช่วงที่กล่าวมา ดูกันเพลินๆ นะคะ ใครที่มีโอกาสได้ไป จ.เลย หาโอกาสไปทักทายกับกล้วยไม้ธรรมชาตินี้ให้ได้นะคะ

ความเห็น

ชมไปถ่ายไป หรือตั้งอกตังใจถ่ายคะ บางคนไปเที่ยวแบบว่าเหมือนไปถ่ายรูปมากๆ จนเหนื่อยแทน 

รูปสวยๆทุกรูปเลยนะคะ ดูแล้วมีความสุข 

 

เราใช้เวลาในการเที่ยวนานเท่าที่เราพอใจค่ะ จริงๆ แล้วเราชมไปถ่ายไปค่ะ แต่ถ่ายแบบตั้งใจ พินิจพิเคราะห์ ดูดอก ดูฟอร์ม เห็นความสวยงามมันน่ะค่ะ เราถึงได้ไม่ชอบไปกับทัวร์ เ้ส้นทางดอกไม้ จนท.บอกว่าเดินชั่วโมงนึง เราจะเดินกันสองชั่วโมง บางครั้ง จนท.เดินไปก่อนแล้วบอกว่า ผมจะไปรอตรงโน้นนะครับ เพราะรู้ว่าพวกเราถ่ายรูปกัน เป็นพวกหอยทากค่ะ กระดื๊บๆ ไปเรื่อยๆ ช้าๆ

ก็คงพอๆ กับที่คนอื่นถ่ายรูปตัวเองมั้งค่ะ พวกเรานี่ไม่ค่อยมีภาพคนหรอกค่ะ ถ่ายภาพวิวบ้าง ดอกไม้บาง คนอื่นบ้าง หารูปตัวเองยาก แถมถ้าในกลุ่มมีใครจะถ่ายรูปตัวเองเยอะๆ แล้วให้เพื่อนกดชัตเตอร์ให้นี่ มีเคืองค่ะ ก็รู้ใจกัน คนไหนอยากถ่ายรูปตัวเองกับวิว ก็ต้องน่าสงสารหน่อย คือตั้งขาตั้งกล้อง วิ่งไปวิ่งมากดชัตเตอร์ให้ตัวเอง ถ้าไม่มีรีโมทน่ะคะ

ขอบคุณที่นำมาให้ชมนะคะ


เพราะคงไม่มีโอกาสได้ไปแน่นอนค่ะ

ทำแค่...พอดี  


ใช้อย่าง...พอเพียง  


เก็บออม...พอสมควร


3 พอ...เพื่อความสุขในชีวิต


msn  kra_pook@hotmail.com

ภาพสวยจังเลยนะ...

สดชื่นเลยนะค่ะ ตื่นเช้ามาแล้วเจอแบบนี่คงจะดีนะคะ

 

 

msn:lekonshore@hotmail.com

ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก จงมีความสุข สนุกกับชีวิต อย่ามัวคิดอิจฉาใคร

สวยงามจังเลย ครับ เห็น ดอกไม้ เยอะๆ แล้ว นึกถึง กลินเลย ต้องมี กลิ่นหอมอ่อน ผสม กลิ่น ดิน กลิ่น น้ำ ค้าง เดิน เพลินแน่ ครับ

ผมยังไม่เคยไปภูหลวง..เคยไปแต่ภูเรือ..ไล่ๆกับการขึ้นภูกระดึงในครั้งแรก..อยากหาโอกาสไปสักครั้ง..อยากไปแบบสมัยวัยรุ่น แบกเต็นท์ โบกรถ ค่ำไหนนอนนั่น..สมัยไปภูเรือนั่น..ไปพักนอนตั้งแต่ทุ่งแสลงหลวง เขาค้อ (นอนในบังเกอร์ทหาร) ภูเรือ..สิบกว่าวัน..มันมาก..สมัยนี้คงทำไม่ได้..สังคมเปลี่ยนไปมาก..อันตรายด้วย

แสวงหาชีวิตที่สงบ..หลบลี้หนีความวุ่นวาย

บางอย่างในชีวิตก็ไม่หวลคืนมาหรอกค่ะ ไม่ว่าเราจะพยายามสักแค่ไหน ตอนนี้ก็ได้แต่ทำให้สมวัยนะคะ เที่ยวให้เหมาะกับสภาพตัวเอง การที่เราค้นพบว่าตัวเองชอบอะไร และสามารถทำตามความชอบของตัวเองได้ นั่นคือคนที่มีความสุขแล้วในความคิดของ Slowlife นะคะ งานปัจจุบันคือปัจจัยในการดำรงชีวิตเป็นแหล่งอาหารของร่างกาย ส่วนงานอดิเรกเป็นอาหารของจิตใจค่ะ 

ภูคู่กับดอกกล้วยไม้สวย คงได้ไปบ้างนะคะ

หน้า