ครบรอบสองปีเวบบ้านสวนพอเพียง

     วันนี้เป็นวันครบรอบสองปีเวบบ้านสวนพอเพียงนะครับ อยากเล่าความในใจสักหน่อย ผมทำเวบนี้ขึ้นมาเพราะความที่ตอนนั้นผมไม่ค่อยเข้าใจว่าพอเพียงมันคืออะไรทั้งๆที่ลาออกจากงานมาแล้ว แต่หลังจากที่ผมไปอบรมที่ศูนย์กสิกรรมธรรมชาติทุ่งสงแล้วผมก็พอเข้าใจมากขึ้น ถึงจะไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ แต่เมื่อตัวเองรู้ก็อยากให้คนอื่นรู้ด้วย จึงเป็นที่มาของการทำเวบนี้ขึ้นมา ช่วงแรกจำได้ว่าคนเยี่ยมชมวันละ 80 คน 

ปัจจุบันประมาณวันละ 5,000 คน ถ้าเทียบกับเวบไซต์ใหญ่ๆ  5,000 คนต่อวัน ถือว่าน้อยมาก แต่ผมถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว ทำไมถึงคิดว่าสำเร็จ ก็ดูจากที่สมาชิกช่วยกันเขียนบล็อก และสมาชิกส่งการบ้านกันเข้ามานี่แหละครับ ไม่ว่าจะปลูกผักกินเอง น้ำยาล้างจาน ฯลฯ หรืออื่นๆ ซึ่งเหล่านี้ก็ถือว่ารู้จักพึ่งตนเอง ความสำเร็จอีกอย่างก็คือการที่เรามีคณะกรรมการหมู่บ้านที่มาจากการเลือกตั้งโดยสมาชิก แต่ที่มากกว่านั้นคือความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกครับ เราเป็นหมู่บ้านที่มีความอบอุ่น ช่วยเหลือ แบ่งปัน นี่แหละตัวชี้วัดความสำเร็จของเวบบ้านสวนพอเพียง ด้วยเหตุนี้ผมจึงบอกว่าเวบนี้ไม่ใช่เวบของผมแล้ว แต่เป็นของสมาชิกทุกคน

   หมู่บ้านบนอินเทอร์เน็ต ก็เหมือนหมู่บ้านจริงๆ มีคนเข้ามาใหม่ทุกวันแต่ละคนนิสัยใจคอไม่เหมือนกัน สมาชิกที่เข้ามาใหม่ก็ขอให้ดูทิศทางลมด้วยว่าคนในท้องถิ่นเดิมเขาอยู่กันอย่างไร มีความรักความอบอุ่น เคารพ ให้เกียรติผู้อาวุโสกว่า    สมาชิกมากขึ้นบล็อกมากขึ้น การนำเสนอก็หลากหลาย แต่ก็ไม่เคยปิดกั้นว่าใครจะเขียนเรื่องอะไร ขออย่างเดียวอย่างพาดพิงหรือให้ร้ายใคร หรือก่อให้เกิดความแตกแยกขึ้นในหมู่บ้านนี้ ความพอเพียงของแต่ละคนไม่เท่ากัน สมาชิกที่อ่านต้องใช้วิจารณญานเอาเองว่าสิ่งที่ท่านอ่านสิ่งที่ท่านเห็นมันพอเพียงหรือไม่ จะให้ผมมาชี้แจงว่าอันนี้พอเพียง อันนี้ไม่พอเพียงคงไม่สามารถทำได้

   อย่างที่บอกว่าปริมาณคนเข้าชมไม่ใช่ตัวชี้วัด เพราะผมไม่ได้หวังทำธุรกิจในเวบนี้ หรือคิดการใหญ่โต ขอแค่สมาชิกที่เข้ามาแล้วมีความสุขก็พอแล้ว ถ้าวันหนึ่งมีคนเยี่ยมชมเวบไซต์มากขึ้น แต่สมาชิกก่อให้เกิดความแตกแยก ความอบอุ่นลดลง เข้ามาแล้วไม่มีความสุข หรืออะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้เวบบ้านสวนพอเพียงเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลง จนแก้ไขไม่ได้ วันนั้นผมจะใช้สิทธิ์ความเป็นเจ้าของเวบไซต์ทางระเบียบวิธีของอินเทอร์เน็ต

   ครบรอบสองปีเครียดไปหรือเปล่า